Taha Toros Arşivi, Dosya Adı: Nazım Hikmet. Not: Gazetenin "Evet/Hayır" köşesinde yayımlanmıştır.İstanbul Kalkınma Ajansı (TR10/14/YEN/0033) İstanbul Development Agency (TR10/14/YEN/0033

Akbal, Oktay

Istanbul Sehir University Repository

SAYFA
«as» ^
TT -ÎO $bl9
+
CUMHURİYET
2 OLAYLAR VE GÖRÜŞLER,
EVET/HAYIR
OKTAY AKHAL
Yüz Yaşında Bir Genç Şair
O günlerde Nâzım Hikmet’in kitapları 
her yerde satılırdı. Milli Eğitim Bakanlı­
ğ ın ın  her ay yayımladığı Bibliyografya 
dergisinde bile “Marksist Literatür” baş­
lıklı bir bölüm vardı. Haydar Rıfat’ın ve 
daha başkalarının sosyalizmle, kom ü­
nizmle, masonlukla ilgili kitapları orada 
yer alırdı. Otuzlu yılların gençleri bu kitap­
ları okuyarak çağdaş sorunlarla ilgilen­
me olanağı bulurlardı.
Şimdi masal gibi gelir. Atatürk dönemini 
yaşıyorduk. Yasak masak yoktu! Harçlığımı 
sinemalara, birde kitaplara, dergilere, en baş­
ta da Nâzım Hikmet’in kitaplarına verirdim: 
“Benerci Kendini Niçin öldürdü”, “Jokond 
ile Siya-u ”, “Taranta Babu ’ya Mektuplar" ve 
1936’da çıkan “Şeyh Bedrettin Destanı" ilk 
gençlik kitaplığımdaydı... Ama iki yıl geçti geç­
medi Nâzım Hikmet’i içeri tıktılar. Haksızca, 
acımasızca, düşmanca... Amaç onu unut­
turmaktı. Yok etmekti!
Onu unutturmak olası mıydı! Benim ku­
şağımın gözünde hep vardı, hep yaşıyordu. 
Hele onu daha ilkokul sıralarında tanıyan 
bir çocuk için... Türkçe öğretmenimiz Tur­
gut Bey ‘Salkımsöğüt’, ‘Bahri Hazer’\ bize 
ezberletmişti, defterlerimize yazdırmıştı.
O yıllarda yazarlık heveslisiydim. Nâzım Hik­
met benim gözümde bir destan kahrama­
nıydı. O kırklı yıllarda lise öğrencileri şiirleri 
gizli gizli bulur okurlardı. Vefa Lisesi’nden bir 
arkadaşımız vardı. Akşam üzeri Şehzade- 
başı’ndakiÂşık’ın kahvesine gelir, bir gizli ev­
rak çıkarır gibi çantasından tom ar tom ar şi­
irleri ortaya dökerdi. Bunlar incecik pelür 
kâğıda yazılmış Nâzım Hikmet’in hapisha­
nede yazdığı en yeni şiirleriydi. Evimizde, bir­
kaç kopya çıkarır şiirsever arkadaşlara da­
ğıtırdık. Korkmaz mıydık? Korkardık, ama bir 
suç işlemediğimize kendimizi inandırarak 
yapardık bu işi...
Uyanış, 27 Mayıs devrimiyle oldu. Çok 
şey kazandırmıştır bu 27 Mayıs... Büyük bir 
devrim sayarım onu... Demokrasiye, insan 
haklarına, sanatın, düşüncenin özgürleş­
mesine kapılar açılmıştır.. Nâzım Hikmet 
uzun bir karanlık dönemin ardından Y ön ’ der­
gisinde, Doğan Avcıoğlu ve arkadaşlarının 
yürekli atılımıyla ikinci bir yaşama kavuş­
muştur.
Bugün kimsede kuşku yok! Nâzım 
H ikmet’in en büyük Türk şairlerinden 
biri olduğunu herkes içtenlikle benimsi­
yor. Şiirleri dillerde, yazılarda. Yaşam 
öyküsü gazete, dergi sayfalarında. Top- 
lantılarda, panellerde sürekli anılan bir 
şair.
Yaşasaydı, 100. yaşında olacaktı. Ya­
şamının 15 yılı hapislerde geçti. 61 ’indeydi 
bu dünyadan ayrıldığında... Niye bir şaire en 
güzel yıllarını yaşatmadılar? Niye zehir etti­
ler ona özgürlükle yaratma olanağını? Pek 
çok ayıbı var Türk toplumunun, pek çok 
yanlışı var... Bunlar hâlâ sürüyor! Kimi ya­
nılgılarımızı anladık, ama hapislerde açlık 
orucuyla canlarına kıyan kırk insanımızı na­
sıl unutalım? Nasıl gerçek özgürlük, gerçek 
demokrasi içinde yaşadığımızı varsayalım?
İlkokulda ezberlediğim dizeler bir bir ge­
liyor aklıma: ‘Akıyordu su- Gösterip ayna­
sında- Söğüt ağaçlarını’... Daha nice dize­
ler. Nâzım Hikmet’in eşi Vera’dan yağmur­
lu bir Moskova gecesinde dinlediğimiz anı­
lar...
Yüzyıl da geçse Türkçe yaşadıkça, yaşa­
tıldıkça anılacak, sevilecek, okunacak Nâ­
zım Hikmet’in şiirleri.
Anısına saygıyla...
Kişisel Arşivlerde İstanbul Belleği 
Taha Toros Arşivi
* 0 0  1 5 0 5 6 3 9 0 0 6 *


Yüz yaşında bir genç şair

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository