Taha Toros Arşivi, Dosya No: 5-Sait Faik Abasıyanık. Not: Gazetenin "Pencere" köşesinde yayımlanmıştır.İstanbul Kalkınma Ajansı (TR10/14/YEN/0033) İstanbul Development Agency (TR10/14/YEN/0033

Selçuk, İlhan

Istanbul Sehir University Repository

PENCERE ’T -
Görgüsüzlüğün 
Egemenliğine Yuh!
Kendini bilen insan, hiçbir çağda görgüsüzlü­
ğü yaşam biçimi saymamıştır. Çevreme bakıyo­
rum, dolaştığım yerleri gözlüyorum, televizyonu 
izliyorum, gazeteleri okuyorum, toplumda en kü­
çüğünden en büyüğüne lüks ve gösteriş merakı 
doruk noktasına çıkmış...
Otobüse trene binmek bile ayıp şey!..
Neoliberalizmin yaşam felsefesinde köşeyi dö­
nememek en çarpıcı yetersizlik göstergesi...
Büyük suç!..
Adı duyulmuş gazetecilerin çok sıfırlı bir çek ya 
da bir villa ayağına kişiliklerini sattıkları dönemi 
yaşıyoruz...
‘Görgüsüzzenginlik’ toplumu kafakola aldı...
Abidin Dino anlatıyor:
"Sinemada en önde oturan kimdir?
-  Sait Faik’f/7:
Yanaşın ondan bir sigara isteyin...
Veriyorsa Sait Faik’tir.
Gözleri mavi mi?
- Sait Faik’tir.
Size yan bakıyor mu?
- Sait Faik’tir.
Sait Faik Abasıyanık’a, büyük adamsın, derse­
niz o size:
- Yuuuut!.. der.
Eee, o Sait Faik’tir... ”
Sait Faik’in İstanbul’u artık kalmadı.
O İstanbul nasıldı?
Denizi masmavi, pınl pırıl, havası yosun kokan, 
tertemiz, tramvayları çan çan eden İstanbul!..
Kibriti çaktın mı; havagazı, düğmeyi çevirdin mi 
elektriği yanar; musluğu açtın mı akan suya ‘7er- 
kos’ denir; gereğinde içilir.
Ne gecekondusu var, ne apartmankondusu, 
ne gökdeleni... Caddelerinde tek tük otomobil 
salınır, magandasız, zontasız, yobazsız bir İstan­
bul... Sait Faik bu İstanbul’un keyfini, gösterişten 
uzak, sade alçakgönüllü bir yaşamla sürdü.
Büyük bir öykücüydü..
Büyük adamdı..
Ama hiç büyük adamlık taslamadı...
Sıradan biri gibi gösterişten uzak yaşadı.
O yıllarda ‘yaşam biçim i’ olarak sadeliği, içten­
liği amaçlayan bir dünya görüşü geçerliydi...
Parayla pulla gösterişe kalkanla alay edilirdi; her 
kim villasıyla, konağıyla, şusuyla busuyla kendi­
ni saydırmaya kalkarsa, rezil olur çıkardı.
Sait Faik’ten Orhan Veli’ye, Orhan Kemal’den 
Bedri Rahmi’ye sanatçılann yanı sıra BabIâli’de 
ünlenen yazar çizer takımı da kendini bilirdi.
Kişi, kalemiyle fırçasıyla adam olursa olur, vil­
lasıyla, arabasıyla, banka cüzdanıyla, lüks yaşa­
mıyla, görgüsüzlüğün fiyakasıyla değil...
Adama sorarlar:
- Resimden mi, şiirden mi, öyküden mi, gaze­
teye yazdığın haberden mi kazandın bu villayı? 
Yoksa yalı, araba, villa için üçkâğıt mı açtın?..
Neoliberalizm, çoğunluğu açlıktan kıvranan 
dünyaya tüketim çılgınlığını pompaladı, çoğu ül­
kede Türkiye’deki gibi görgüsüzlük egemen; kon­
for yetmiyor, lüks hırsı dörtnala doludizgin; ama 
bilmem ki insanlık daha mı mutlu?
Oysa kendini bilen insan, hiçbir çağda görgü­
süzlüğü yaşam biçimi saymamıştır.
★
★
Kişisel Arşivlerde İstanbul Belleği


Görgüsüzlüğün egemenliğine yuh!..

http://openaccess.marmara.edu.tr//bitstream/11424/162913/2/001507579006.pdf

Görgüsüzlüğün egemenliğine yuh!..

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository