Taha Toros Arşivi, Dosya Adı: İstanbul Genel Dokümanlarıİstanbul Kalkınma Ajansı (TR10/14/YEN/0033) İstanbul Development Agency (TR10/14/YEN/0033

Erkmen, Necmi

Istanbul Sehir University Repository

Akşamları Kadıköy 
iskelesinde bir saat.
Gişeden bilet nasıl alınır? yolcular 
arasında komik sahneler
Her gün o kadar tuhaflıklar görü­
yor, öyle garip şeyler işitiyoruz ki, ön­
ce bizi güldüren bu garabetlere gözle­
rimiz, kulaklarımız kısa zamanda 
âdeta alışıveriyor ve bir müddet son­
ra onları yadırgamıyoruz bile...
Sokak satıcıları da son zamanlarda 
yeni yeni satış şekilleri icad etmiye- 
başladılar. Taklidcilik de dalbudak 
salmış bir halde...
Caddelerde, pazarlarda, iskelelerde, 
vapurlarda satıcıların feryadına ku­
lak kabartınız; halkın ulu orta, ba­
ğıra bağıra konuşmalarına dikkat edi­
niz, neler neler duyacaksınız......
*  i'-  $
Geçenlerde bir akşam Kadıköyüne 
gitmek üzere Köprüye inmiştim. 6,35 
vapurunun köprüye gelmesini bekli- 
yen kesif bir yolcu kalabalığı iske­
leyi işgal altına almıştı.
Kendi kendime düşündüm. Haydi, 
ite kaka vapura girmek mümkün. Fa­
kat bilet nasıl alınacak? Çaresiz ki- 
şeye sokulmak lâzımdı. Ben de öyle 
yaptım amma, bilet veren memurla 
karşı karşıya gelmek ne mümkün!.
Daha gişenin turnikesile aramda 
bir metre mesafe varken bir el sağ, 
bir diğeri sol omuzum üzerinden kişe- 
ye doğru uzanıyor, avuç içinde terden 
mülevves bir hale gelmiş kâğıd para­
lar, parıl parıl parlıyan gümüş liralar 
gözlerimin önünde resmi geçid yapı­
yordu.
Bir taraftan da şikâyet eden edene:
—  Akay pekâlâ biliyor ki, yalnız Ka­
dıköy, Haydarpaşa, banliyö yolcuları 
değil, Ankara yolcularile onları teşyi 
edeceklerde şu 6,35 vapurile gidiyor­
lar. Ona göre tedbir alınsa, hiç ol­
mazsa bütün kişeleı* erken açılsa ya!...
—  Ne demek, efendim? Vapur yok 
değil ya! İki tane birden kaldırsın. 
Biri doğruca Haydarpaşa, diğeri de 
Kadıköyüne gitsin...
—  Kabahat hep gazetelerde... Yaz­
mıyorlar ki... Ceblerinde pasoları var. 
Doğrudan doğruya vapura giriyor, hiç 
birşey görmüyorlar.
— Akay erkânından birile bir ga­
zeteciyi buraya getirip halk arasında 
bir kerecik olsun zorla bilet aldııma- 
lı!...
*  î|t*
Vapurun hareketine on dakika var. 
Her taraf dolmuş, birçok kimseler de 
ayakta duruyor. Gazete müvezzileri 
hani harıl çalışıyorlar:
—  Cemal Nadirin Akbabası.... Ra- 
mizin karikatürü. On kuruş!.
Karşımda oturan genç bir kadın 
yanındaki arkadaşına yüksek sesle ve 
hayretle soruyor:
—  A!... Bunlar çalıştıkları mecmu- 
alan satın mı aldılar?
—  Çoktanberi mecmua okuduğun 
yok galiba?
—  Epeydir okuyamıyorum.
—  Gerçi benim de aylardanberi mec­
mua okuduğum yok amma, gazetele­
ri muntazaman takip ederim. Bravo
I sanatkârlarımıza., çalıştılar, çabala- 
I dılar; nihayet birer mecmua sahibi 
olup çıktılar. Dur, eve gidince birer 
j mektup yazayım, ikisini de tebrik de- 
1 yim!
—  Kendilerini tanır mısın?
—  Nasıl tanımam! Aile dostlan...
—  İkisi de mi?
—  Tabiî... Fakat Cemal Nadirle 
daha iyi görüşürüz.
—  Nasıl bir genç?
—  Uzun boylu. Biraz fazlaca şiş­
man amma, zararı yok, bu şişmanlık 
ona yakışıyor. Kendisine kaç defa söy­
ledim. Şu Duğlas bıyıkları kestir di­
ye-
—  Yakışmıyor mu?
—  Yakışıyor amma, onları kesti i se 
daha sevimli olacak!
—  Ramiz?
—  O da sevimli delikanlıdır. Sarı­
şın, uzun boylu, narin yapılı bir genç 
ona da kaç kereler: «Şu gözlükleri çı­
kar allahaşkma!» dedimse de hiç ora­
lı olmadı. Cin gibi gözleri olduğu hal­
de gözlük kullanıyor!
Gülmemek için kendimi güç zapte- 
diyor ve Cemal Nadiri düşünerek: 
«Neredesin üstad. Gel de, bayanın 
ağzında kendini bir gör bakalım. Ne 
hale gelmişsin!.. Duğlas bıyıkları ne 
vakit büyüttün. Seni bu kadar kısa 
zamanda şişmanlatan nesne neyin 
nesidir. Şunun sırrını bizede söyle de 
ayıplarımızı kapatalım. Nihayet mec­
mua sahibi de olur; gizli tutarsın de­
ğil mi? Ziyafetten mi korktun. Elin 
açıktı senin. Ne oldu sana?!..»
Diye söylenirken üstadı salonun 
bir köşesinde görmiyeyim mi? Kala­
balık vapurun nasılsa sıkışabildiği 
bir yerinde gazetesine göz gezdiri­
yor.
Bugün tuhaf tesadüflerde birbiririi 
takip ediyor. Gazete müvezzii çocuk­
lardan biri elinde «Akbaba» Cemal 
Nadire musallat olmuş, satmağa ça­
lışıyor:
—  Cemal Nadirin Akbabası...
Üstad, aldırmayınca müvezzi Ak­
babayı koltuğunun altına sıkıştırıp 
«Karikatür» uzatıyor:
—  Ramizin karikatürü de var, ba­
yım!
* * *
Satıcı avazı çıktığı kadar bağın-* 
yordu.
—- Nişanlanma, evlenme, ayrılma 
kanunu . - 1
—  Her eve, herkese lâzım. Nişan­
lanma, evlenme, boşanma kanunu...
Satıcı elindeki küçücük kitaplar­
dan birini ötekinin berikinin gözü­
ne doğru uzatmağa başladı.
—  Lâzım değil mi, küçük bayan?
Kızcağız kendini tutamıyarak gül­
dü. Satıcı, gözüne kestirdiği yaşlıca 
bir zata sokuldu:
—  Boşanma kanunu, bayım!
—■ Ne olacak?
—  Okursunuz!
—  Lâzım değil. İcab ederse alırız.
Demindenberi bıyık altodan kıs
kıs gülen orta yaşlı bir zat satıcıyı 
yanma çağırdı. Biraz ötede yavaş 
sesle münakaşa eden henüz pek genç 
bir kızla bir delikanlının duyabile­
ceği perdeden sordu:
—  Barışma kanunu var mı?
Necmi Erkmen
Kişisel Arşivlerde İstanbul Belleği 
Taha Toros Arşivi
* 0 0 1 5 0 9 1 9 7 0 0 6 *


Akşamları Kadıköy iskelesinde bir saat:Gişeden bilet nasıl alınır? Yolcular arasında komik sahneler

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository