Taha Toros Arşivi, Dosya No: 109-Hasan Ali-Can Yücel. Not: Gazetenin "Olaylar ve İnsanlar" köşesinde yayımlanmıştır

Pulur, Hasan

Istanbul Sehir University Repository

->  O J  Q  (
O L A Y L A R  VE  İ N S A N L A R
Can Yücel ve Şair Eşref
ÇOK kişi, bir hafta boyun­
ca sordu, durdu:
“Demirel’den haber var 
mı?”
“Hayır yok!” dedik...
Beklenen haber neydi?
Cumhurbaşkanı’nın, şair 
Can Yücel’i af edip, etme­
yeceğiydi.
Can Yücel, bir konuşma­
sında Demirel’e hakaret et­
miş, daha sonra özür dile­
mesine rağmen hapse 
mahkum olmuştu. Biz de 
bu mahkumiyet üzerine şu 
satırları yazmıştık:
“Sayın Cumhurbaşkanı 
Demirel, şair Can Yücel’in 
hapishaneye girmesine izin verme­
melidir. Cezaların af yetkisi kendi­
sinde olduğuna göre, bu yetkisini 
kullanmalıdır. Yazarları, çizerleri, dü­
şünenleri içeri atan bir düzende, 
Cumhurbaşkanı bir şairin, kendisi­
ne söylediklerini söylenmemiş say­
malıdır.”
★ ★ ★
BU yazımıza ilk olumlu tepki Do­
ğan Hızlan’dan geldi “Ben bu parag­
rafı Sayın Cumhurbaşkanı’na sunul­
muş bir af dilekçesi sayıyorum, 
hem de bu metnin altına imza ata­
rak isterdim” diyor ve ekliyordu:
“Yetmiş iki yaşında Türk şiirinin 
önemli ustalarından biridir Can Yü­
cel, şiirinin dili zaman zaman kes­
kindir, hicvin tür gereği içinde bann- 
dırdığı hırçınlığını devlet hoşgörü ile 
karşılamalıdır.
Ben artık, Sayın Cumhurbaşkanı 
Süleyman Demirel’i sanatın, sanat­
çının yanında görüyor, devletteki 
hamisi olarak nitelendiriyorum.
Çankaya’da flüt sesleri yankılanı­
yor, şiirler okunuyor, ödüller verili­
yor. Demek ki orası ödül yeri, ödül 
verilen yerin ceza verilen yer olarak 
anılmasına gönlüm razı olmuyor.”
★  ★  ★
HAYDİ bizim yazımız neyse, Doğan 
Hızlan’ın bu satırlarının Çankaya 
Köşkü’nde makes bulacağını, yankı­
lanacağını sanmıştık, heyhat!
Çankaya’dan ne bir ses çıktı, ne 
de bir nefes! Herhalde Sayın Cum­
hurbaşkanı koyun, kuzu fıkralarını an­
latmaktan Can Yücel’in mahkumiye­
tiyle ilgilenmeye vakit bulamamıştı.
★  ★ ★
RAHMİ Turan'ın “Demirel’den din­
lediğim fıkralar” kitabında vardır.
Demirel, “12 Eylül”den 
önce Başbakandır. Çanak­
kale Şehitleri Abidesi bek­
çisi kahvede televizyon sey­
rederken Demirel’i ekranda 
görünce “Bir gün ona da 
kazık girecek!” der...
Başbakan’a hakaretten 
zabıt tutulur, Demirel’den 
muvafakat alınır, dava açı­
lır. Arkadan “12 Eylül” ge­
lir, davanın karar aşaması­
na doğru, Demirel davadan 
feragat eder.
Neden mi?
Demirel “Adam haklı 
çıktı kardeşim!” der... 
Demek Sayın Demirel’in 
birini affetmesi için...
Haydi gerisini söylemeyelim...
★ ★ ★
ALPAY Kabacalı “Şair Eşref’ araş­
tırmasında, Semih Mümtaz S ’nin ba­
basından duyduğu bir anıyı anlatır.
Semih Mümtaz S ’nin babas Reşit 
Bey, Padişah Abdülhamid dönemin­
de, içişleri Bakanlığı müsteşarıy­
mış... Bir gün kendisini saraydan ça­
ğırmışlar, telaşlanıp gitmiş, mabe­
yinci Arif Bey padişahla arasında ge­
çen bir konuşmayı anlatmış...
Padişahın elinde, Şair Eşrefin bir 
dörtlüğü varmış ve Sadrazam Kamil 
Paşa’yı hedef alıyormuş...
Padişah, Eşref için şöyle demiş:
“Ben bu adamı bilirim. Gece, gün­
düz içer ve hicviyeler yazar. Memu­
riyette bulunduğu zamanlarda da 
katiyen işle meşgul olmaz. Her şey­
le, herkesle, her işle alay eder du­
rur. Ancak fena adam değildir. Ha­
sedinden veya hiddetinden birine 
kızdı mı, hıncını hicviye ile alır; baş­
ka şey yapmaz. Haber aldım, kendi­
sini, Sadrazam, Dahiliye’ye yazdığı 
bir tezkere ile resen azletmiş. Ve bu 
adamın kötü halleri vardır, artık 
kaymakamlıkta istihdamı caiz ol­
maz, demiş. Mesele bundan iba­
ret... Bu adam da kızmış, bu kıt’ayı 
yazmış ve çaresini bulmuş bana 
göndermiş! Çoluk çocuk sahibidir, 
fakirdir, ayyaştır ve heccavdır. Dahi­
liye Müsteşarı Reşit Bey’i çağırt ve 
bu kağıdı ona ver. Gitsin Sadra- 
zam’a versin ve benden selam söy­
lesin, Sadrazam’ın bu adamı affet­
mesini rica etsin ve kendisini bir ye­
re tayin ettirsin.”
Evet, padişahların bile böyle “eş­
ref saatleri” olurmuş...
E posta: h.pukir@milliyet.com.tr


Can Yücel ve Şair Eşref

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository