Taha Toros Arşivi, Dosya No: 109-Hasan Ali-Can Yücel. Not: Gazetenin "Köşemden" köşesinde yayımlanmıştır

Yücel, Hasan Ali

Istanbul Sehir University Repository

CUMHURİYET
■—
g»I K Ö Ş E M D E N
) c
Orhantepe'de bir rüya
Orhantepe, gü­
zel bir sonbahar 
içinde1! Yağmur,, 
ı sonra güneş.
! hatsız e r iy e n  
! serinlik. \
, Sonbahar jSağmuğu sessiz yağarken 
j Ufuklarda şiri'fer çağlar görünür. 
Rıza Tevflkf ne doğru söylemiş? 
Karşımızda/Âdalar, çağiıyan sis- 
| lere bürivimü^, sahiden. Tabiatta 
tatlı bir/lıiizüıı var. ilimdi akşam.
L j -L n _ n _ n _ r  Y a z a n
HAŞAN - ÂL! YÜCEL
i lçimde/sızlıyaır,hir gariplik, öyle­
sine kir garipli^ ki, beni düşün­
düreceğine r u h u m u  kımıldamaz 
| bir durgunluğa çekiyor. Hiç niye- 
i tim olmadığı halat; bir iki kadeh 
aslan stidü içtim, pirden kanım 
: vücudümde hızlı hırtı dolanmıya 
1 başladı, iştahım açıldı. Anamın 
pişirdiği yemekler büsbütün lez­
zetli gelmiye başladı. Hele pilâv!. 
Çocukluğumdanberi onu kaşıkla 
yemeğe bayılırım. Varolsun top­
rağımız; yabancı illerde pamuklar 
içinde altın pahasına satılan ye­
mişlerden de atıştırdım. Gelsin 
kahve!. Bu içki, bu yemek, bu 
kahve,. Hangi sultan, hangi mil­
yonluk zengin bcndeki keyfi du­
yabilir, gönül rahatı içindeki bu 
zevki bulabilir? Aslında böyle ol­
masa bile ben bu saniyle bahtiya­
rım ya; o bana yeter.
Bir arkadaşın ev hediyesi olarak 
getirdiği eski biçim koltuğa yas - 
laııdım. Bastırmak üzere olduğum 
bir şiir kitabına çalıştığım için 
gündüz karıştmmya vakit bulama­
dığım gazeteleri yanıma aldım, o - 
kumıya başladım. Tatlı, acı haber­
ler; yağlı yavan fıkralar; yaramaz, 
uslu başmakaleler; derken koltu­
ğumda kendimden geçmişim. Far - 
kında mıyım, sanki? Ne kadar za­
man sonra, tabii bilmem, kendimi 
j otuz kırk kişilik bir kalabalık ara­
sında buldum. Hep bana tanıdık ge­
len simalar. Kimdi hatırlamıyorum, 
i biri.
— Haydi, tamamız; toplantıyı a- 
çalım, müzakereleri idare edecek 
bir arkadaş seçelim!
Dedi. Kalabalıkta benim adım 
söylenmlye başladı:
— Amanın, dedim, beni bırakın. 
Tepe Kooperatifinin başkanlığına 
da böyle gürültüye getirip seç - 
mislerdi. Yapamadım. Âlemle uğ­
raşacak halim yok. Bir başka ar - 
kadaş bulalım!..
Teklifinde bulundum. Fakat din­
lemediler. Herkes arkasız hasır is­
kemlede oturuyordu. Kırık bir ma­
sanın arkasında duran ihtişamlı ve 
etrnfiyle tezat halindeki İngiliz 
koltuğuna beni dâvet ettiler. Mec- 
bufİ,r' knîfeİİm, gidip o’İürdbm " ve 
konuşmayı açtım, tik söz iştiyen, 
şimdi ufaktan rtearet yapan ö$ki biij 
ımilletvekili idi. Veritfde aya?b%r't-
| kıp söze başladı:
— Arkadaşlar, dedi, bizler ne 
iktidarda, ne muhalefette olmıyan 
vatandaşlarız. Mevcut partilerden 
herhangi birine kayıtlı olanlar var­
sa lütfen salonu terketsinler!...
Dört, beş kişi ayağa kalktı. Bun­
lardan biri şöyle dedi:
— Affedersiniz; ben iktidar par­
tisine kayıtlıyım. Fakat tarafsız sa­
yılırım. Çünkii parti kurulduğun- 
danberi hiç bir vazife almadım. 
Müsaade edin, aranızda kalayım!..
öbürleri de muhalefet partilerine 
mensup oldukları halde hiçbir za­
man iktidara muhalefet etmedikle­
rini ileri sürerek ayni suretle kal­
mak istediler. Umumi heyetin oyu­
na bu teklifleri arzettim, oybirliği 
ile kalmalarını onayladılar.
İlk sözü alan eski arkadaş söy­
levine devam etti:
— Ne diyordum; evet, bizler ne 
iktidarda, ne muhalefetteyiz. İkti -  
darda değiliz, çünkü iktidar parti­
sine oy vermedik ve ondan bir şey 
almadık. O parti iktidara geldiği 
için mevkiimizi kaybettik. Evvelle­
ri, seneler senesi listeye girip me­
bus oluyorduk. 50 seçimlerinde dağ 
tepe dolaşıp nutuk çektiğimiz hal­
de düştük. Ondan sonraki seçimde 
üste para da verdik. O da yandı, 
kazanamadık.Aleyhlerindc, kazana­
cağız diye, atıp tuttuğumuz bir par­
tiye, iktidardadır diye girmek ağ­
rımıza gitti, giremedik. Bilseydik 
daha hafif konuşur, aralarına glr- 
miye yüzümüz olurdu. Olmadı, ya­
pamadık. kazanacağını umduğumuz 
bir partinin aday listesine (müs­
takil) olarak girmek lüzumunu, da­
ha doğrusu açıkgözlüğünü de gös­
teremedik.
Oradan bir üye, sert bir eda ile:
— Arkadaş, madem iktidarda de­
ğilsiniz, muhalefette demeksiniz. 
Ben böyle düşünüyorum ve böyle- 
yim ve bundan sonra da böyle ka­
lacağım, dedi.
Hatip de ayni soğukkanlılıkla ce­
vap verdi:
— Demokrat memleketlerde va­
tandaş, mutlaka ya iktidarda, ya 
muhalefette bulunmaz. Bunun bir 
de tarafsızı vardır. Üçüncü şıkkı ol- 
mıyan yerde demokrasi olamaz. 
Çünkü bizde, görüyorsunuz, iktidar 
her yaptığını beğenmekte, muhale- 
/rt her yapılanı, toptan beğenme -
üyeyi göstererek) 
bu dostumuz mu­
halefette olduğunu 
ve eyle kalacağı­
nı ısrarla ifade et­
tiğine göre, ara­
mızda bulunmak yetkisini kaybet­
miştir. Hakkında karar almadan ön­
ce tüzük tasarısını okuyayım:
Madde 1 — ... de tarafsızlar a - 
diyle bir siyasî parti kurulmuştur.
Madde 2 — Partiye üye olmak 
için ne iktidara, ue muhalefete 
mensup olmamak şarttır.
Madde 3 — Üye olmak İçin tah­
sil derecesi aranmaz.
Tasarıyı sakin sakin diniiyen u - 
mumi heyet, bu maddeyi duyunca 
müthiş gürültülerle onu protesto 
etti. Hatip cevap verdi:
— Arkadaşlar, sabredin, size bu­
nun gerekçesini söyleyim. Herhan­
gi bir partiye sıkıca bağlanıldığı 
zatıian, görüyorsunuz ki tahsil gör - 
müş olanla olmıyan, aynı şekilde
■sönüp, aynı şekilde hareket e - 
diyor. Tarafsızlar partisine girince 
böyle olacağı ihtimalini hesaplıya - 
rak haddi zatında bir fark yapını - 
yan bir vasfı tüzüğümüze koyma - 
yı zait addettik.
Gürültü, büsbütün artiı. Bağı - 
raniarı susturmak istedim. Susma­
dılar. Baktım olacak gibi değil? Bu 
defa başkan sıfatiyle ben söze ka­
rıştım ve dedim ki:
— Sayın arkadaşlar, görüyorsu­
nuz, toplanma iyi netice vermiyor. 
Bizim gibi tarafsızlar bile, daha par 
fi kurmadan, kurmak düşüncesi 
ile bir araya geldiğimiz vakit ta­
rafsız kalamıyoruz. O halde dür - 
düncü bir ihtimal olmadığına göre 
bâri, o üçüncü olan tarafsızlık vas­
fımızı bozmamak için dağıtalım. 
Toplantıyı, üyelerimizi saygı ile se- 
lâmlıyarak, kapıyorum!..
Eski biçim, fakat rahat koitu - 
ğumda uyandığım zaman başım ağ­
rıyor, beynim uğulduyordu. Birkaç 
sene önce yine böyle bîr riiya gör­
müş, yine bil sütunlarda gördükle­
rimi yazmıştım. O zaman düşümde 
İstanbul Valisi olmuştum. Uyandı­
ğım zamanki terletici sıkıntılar bu­
gün gibi hatırımda. Fakat bu ak­
şamki, eskisine benzemiyordu. An­
cak kaleme sarılıp bu satırları yaz­
mak suretiyle içimi boşaltıp yeni - 
den muvazenemi buldum. Yeni çık­
mış Tâbimameler ne der, bilmiyo­
rum. Aklımın erdiği kadar anladı­
ğım. bu rüyanın hayra yorulacak
sadık rüyalardan olduğudur.
inektedir. Oysa yapılanların fenası 
olduğu gibi, iyileri de vardır. An- 
câb İ 1 tarafsızlarihF: ki,1 ^apılâfılânn 
ve düşünenlerin hem iyisini ve doğ­
rusunu, hem de kötüsünü ve yan­
lışını söylerler. İşte biz böyle olan­
larız.
Üyeler arasında küme küme ko­
nuşmalar başladı. Umumî heyeti sü­
kûna davete mecbur oldum. Bu 
müdahalemden sonra, baştan bana 
tatlı bakan gözlerin, şimdi hayli sert 
bakmakta olduğunu sezdim. Fakat 
başkanlık vazifesini ciddî olarak 
yapmıya devam ettim. Hatip, bir 
türlü susmuyordu:
— Evet, arkadaşlar; (itiraz eden
Taha Toros Arşivi
1 A 7 0 0 6


Orhantepe'debir rüya

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository