Taha Toros Arşivi, Dosya No: 99-Muhsin Ertuğrulİstanbul Kalkınma Ajansı (TR10/14/YEN/0033) İstanbul Development Agency (TR10/14/YEN/0033

Nutku, Özdemir

Istanbul Sehir University Repository

Ege Üniversitesi Senatosu, 70. sanat yılındaki 
Muhsin Ertuğrul'a «Fahri Doktor» sanı verdi
1913’te Bursa “Millet Tiyatrosu'nda oynayacağı oyunlar için bastırılan el ilânı; 
1936-37'de “Kral Lear“de
ÖZDEMİR NUTKU
Ege Üniversitesi Senatosu, 
yetmişinci sanat yılındaki 
Muhsin Ertuğrul’a 24 Nisan 
1979 günü İzmir'de düzenlenen 
bir törenle “ Fahri Doktor” sanı 
verdi. Böylece, bu büyük ti­
yatro ustasının yetmişinci sa­
nat yılı tzmirlilerce kutlandı.
Muhsin Ertuğrul, bu seksen 
yedi yaşındaki genç sanatçı, ilk 
sahneye çıktığı 1909 yılından 
bu yana, kendi döneminin 
getirdiği sayısız engelleri aşa­
rak her gün biraz daha say­
gınlık kazanarak bugünlere 
geldi. O, İkinci Meşrutiyet’in 
ilk yıllarında, yani 2 Ağustos 
1909 günü ilk kez “ Burhanet- 
tin Kumpanyası” mn oynadığı 
“ Şerlok Holmes” ta Bob rolü 
ile sahneye adımını attı. llti yıl 
kadar bu toplulukta çalışan sa­
natçı, giderek daha önemli 
rollerde kendini göstermeye 
başladı. 1911'de, Vahram Pa- 
pazyan'ın kurmuş olduğu 
topluluğa girdi ve “ Odeon Ti- 
yatrosu” nda temsiller veren 
topluluğun “ Hamlet"inde 
Laertes’i başarıyla canlandırdı.
PAR İS ’TE
Ama böyle yarım yamalak 
tiyatro gösterileriyle yetin ­
meyen sanatçı, 1911 yılının 
sonlarına doğru Paris'e gitti. 
Cebindeki birkaç kuruşun 
verdiği olanaklar içinde 
"Comedie Kraiıçais"de Mou- 
net-Sully’i seyretti. Bu oyun­
cunun onun üzerindeki etkisi 
büyük oldu, İstanbul’a 
döndüğünde, kendi kurduğu 
toplulukta "Hamlet"i sahneye 
koydu ve oynadı. O dönemde, 
bu uygulama büyük yankılar 
yaptı. Gösteriyi seyreden Meh­
met Rauf, 8 Mayıs 1912 günlü 
. “ Hak” gazetesinde, topluluğu 
hem önemli bir oyunu oynadığı 
için kutluyor hem de Muhsin 
Ertuğrul'da ilerinin büyük 
ustasını görüyordu:
“ Ertuğrul bey Hamlet rolü­
nü kendisi gibi pek genç bir sa­
natkâr için büyük bir 
muvaffakiyetle edâ etti. 
Kendisinde henüz rü ¡eym ha­
linde büyük bir sanatkâr ruhu 
var: yalnız bu ruhun bütün ke- 
malâtını göstermek için, teenî 
ve gayretle tenmiyesi lâzım 
gelir.”
Bugün için önemli görünme­
yen bu olay, o dönem için 
büyük bir sanatçının ve sanat
anlayışının muştusunu veren 
bir şeydi. O sıralarda, impara­
torluğun çöküşüyle birlikte 
yozlaşmış metinsiz bir Türk ti­
yatrosu ve başıboş, sanat de­
ğeri kısır bir Fransız tiyatrosu 
taslağı vardı. Toplumda tiyat­
ronun yeri ya boş bir kahkaha
pavyonu ya da iki sıkımlık bir 
ağlama duvarı idi. Muhsin 
Ertuğrul'un yardımsız, kendi 
başına, yokluklar içinde saygı­
ya değer bir tiyatro olgusu ya­
ratması, o günün koşulları açı­
sından olduğu oranda, Türk ti­
yatrosunun tarihsel gelişim
çizgisi yönünden de önemli bir 
olaydır.
İlk ödenekli tiyatromuz 
Darülbedayi'nir. 1914 yılında 
kurulmasına kadar, sanatçı çe­
şitli topluluklar kurduğu gibi, 
görgüsünü artırmak için yine 
Fransa'ya gitmiş. 1913 yılında, 
Paris'te Lugné Poe yöne­
timindeki "Antoine Tiyatro- 
su” nda sürekli provaları izle­
miştir. Orada. Suzanne Desp- 
res gibi önemli bir oyuncu 
tarafından oynanan oyunlar 
görmüştür. Yurda döndükten 
sonra. Darülbedovi'nin kurulu­
şuna kadar onun İstanbul'da 
ve Bursa'da oyunlar oynadığım 
görürüz. Bu arada ilk tiyatro 
yazılarını da "Sehbal" dergi­
sine yazmaya başlamıştır. 
Fransa'da tiyatro tarihinin ün­
lü yönetmenlerinden Jacques 
Copeau'nun yönetimindeki 
oyunları da izleyen sanatçı, Sa- 
rah Bemhardt. Réjane ve Gu­
itry gibi sanatçıları seyretmek 
olanağını bulmuştur.
DARÜLBEDAYÎ’YE GİRİŞİ
Bir konstrvatuvar nite­
liğinde kurulmak istenen Da- 
rülbedayi'nin kuruluşunu ve
!Sayfayı çeviriniz)
t T '
ders izlencelerini hazırlamak 
ve o kurumda ders vermek üze­
re çağrılan dünyaca ünlü 
André Antoine, Muhsin 
Ertuğrul’u ük kez Şehzadeba- 
şı’ndaki “ Ferah Sahnesi”nde 
izlemiş ve çok beğenmiştir. Sa­
natçıyı Darülbedayi’ye çağıran 
Antoine'nm sınav için kullan­
dığı not defterinde Antoine’nm 
yazısıyla şunlar okunur: 
“ Evet. Çok iyi. Geleceği var. 
Etkili bir fizik. Sağlam görü­
nüşlü bir kişi, vb .’ ’ Muhsin 
Ertuğrul, ilk alınan sekiz ha­
nımdan sonra, dokuzuncu ola­
rak sınava girmiş ve "Ham- 
l e f ’ten bir parça oynamıştır. 
Bu sanavdan sonra Darülbeda- 
yi'ye yalnızca oyuncu adayı de- 
ğü, aynı zamanda öğretmen 
yardımcısı olarak alınmıştır. 
Darülbedayi, 1916 yılında 
gösteriler düzenlemeye başla­
yınca da, bu kurumun sürekli 
kadrosunda yer almıştır.
A L M A N Y A  D E N E Yİ  
VE FİLM  
Ç A L IŞM AL A R I
Sanatçının, 1916’da birkaç 
rol oynadıktan sonra Berlin’e 
gittiğini izleriz. Orada gündüz­
leri stüdyo çalışmalarını sürdü­
ren sanatçı, geceleri “ Les- 
singtheater” da ve "Deutsches- 
Künstler-Theater” da figüran 
olarak çalışmaya başladı. Aynı 
zamanda sahne işçüiği de ya­
pan Muhsin Ertuğrul büyük 
yönetmen Max Reinhardt’m 
provalarına 'devam etti. Ayrı­
ca, o dönemlerin tanınmış yıl­
dızları Hans Albers ve Maria 
Carmi’nin oynadığı "Gecede 
Işık” filminde ilk sinema rolü­
ne çıktı. Muhsin Ertuğrul'un 
1916'da, Berlin’den Darülbe­
dayi yönetim kuruluna yazdığı 
mektup, sanatçının Berlin'de 
eğitimini nasıl binbir zorlukla 
sürdürdüğünü gösterir. Bu 
mektuptan bir parçayı buraya . 
alalım :
"Eylülün birinde avdet eden 
Reinhardt beni kabul etti ve 
her üç sahneye (Deutsches 
Theater, Kammerspiele ve 
Volkstheater) girmeme müsa- 
de ve kâff-i teşkilatı gösterece­
ğine dair bana vaadde 
bulunduğu gibi, bu hususu 
sefaret-i saniyeye de ayrıca 
büdirdi.”
Aynı mektupta, sanatçı, 
"Lessingtheater” ın yöneticisi 
Viktor Barnowsky'den şöyle 
söz eder:
"Bu zat diğerlerini gölgede 
bırakacak derecede nezaket ve 
hüsn-ü kabul gösterdiği gibi, 
bilhassa yalnız ameli bir tarzda 
değü, nazariyatla da malûmat 
edinmem için rejisör ve mü- 
dür-i edebî Dr. Zeluser’in ma­
iyetinde çalışmamı tenbih etti.
Şimdi her gün ondan ikiye ka­
dar mezkûr tiyatroda, prova­
larda, dörtten altıya kadar 
R einhardt t iy a tro la r ın ın  
sahnesinde dekor hazırlanırken 
bulunuyor ve her akşam 
müteaddid piyesleri görü­
yorum.”
1918 yılında Almanya’ya i- 
kinci gidişinde, sinema sanatı­
na karşı da eğüimi artan Muh­
sin Ertuğrul, “ Stuart W ebb” 
firmasında film çevirmiştir. 
Muhsin Ertuğrul’un, daha 
sonra 1921’de de Almanya’da 
film çevirdiğini görürüz.
Muhsin Ertuğrul, para sı­
kıntısı ve birçok engeller karşı­
sında ancak 1916 yılının Aralık 
ayma kadar kalabümiştir Al­
manya’da; o da günde bir öğün 
“ kestane kebabı yiyerek” . 1917 
yılının başında İstanbul’a dön­
mek zorunda kalan sanatçı, 
Darülbedayi'nin oynadığı ilk 
yerli oyun olan Halit Fahri’nin 
“ Baykuş”unu sahneye koymuş 
ve ihtiyar köylü rolünü oyna­
mıştır.
Muhsin Ertuğrul, çeşitli ta- 
.rihlerde, Darülbedayi’ye girdi 
ve çıktı. Çünkü o, böyle bir 
sanat kurumunda sıkı disiplin 
ve iyi çalışma istiyordu. Nite­
kim 1918 yılında, Muhsin Er­
tuğrul, onun yeniden Darülbe­
dayi’ye girmesini isteyen sev­
diği yakın arkadaşı 1. Galip’le 
bir tartışmaya girdi:
"San’atın müfit olması için 
halka inmek, onu gıdıklamak 
değil, yavaş yavaş onu yüksek 
eserlere doğru yükseltmek lâ­
zımdır. Bu, Darülbedayi gibi, 
hükümet tarafından muta tah­
sisatla idare olunan bir mües­
sese için pek kabildir. (...) Bel­
ki kâfi derecede rağbet görme­
dim. Esasen rağbet görmek is­
teseydim sanat için didişmek, 
şimdiye kadar yapılandan baş­
ka bir şey yapmayı gaye ad- 
detmeseydim diğer arkadaşlar 
gibi Darülbedayi’ye kalır, se­
nenin 11 ayında gider gelir, 
orada çene yarıştırır, rahat 
rahat otururdum. Fakat bunu 
istemedim. Hayat-ı san'atkâ- 
raneden gayrı, tıpkı bir kalem 
hayatı olan tarzda alışmaya 
başlar, tabasbus, riyâ ve dedi­
kodu içinde bir parça da zelilâ- 
ne geçinir giderdim.”
Sanatçı, Darülbedayi'deki 
gevşekliği yererken, bu nokta­
da arkadaşlarının "kalıplaşmış 
memur” olma tehlikesi içinde 
olduklarını da belirtmek iste-
„ - n U t p r l i r
S T A N lS L A V S K l’N lN
Y A N IN D A
1920 Almanya yolculuğun­
dan sonra, sanatçının İsveç'e, 
1926 da Sovyet Rusya'ya gitti­
ğini izleriz. Sovyet Rusya'da 
umu tiyatro yönetmeni Sta-
nislavski’nin yanında bir süre 
çalışmıştır. Ayrıca, orada üç de 
film çevirmiştir. Daha ilerki 
yıllarda, kuracağı Çocuk Ti­
yatrosunun büyük öncüleri ile 
burada tanışmış ve “ Çocuk Ti- 
yatrosu” nun önemini daha o 
yıllarda kavramıştır. Onun 
Amerika’ya, Ingütere’ye gide­
rek, yine dünyaca tanınmış ti­
yatro adamlarının yanında bu­
lunduğunu görürüz.
Bu yolculuklardan kısaca söz 
etmemin nedeni, onun bu gezi­
lerinde bütün dikkatini tiyatro 
sanatına topladığını vurgula­
mak ve her yolculuğundan yeni 
bir birikimle döndüğünü belirt­
mek içindir.
D A R Ü L B E D A Y İ
YÖ N ETİCİSİ
Muhsin Ertuğrul’un Darül- 
bedayi’niıı başına geçişi 1927/8 
döneminde olur. Bu tarihten 
sonra Darülbedayi, ilk kez ara­
nan disipline girdiği gibi, oy ­
nanan oyunlarda da düzey 
yükselir. O dönemden başlaya­
rak bugüne kadar adları kal­
mayan, ucuz Fransız vodvil 
yazarlarının oyunlan yerine, 
dünya klasiklerinin ve çağdaş 
tiyatro yapıtlarının belli başlı 
örnekleri seyirci karşısına çıka­
rılmıştır.
Darülbedayi’nin oyun seçi­
minde yaptığı en büyük aşama, 
yerli oyunlara gösterilen ilgi­
den kaynaklanır. Muhsin Er- 
tuğrul’un Darülbedayi’nin ba­
şında bulunduğu dönemler, 
yerli oyunların sayısında bü­
yük bir artma izlenir. Onun ta­
nıttığı oyun yazarlarının sayısı 
ise bir haylidir. Cumhuriyet 
döneminin en önde gelen ya­
zarları onun başta bulunduğu 
dönemlerde sahneye çıkmış ve 
tanınmıştır.
ÇOCUK T İYA T R O SU  VE  
SEMT T İY A T R O L A R I
1930 yıllarında, ön çalışma­
lara başlayan ve 1935/6 döne­
minde Çocuk Tiyatrosu'nu ku­
ran ve bu geleneği bugüne dek 
yaşatan Muhsin Ertuğrul, ti­
yatronun halk çoğunluğuna 
yayılmasının önemini ilk sezen 
sanatçıdır. Elindeki olanakları 
sonuna kadar kullanmış ve 
Devlet Tiyatrosu 'nun başında 
bulunduğu yıllar Ankara'da 
semt tiyatroları. Bursa, Adana 
ve İzmir'de sahneler açmıştır. 
Şehir Tivatrosu'nu yönettiği 
sıralar İstanbul'da gecekondu 
semtlerine kadar tiyatroyu ya­
yan sanatçı, ayrıca hem Şehir 
Tiyatrosunu hem Devlet Ti­
yatrosunu Anadolu'nun çeşitli 
kentlerine turneye götürmüş­
tür. Reşat Nuri Güntekin ile 
birlikte ortaya attıkları bölge 
tiyatroları tasarısı, daha çok o-
nun çabalarıyla güncellik ka­
zanmıştır. Bölge tiyatroları so­
runu bugün de sürmektedir.
Muhsin Ertuğrul, tiyatro­
nun üniversite düzeyinde, b i­
limsel bir öğretim, eğitim ve a- 
raştırma alanına girmesinin ö- 
nemini ilk kez ortaya atan bir 
sanatçıdır. 1943 yılında, İstan­
bul Üniversitesi’ne bir yazı ile 
başvurmuş ve Edebiyat Fakül­
tesi içinde bir tiyatro enstitü­
sünün açılmasını istemiştir. 
Ayrıca, bundan on üç yıl kadar 
sonra da, 1956’da Bombay'da 
toplanan "Birinci Uluslararası 
Tiyatro Kongresi” nde konuş­
masının sonunu şu cümlelerle 
getirmiştir:
"(...) Gönül istiyor ki, en ya­
kın bir zamanda bizim üniver­
sitelerimiz de, bilhassa tiyatro 
yazarlığımızın yetişebilmesi i- 
çin edebiyat fakültelerinde bi­
rer tiyatro enstitüsü kursunlar 
ve böylelikle biz Avrupa ve 
Amerika’dan, hele şimdi A s­
ya’dan geri kalmayalım."
Sanatçı, 1958 yılının başında 
Ankara Üniversitesi, Dil ve 
Tarih-Coğrafya Fakültesi'nde 
bir Tiyatro Enstitüsü kurul­
ması üzerine büyük bir coş­
kuyla şunları yazmıştır:
"Sessiz sedasız faaliyete ge­
çen bu enstitünün, Türk tiyat­
rosunda en büyük devrimi ya­
pacağına öteden beri inanan­
lardan biriyim. O kadar ki, 
bundan onbeş yıl önce bir yazı 
ile İstanbul Ü niversitesi’ne 
başvurarak böyle bir enstitü­
nün açılmasındaki zarureti be ­
lirtmiştim.”
Bu uzun yazısını, sanatçı 
şöyle sona erdirmiştir:
“ Bence bu enstitü; Türk ti­
yatro tarihinde doğru atılmış 
üçüncü bir adım, üçüncü temel 
direği olarak yer alacaktır.”
Bu büyük sanatçı, ayrıca ti­
yatronun çağlar boyunca süre­
gelen devinimini görmüş ve ça­
ğımızın gerek teknik, gerek dü­
şünce alanlarındaki gelişimleri­
ni vakmdan izlemiştir. Bunun 
için, özellikle Darülbedayi'deki 
1959-1966 arasındaki yedi yıl­
lık son döneminde, genç sanat­
çıların ve yönetmenlerin yetiş­
mesine önayak olmuş bir sa­
natçıdır Muhsin Ertuğrul.
GÜÇ K O ŞU LLAR  A L T IN D A
Bir yandan yöntemli ve di­
siplinli bir tiyatronun geleneği­
ni kurmaya çalışırken, aynı za­
manda boyacı merdiveni üzeri­
ne çıkıp dekor boyayan, ışıl- 
daklan onaran, marangozha­
neden dekor taşıyan bir sanat­
çıdır: tıpkı Darülbedayi'nin ö- 
teki özverüi sanatçıları gibi... 
\asfiRıza Zobu, 1927 yılında 
Sıjıneye konulan "Hamlet” 
oyununun hazırlıklarından söz 
ederken sanatçıların oyuncu-
1929-32 yıllarında üç dönem oynanan “Katil”  oyununda î. Galip Arcan 'la { sağda)
luktan başka neler yaptıklarını 
açıklamış oluyor:
“ Para yok, pul yok. Darül- 
bedayi gardırobunda bu çeşit 
kıyafederin bir çorabı dahi b u ­
lunmaz. Ucuz bir terzi tedarik 
edildi. Eli dikişe yatkın aktris­
ler onun yardımcısı oldu. B o ­
ğaz tokluğuna bir marangoz 
bulundu. Eli keser tutan aktör­
ler, ona çıraklığa yamandı. Çivi 
neyse; ama kereste işi ne ola­
caktı? Hadi sahnenin arkasına 
üç kemerli bir perde asalım; ya 
kıral tahtının duracağı plato? 
Oraya çıkacak sahne genişli­
ğindeki beş basamak merdi­
ven? Bunların kerestesine para 
nerden bulunacak? O zaman o- 
tomobüler Amerika’dan tahta 
sandıklar içinde gelirdi. Sonra 
sandıkların tahtaları ucuz fi­
yata satılırdı. Ahmed Emin 
(Yalman) gazetecilikten vaz­
geçmiş, kardeşile bir otomobil 
acenteliği açmıştı. Muhsin’in 
ahbabı imiş onlar. Bizim İsı rai 
sarayına yetecek kadar tahta­
yı, oradan mübayaa ettik. ( ...)  
Hamlet’i oynayacağımız akşa­
mın şahabı idi. Saat 5 buçuk! 
Bütüngece olanca gayretimizle 
merdivenlerin yapışım sona er­
dirdik. Şimdi yüklenip sahne­
ye taşımak işi kalmıştı.
H am let’ in m ütercim i, 
Hamlet’ in rejisörü ve o gü­
nün akşamında Hamlet rolü­
nün aktörü olan Muhsin vücud 
yapısı itibarile en güçlümüzdü. 
O baş tarafa geçti. Hepimiz 
salla sırt merdivenlerin altına 
iki sıra dizildik. Sırık hamalla­
rının taşıma usulüne uyarak, 
adımlarımızı birbirimize u y­
durduk. Ne de ağır! Bayağı bil­
diğimiz kerestelerin iki misli 
kalınlığında bunun tahtaları.
ömrümde bu kadar ezici bir 
yükün altına girmemiştim. Fı­
tığım çıkacak sandım. Ve niha­
yet sahnedeki kıral tahtının ö- 
nüne boydan boya yükümüzü 
yerleştirdiğimiz zaman saat sa­
bahın altısını geçiyordu.” 
Buraya da aktardığım ör­
nekten de anlaşılacağı üzere, 
Muhsin Ertuğrul ve sanatçı ar­
kadaşlarının çalışma koşulları 
çok ağırdı. Yalnızca örnekler­
den biri bu. Her şeyi hazır bu­
lan , ama yakasındaki dantelayı 
ya da ne bileyim ayakkabısının 
topuğunu alçak bulan ve vitrin 
olmaktan başka bir görevi 
olmayan tiyatro oyuncula­
rından çok başkaydı Muhsin
Ertuğrul ve arkadaşlarının ti­
yatrosu. O tiyatroda, yaratı 
ve üretim bir aradaydı; sanat­
çılık ve işçilik birbirinin ayrıl­
maz birimleriydi. Onun için de, 
tiyatro tarihimiz içinde o döne­
min sanatçıları her çağda anı­
lacaklar, örnek gösterilecekler­
dir.
ŞEHİR
T İY A T R O L A R I’N D AN
A Y R IL IŞI
Muhsin Ertuğrul'un Darül- 
bedayi’nin başına geçtiğinden 
bu yana, gazeteleri bir tararsa­
nız, onu çok sevenlerle sevme­
yenler olarak iki kesim görür­
sünüz. Her kişilik sahibi sanat­
1949-50 döneminde oynayan “Büyükbaba''da
çı gibi, o da kimseye ödün ver­
meden, inandığı yolda yürü­
müştür. Ona, Shakespeare oy ­
nadığı için kızmışlar, Schiller 
oynadı diye kızmışlar, Musa- 
hipzade oynadı diye onu eleş­
tirmişlerdir; “ tiyatro hükü­
metlerin üstündedir,” dediği 
için kızmışlardır. Ve daha 
önemlisi özgür bir sanat adamı 
olarak gördükleri Muhsin Er- 
turul’u susturabilmek için elle­
rinden geleni yapmışlardır. Şe­
hir T iyatrosu ’nun oyun 
dağarında yer alan bazı oyun­
lara, “ şehir meclisi”  karışmak 
isteyince, o, her gerçek sanat­
çının yapacağı şeyi yapmış, 
buna bütün gücüyle karşı çık­
mıştır. “ Türk Tiyatrosu” der­
gisinin Ekim 1965 tarihli sayı­
sında şunları yazmıştır:
"Şehir meclisi üyelerinden 
birkaçı eğe tiyatroyu özel 
çiftlikleri, sanatçıları da paray­
la tutulmuş kâhyaları sanıyor­
larsa, uyansınlar. Bu tiyatro 
sanatçılarındır. Belediyeyle il­
gisi, şehirliden vergiyi belediye 
topladığı ve tiyatro toplumun 
hizmetinde olduğu, bu vergi­
den payına düşeni belediye ka­
nalıyla aldığı içindir. Tiyatro; 
hükümetlerin veya belediyele­
rin lütfuyla yaşayan bir arpalık 
değildir. Aldığı ödenek; top­
luma verdiği yüksek ruh ziya­
fetinin, seyirciye yaptığı eği­
tim ve kültür görevinin karşı­
lığıdır.”
Muhsin Ertuğrul, aynı yazı­
sında tiyatronun toplumdaki 
yerini şöyle açıklar:
“ önce bilinmesi gereken şu­
dur: Tiyatro, her gün değişen 
hükümetlerin, midecilerle do­
lan partilerin üstünde bir 
kurumdur. Toplum ona ancak 
'hürriyet’i, özgür çalışması 
için ödenek verir.”
Sanatçının bu ve bunun gibi 
başka yazılan onun Şehir Ti­
yatrosundan çekilmesine ne­
den oldu. Daha yapacağı bir­
çok işvarken. 1966 yılında, Şe­
hir Tiyatrosu’nu bıraktı. Bir 
süre Î.U. İktisat Fakültesi Ga­
zetecilik Enstitüsü'nde ve özel 
tiyatro okulu L.C.C.’de öğret­
menlik yaptı. 1973 sonlarına 
doğru yeniden Şehir Tiyatrola- 
n'nın başına getirilen sanatçı, 
iki yıl sonra bu tiyatroyu bı­
raktı.
Biz, bugün, onun 70. sanat 
yılını kutlayan kişiler olarak 
biliyoruz ki, en doğru ve kesin 
değerlendirmeyi zaman getirir, 
/.aman aşımına uğramayan bu 
koca ustanın suskunluğunda 
bile bir anlam, tiyatro tarihi­
mizin bir özeti vardır.
Dansı, ustamızın 80. sanat 
yılma'..
ÖZDEMİR NU7K.
Kişisel Arşivlerde İstanbul Belleği 
Taha Toros Arşivi


Ege Üniversitesi Senatosu, 70. sanat yılındaki Muhsin Ertuğrul'a "Fahri Doktor" sanı verdi

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository