Taha Toros Arşivi, Dosya No: 2-3-Abalıoğlu, Yunus Nadi, Nadir Nadi, Doğan Nadi. Not: Gazetenin "Evet/Hayır" köşesinde yayımlanmıştır

Akbal, Oktay

Istanbul Sehir University Repository

EYET/HAYIR
OKTAY AKBAL i-V - ~
Nadir Bey, Bugünleri, 
Görseydi! fiU&çfU '
“Kuşaklar gelip geçmiş, ama Salzburg doğum- 
lu, VVolfgang Amadeus Mozart insanlara (renk, 
dil, din ayrımı gözetmeksizin) mutluluk dağıtma­
yı sürdürmüştür. Bizler de gelip geçiyoruz. Biz­
den sonrakiler de gelip geçecekler. Ve Mozart biz- 
lere sevgi, umut ve mutluluk dağıtmayı yine sür­
dürecek. ”
Nadir Nadi, dostu Mozart için yazdığı kitabı bu 
cümlelerle bitirmişti. Dostluk, bir kaynaşmadır, bir 
bütünleşmedir. Yaşam boyu sürer, sürmesi gere­
ken bir duygudur, bir aşktır. Nadir Nadi de, kendi 
deyimiyle “onca direnmesine karşın” keman çal­
mayı öğrenmiş; ama Mozart müziğine karşı duy­
duğu olağanüstü sevgi ona “ışıl, ışıl renkli” bir 
dünya açmış... Gazetecilik, yazarlık, politikacılık, 
bir giysi gibi taşınan bir kimlik olmuş; gerçek kim­
lik sanata, özellikle müziğe, en doğrusu Mozart’a 
duyduğu bağlılık... Öyle ki onu, en yakın bir dost 
saymasına kadar...
Bir 20 Ağustos günüydü. Nadir Bey’in cenaze­
sinin Bebek Camisi’nden kaldırıldığı o sıcak mı sı­
cak gün... Ne kadar severdi sıcağı, diye düşün­
müştüm. Kaç yıl geçti? Zamanı saymak ne işe ya­
rar. Nadir Bey sevenlerin içinde yaşıyor... Berin Na- 
d i’nin dediği gibi:
“Sen gideli kâh bir gün, kâh bir yıl gibi... Bu yal­
nızlıkta tek dayanağım elli yıllık onurlu yaşamımız. 
Bütün varlığını adadığın Cumhuriyet’i senin izin­
de olan arkadaşlarınla aynı amaçla yürütmek ça- 
basındayız. Bize yardımcı o Nadir’ciğim.”
Nerdeyse seksen yaşına geldi “Cumhuriyet!.. ” 
Yaşlı mı? Değil! Belki basının en genç gazetesi...
Düşüncesiyle genç, devrimci atılımı ile genç, 
kadrosuyla genç... 83 yaşında aramızdan ayrılan 
Nadir Nadi’siyle genç, ölümsüz anılarıyla genç...
Bilmem şu günlerde yaşasaydı ne derdi, neler 
yazardı? Kimilerinde gördüğü bir “değişme”yi, 
hem de gururla açıkladıklan, çağdaşlık, ilericilik say­
dıkları değişme’yi, bir bozulma, bir yozlaşma bir 
garip dönüşüm saymaz mıydı? Atatürk devrimi- 
nin en önde gelen savunucusuna, “Ben Atatürk­
çü Değilim” dedirtecek durumlardan çok daha be­
teri, çok daha umut kırıcısı yaşanmıyor mu günü­
müzde?..
Gerilik başını kaldırmış, direniyor, Meclis’te ger­
çek bir sağ birliktelik kurulmuş, Atatürk Cumhu­
riyetinin temelleri kemirilmekte...
Her zamankinden daha çok arıyoruz Nadir Na­
di’yi!.. O yok, ama yetiştirdiği cumhuriyetçi kuşak­
lar var, yazarlar, çizerler var, cumhuriyet gençliği 
var?
“Çağdaş uygarlığa sırt çevirmek, Atatürkçü­
lükse, biz Atatürkçü değiliz. Hayatta en hakiki 
mürşit ilim değilse, biz Atatürkçü değiliz. Vicdan 
ve fikir özgürlüğü, doğruyu aramak, doğruya inan­
mak, inandığımızı savunmak hakkını bize vermi­
yorsa, biz Atatürkçü değiliz. Ulusal bağımsızlık baş­
kalarının uydusu olarak yaşamak anlamına geli­
yor ve halkçılık ilkesi halkın bir mutlu azınlık elin­
de cennet vaatleri ile ömrü billah sömürülmesi sa- 
yılıyorsa, biz Atatürkçü değiliz. ”
Gerçek Atatürkçülük, bu ülkenin, bu halkın ya­
rarını, mutluluğunu, her şeyin üstünde tutmaktır. 
Bugün A ta tü rk’ten bile söz, etmiyorlar! Nasıl et­
sinler ki, biraz utanmalan kalmış olmalı. Yaptıkla- 
nnın, gerçekleştirmeye çalıştıklannın Atatürk Cum­
huriyetine hiç mi hiç yakışmadığını onlar da bili­
yorlar!
Nadir Nadi en umutsuz anlarda bile gençliğe gü­
venirdi. “Ben Atatürkçü Değilim" kitabını şu söz­
lerle bitirmesi, bunu kanıtlamıyor mu: “Gençliği se­
viniz. Gençliğe güveniniz. Zaten başka neye 
güvenebilirsiniz?”
Taha Toros Arşivi


Nadir Bey, bugünleri görseydi!

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository