Taha Toros Arşivi, Dosya No: 114-Müzelerİstanbul Kalkınma Ajansı (TR10/14/YEN/0033) İstanbul Development Agency (TR10/14/YEN/0033

Malekzadeh, Farrokh

Istanbul Sehir University Repository

1İSTANBUL TOPKAPI SARAYI MÜZESİNDE BULUNAN 
ŞAH İSMAİL-İ SAFEVİ’YE AİT KUPA
Farrokh Malekzadeh
İran’ın çeşitli devirlerindeki geçirdiği parlak medeniyetleri ortaya koyan 
binlerce sanat eseri, günümüzde dünyanın çeşitli müze ve koleksiyonların 
önemli bölümlerini süslemektedir. Bilindiği gibi İslâm devri eserleri konusun­
da dünyanın en zengin müzelerinden birisi de İstanbul’daki Topkapı Sara­
yıdır. Bu müzede Türk eserlerinin yanısıra bir çok İslâm ülkelerinin eserle­
ri ve bu arada İranınkiler de muhafaza olmaktadır.
İslâm sanatı araştırıcıları için çok önemli olan Topkapı Sarayı Müze­
sine yaptığım ziyaretlerden birisinde Hazine dairesinde bulunan bir kupa 
fazlasıyla dikkatimi çekti, ve incelememe konu oldu. Bu yazımın amacı ku­
payı kısaca tanıtmak ve değerlendirmek olacaktır.
Sarayın Hazine dairesine kayıtlı olan ve sergilenen bu kupa yeşim ta­
şından yapılmış olup, siyaha yakın yeşil renklidir. Gövde, boyun ve kulp 
olarak üç ana kısımdan meydana gelmiştir. Kabın alt kısmı yekpâre olup 
boynu ve ağzı dairevî ve açıktır. (Şekil 1)
Kupanın gövdesi dilimli kesişen paftalara ayrılarak süslenmiştir. Bu 
paftalar altın şeritler halinde kabartma olarak kupanın gövdesine yerleştiril­
miştir. (Şekil 6) Kesişmeyen paftaların, paylaştıkları kısımlar ise, içlerinde 
yapraklardan oluşan çarkıfelek motiflerinin bulunduğu küçük madalyonlarla 
birleştirilmiştir. Ayrıca fon altın tellerden yapılmış kıvrım dallarla süslen­
miştir. Kıvrım dallardan bir sırası gömme olarak yerleştirilmiş olup, yer yer 
rumî motiflidir ve birleşme yerlerinde ayırma rumîler meydana gelmiştir. 
Diğer sıra kabartmadır ve üzerleri üç yapraklı çiçeklerle süslüdür. Bu kabart­
ma kıvrım dallar yatay kompozisyon meydana getirecek şekilde sıralanır. 
Yani gömme olan kıvrım dallar dikey, kabartma olanlar ise yatay kompo­
zisyonlara sahiptir. Boyun bordürü altın tel gömme, biri çiçekli, diğeri ru- 
mîli iki kesişen dal ile süslenmiştir.
Kulpu (S) şeklinde olup efsanevî bir yılanı andırmaktadır. Hayvanın
264 FARROKH MALEKZADEH
başı, kupanın ağzına, kuyruğu ise bedene yapışıktır. Kulpun bazı kısımları 
gümüşten ve üstü mine işlemelidir. Bu kabın boyun kısmı en ilgi çekici kıs­
mıdır. Dört paftaya ayrılmış olup, içlerinde sülüs hat ile yazılmış kitabe var­
dır. Kabın diğer kısımlarından ayrılan bu kısmın zemini kıvrım dal tezyinatı 
ile süslenmiştir. Kabın boyun kısmındaki paftaların içinde, sülüs hat ile aşa­
ğıda belirtilen satırlar yer alır :
Bu kupanın kime ait olduğu ve ne şekilde saraya girdiği hakkında Mü­
ze envanterlerinde ve diğer kayıtlarda hiç bir bilgi verilmemiştir1.
Üzerinde Şah İsmail adı geçen bu sanat eseri formu, süslemesi ve yazı­
tındaki lâkapların incelenmesiyle değerlendirilebilir. Kupanın genel formu 
konusuna gelince, asırlar öncesinden beri kulplu porselen ve daha sonra ma­
denî kupalar pek çok milletler, bilhassa İranlı sanatkârlar tarafından yapıl­
mıştır. Bu eserin farklı zamanlarda, devrin zevkine uygun olarak form deği­
şikliğine uğradığı bilinmektedir. Milâttan önce bininci yüzyılda ve bilhassa 
Pers devrinden beri kadehler yapıldığı bilinmektedir2 34. İran ve diğer İslâm 
ülkelerinde de çeşitli devirlerde buna benzer kaplar yapılmıştır, ve her devir 
kendine has formu ve süsleme üslûbuna sahiptir2. İslâm sanatının cazip yön­
lerinden girişi de kapların, bazı kısımlarını süsleyen ve (daha çok boyun bör- 
dürlerini) saran bir kısım yazıtlardır. Ayrıca 12. ve 13. yy. Selçuklu devrine 
ait kaplarda kulp kısmı tezyinat daha ziyade hayvan başı şeklinde görülür*. 
Bu tür kaplar yüzyıllarca kullanılmıştır. 12. ve 13. yüzyıllara ait bu kapların
1 Müzedeki çalışmalarım sırasında Müze Müdürü Kemal Çığ beyin, yar­
dım ve zahmetlerinden dolayı kendilerine teşekkürü borç bilirim.
2 Pers devrindeki kulplu kadehler hakkında; F. Malekzadeh, «So/ya mü­
zesindeki Persler devri gümüş kadehi», Tarih Araştırmaları Dergisi, vol. 4-5 
Tehran 1349 (1970), S. 1-16; R. Ghirshman, Perse Proto-Iraniens Mèdes. 
Achèmèmindes 1963.
3 İran’ın İslâmî devirlerine ait kulplu kaplar hakkında : A.U. Pope, A 
Survey of Persian Art, IV London 1938.
4 Şu esere bakınız : İslam Sanatı yazarı Ernst Kühnel, Çeviren Mühendis 
Huşangi Tahlri, Tehran 1347, S. 126.
(Şekil; 2) 
(Şekil: 3) 
(Şekil: 4) 
(Şekil: 5)
J.& Û İ J jU l  j l ü ü l
ŞAH İSM A lL-I SA PE V İ’YE A lT  KUPA 265
gövdeleri altınla süslenmiştir, ve bu tür seslerin genel şekli, kulpu, boynu 
ve gövdesine dikkatle bakacak olursak sözü edilen kabın şeklinin köklü bir 
geleneğe dayandığı anlaşılır5 6. Bu kupanın şekil, süsleme olarak en yakın ben­
zerlerine 15. yüzyıl sonu Timurlu devri eserlerinde rastlanır. Meselâ, İngil­
tere’de özel bir koleksiyonda bulunan H. 889/M. 1484 tarihli madenî kupa 
ile bu yeşim kupa aynı biçimdedir0. Ayrıca Timurlu devrinde aynı formda, 
boynu yazıtlı ve kulpu hayvan başı şeklinde yeşim kupaların yapıldığını da 
biliyoruz7. Topkapı Sarayında koyu yeşim kupanın süslemesine 15. yy. Ti­
murlu devri madenî eserlerinde rastlandığı gibi, yine bu devir ve 16. yy. baş­
larına ait elyazma eserlerin tezhiplerinde de rastlanır. Meselâ Lizbon Gül- 
benkyan koleksiyonundaki H. 934/M. 1536 tarihli, Şiraz’da istinsah edil­
miş bir elyazmasının süslemeleri ile bizim kupanın üzerindeki süslemelerle 
yakın benzerlik gösterir. Zeminin paftalara ayrılışı, içlerini süsleyen kıvrım 
dallar her iki eserde de aynı üslûptadır8 9. Erken Safevî kitap sanatında gö­
rülen bu tarz süslemelerin menşei Timurlu devri Herat sarayıdır ve bu üslûp 
Herat’ın Şah İsmail tarafından zabtından sonra Tebriz ve Şiraz’da yapılan 
eserlerde daha çok kendini göstermiştir.
Kitabeler ve yazıların üslûbu da eserleri tayinde çok faydalıdır. Arap 
yazısı muhtelif devirlerde değişikliklere uğramış ve her devirde bir çeşit ya­
zı şekli kullanılmıştır. Şah İsmail devrinde, bilhassa tezyinatta bu kupada 
kullanılan hatt-ı sülüs geçerli olmuştur". Çiçekli kûfi hattın yanısıra 10. yy. 
başlarında ortaya çıkan yuvarlak hatlı yeni bir hat «Hatt-ı Nesih» icad edil­
di. Hatt-ı Nesih yerini daha sonraki asırlarda Hatt-ı sülûs’a bırakmıştır10.
5 Ernst Kühnel, Die Kunst des İslam 1965, S. 135.
6 The Art of Islam, Hayward Gallery, 8 Apr -4 July 1976, S. 187, no. 209.
7 Aynı eser, s. 129, no 114; E. Grube, The World of İslam, New York and 
Toronto 1966, fig 75.
8 Oriental Islamic Art Collection of the Calouste Gulbenkian Foundation, 
Lisboa/Maio 1963, no. 125.
9 Ahmad Tacbahş, Safeviler Devrinde İran, Tebriz 1340, 280.
10 İslam Sanatı, S. 280.
Hatt-ı Neshi icad eden ibn Mogleh-ı Vezir’dir. Bu hatt-ın meydana gelme- 
sile diğer Arap hatt’ları yürürlükten kalkmıştır. Bu sebeble ona hatt-ı Nesih 
adını verdiler ve Kur’anı Kerimi de o hatt’la yazdılar ve ona hatt-ı Kur’anî de 
derler. Hatt-ı Nesih hatt-ı Sülûs’e bağlıdır.
Bu hatt-m üstadları başında; Cemâl ed-Din Yakut-ı Müsta’şım, Cemâl ed- 
din Fahhar-ı Şirâzî, Ahmed Sadıkı-yı Rûmî, ‘Abd el-Bâki Danişmend-i Tebriz!, 
‘Ala bak-ı Tebrizî, Aka İbrahim-1 Kûmî, Molla Ahmed-i Tebrizî, Molla ‘Abd-al- 
gafur-ı Herevî, gelir. Bk. Safeviler Devrinde İran, S. 279-280 ve Mevlana Golam
266 FARROKH MALEKZADEH
Hatt-ı nesih süslülük bakımından çok gelişmişti. Bu bakımdan Kur’an’ın 
kufi hattı ile aynı dereceye yükseltildi. Harflerin hâşiyesi yaldızlanırdı ve de­
seni kıvrımdallarla süslenirdi11. Hatt-ı nesihin yerini alan hatt-ı sülüs de pek 
güzel oluşu sebebi ile binalarda ve çeşitli sanat eserlerinde ve bu cümleden 
olarak adı geçen kupada da kullanılmıştır.
Şah İsmail’in lâkapları hakkında bilgimiz şöyledir12: Bu padişah hicri 
907 (1501-2)’de Tebriz’e geldikten sonra kendisini İran Şâhı diye andı, taç 
giydi ve Abu’l Muzaffer Şah İsmail al-Hadı Al-Valı lâkabını aldı13. Taç 
giydikten sonraki ilk Cuma günü 12 şiî imamı adına hutbe okuttu ve kendi 
namına para bastırdı: (Peygamber sülâlesine çok alâka duyduğu için) pa­
raların bir yüzüne  ^ > ı -âıljj J c  _ <Jl J y - j  M' «İl V ve diğer yüzüne
•ou! 4 »  j l i  >1 oLi yİ dlyi (_s^1 J.*|£^ Jl JjlJl jUal—M
V ILd—.j tiLİ
yazılmasını, etrafına da 14 ma’sum’un isimlerinin basılmasını emretti14. Ku­
panın üzerindeki lâkapların Şah İsmail Safevi’ye ait olduğunun kesinlikle be­
lirmesi için bu kısa makalede Şah İsmail-ı Safevi’ye ait sikkelerden üç örnek 
(İran Bastan Müzesinden) seçerek, sikkelerin arkası ve yüzündeki yazıları 
inceleyelim15. İlk sikkenin bir tarafında (Şekil: 7) j c  ûıljy-y o.i- ûıl'Şİl «İl V 
¿1 J j  cümlesi ve onun altında şu tertiple imamların adları: Ali-Hasan, 
Hüseyin-Ali, Muhammed-Cafer, Musa-Ali, Muhammed-Ali, Hasan-Muham-
Muh. Haft Kalami-yi Dıhlavi, Hattatlar tezkeresi, Kelkette baskısı, S. 23 ve 
‘Abd-al-Muh. Han-ı İranı, Hattın ortaya çıkışı ve Hattatlar Kitabı, Çihrenema 
matbaası, Mısır 1910, S. 104-390.
11 İslâm Sanatı, S. 280.
12 Safevi hanedanının kurucusu Şah Isma’il, baba tarafından nesebi meş­
hur arif Şeyh Safuyyüd-Din Ishak-ı Erdebilî (610-730)’ye ulaşır. Ana tarafın­
dan Akkoyunlu Türkmenlerine ve Komnenos imparatorları adlı Tirabezon hıris- 
tiyan sultanlarına varır. 25 Recep 892 hicrî/17 Temmuz 1487 Salı günü doğ­
muş ve 907 hicrî/1501 milâdîde padişah oldu: bk. Dr. Mucir-i Şeybânî, Safevi 
Şahlığının Teşkili, Tehran 1346, S. 73-74 ve Dr. ‘Abd-al Husayn-ı Nevâ-i, Şa/ı 
Isma’l Safavî, Tehran, 1347, S. 34. Şah fsma’il-ln şeceresi hakkında şu esere ba­
kınız : Kitab-ı Silsıle-t en-neseb-i Safaviye, Berlin tabı, 1924, S. 10-13 ve Kitab-ı 
tranşahr, 1 cüd 1342, S. 433.
13 Dr. Nizam-ad-Din Mucir-ı Şeybanı, Safeviler Şahlığının Teşkili, (Millî 
Birliğin Diriltilmesi), Tehran 1346, S. 88.
14 Aynı eser, S. 89.
15 Burada, değerli yardımcı, İran Eski Eserler Müzesi Sikkeler ve Mü­
hürler kısmı reisi, Şah İsma’il sikkelerine ait fotoğrafları, tetkik için, bana ve­
ren Yası efendiye teşekkürü borç bilirim.
ŞAH ÎSM A lL-I SA PE V Î’YE AİT KUPA 267
med ve sikkenin ardına (Şekil: 8) <,b _,dül y\ Jly i JjU i jlk lJI
\  \  ^ *—> v'llab^ -^li* ¿1 ıSy'*-*A *J**^ “ ^
cümlesi yazılmıştır. Bu sikke yukardaki satırlardan da anlaşılacağı gibi He- 
rat’ta basılmıştır. Bilindiği gibi Şah îsma’il 916 hicride Horasan tarafına ha­
reket etti ve 916 Şabanın otuzuncu günü (2 Aralık 1510)’da Merv’de Şay- 
bak hanın ordusuna karşı kazandığı zaferden sonra Herat’a girdi ve gelene­
ği gereğince zafer kazanan Şah, yani Şah İsma’il adına para basıldı. Adı ge­
çen sikkede şu cümle yazılıdır10: u t  İkinci sikkenin bir
yüzünde (Şekil: 9) <iljj j*  .¿bı-Jb' «cümlesi haşiyede 12
imamın adı basılmıştır. Bu sikkenin arka yüzünde (Şekil: 10) J j UI jlU JI 
■isli* (¿y«. jU. ab yİ Jiyl ^ jiy i j^lsOl cümlesi
yazılıdır. Üçüncü sikkenin bir yüzünde ve sikkenin ortasında yer alan 
karenin etrafında (Şekil: 11) j c ûılj jf- üılVl -dİ V «cümlesi
ve dört kısma ayrılan karenin içinde 12 imamın adı anılmıştır. Bu sik­
kenin diğer yüzünde (Şekil: 12) j .__,1 »b _/kll y \ y£> \ Jb J lj lU J I
v'Uai-j -6b* üjl-ıb cümlesi yazılmıştır17. Bu sikkelerden Şah 
İsmail’in lâkabı kesinlikle belli olmaktadır. Üzerinde durduğumuz sikkeler­
den başka tarihî kaynaklar, belgelerde bu lâkabı doğrulamaktadır. Mesela; 
Osmanlı Padişahı Yavuz Sultan Selim Çarmuk da Şah İsmail’e gönderdiği 
mektup ...v’l i  -üıUb>l cümlesi ile başlıyor18. Aynı şekilde Os­
manlI Sultanı 26 Cemaziyülevvel 920 hicrî (17 Temmuz 1514) de Safevi 
Sultanına hakaretle dolu türkçe bir mektup göndermiştir ve mektubun baş­
lığı da v'U J-cçJ cümlesi iledir19. Aynı şekilde 1515 de Safevi
ve Osmanlı savaşlarında geçen bazı olaylara ait bazı kayıtlarda Şah İsma’il’in
lâkabının doğruluğunu bize teyid etmektedir. Meselâ, «................. Sultanın
emrile, Emir Muzaffer-ed-Din-Cihanşah Karakoyunlu emrile yapılmış olan 
Cihanşah Mescidi, ve Uzun Hasan’a ait olup Şah İsma’il’in emrile yıkılan 16789
16 Kitab-ı Iranşahr, 1. Cild, Tehran 1342, S. 229
17 Yazar, sözü edilen kabın yazıtlarını ve Şah İsm ail’in sikkeleri üzerin­
deki kelimeleri (ki bu makalede yazılmıştır) mütalea edip aydınlığa kavuşturan 
değerli Profesör Dr. Menuçihr Sutude’ye teşekkürü borç bilir.
18 Teşkil-i ¡¡¡ahinşahî-yi Safavi, S. 189.
19 ‘Abd-ül Husayn-ı Nevâfî, Şaft İsma’il-i Safavi, Tehran 1347, s. 165-166 
ve 173-174; Teşkil-i Sahinşahî-yi Safavi, S. 184.
268 FARROKH MALEKZADEH
Hasan Padişah Mescidi tamir edilmiştir. Yavuz Sultan Selim’in 1514 yılında 
Tebrize girişinin ertesi günü yâni Recebin 17. Cuma günü namaz kılmak için 
gittiği Hasan Padişah Mescidinde hutbe okunuşu sırasında hocanın Selim’in 
adı yerine «Şah Isma’il’in adını şu jU. j jÇ  J ;.~ J >¡¿11 >' jlU-JI J  jUaUİl 
şekilde verdiği, Türk kumandanların onu öldürmek istedikleri fakat Sultan 
Selim’in emrile bundan vazgeçtiklerini bir eserden öğreniyoruz20. Şah İsma’- 
il’in lâkaplarını veren bir diğer örnek İsfahan’ın belli başlı ziyaret yerlerinden 
biri olan Harun-ı Vilayet adlı anıt ve çinili kapı kemerindeki kitabedir. Şah 
İsmail devri eserlerinden olan 918 tarihli kapı üstündeki çini yazıtta Arapça, 
binaların Şah îsma’il’i Safevi zamanında yapıldığı anlatılmaktadır'21. Bu ya­
zıtta da Şah İsma’il’in adı şu lâkaplarla jli. j jÇ  »i* jÜafJl >lül j l
zikredilmiştir22. Bu kitabe Hatt-ı sülüs iledir ve lâcivert desen üzerine küçük 
beyaz çini parçaları ile yazılmıştır.
Daha önce de belirttiğim gibi, bu kupanın ne sebeble, nasıl ve ne za­
man Osmanlı sarayına girdiği hakkında ayrıntılı bilgi mevcut değildir. Fa­
kat İran ve OsmanlIlar arasındaki siyasî ilişkilerine bakılacak olursa belki 
adı geçen kupanın İran’dan çıkış tarihi yaklaşık olarak tayin edilebilir. Özel­
likle Şah İsma’il Safevî’nin Osmanlı devleti ve bilhassa Yavuz Sultan Se­
lim ilişkileri ve Çaldıran savaşına varan çekişmeleri sonucunda Sultan Se­
lim galip gelmiş ve Safevilerin başkenti Tebriz’e girmiştir. Savaş sonunda 
altın ve gümüş bir çok ganimet Türk askerlerinin eline geçti. İranlı sanatkâr­
ların yaptığı eserlerin güzelliği Sultan Selim’in çok hoşuna gitti. Bu sebeble, 
şahlık tacı, bir miktar mücevherat ve şâir, nakışçı, yazar, altın işlemeci, ha­
lıcı, ciltçi ve ipek böceği yetiştirici mütehassıslardan ibaret, topluca sayıları 
bir kaç yüz civarında olan bir grubun İstanbul’a götürülmesini emretti23. Bel­
ki de savaş ganimetleri arasında bu cazip kupa da24, nefis ve değerli eşya-
20 Teşkil-i Şahinşahî-yi Safaviyye, S. 206.
21 Tarihî Binalar ve Eski İran Yerleri Fihristi, Tehran 1345, S. 27 ve 28.
22 A. Godard, Athar-E Iran. Tome II, Hartem 1937, S. 65
Lutf-ullah Hunerfar, Tarihî Eserler Hâzinesi İsfahan, Tehran 1344, S. 360- 
369. Safevî padişahlarından ve bilhassa Şah Isma’il’den Iran ve Iran dışında 
kenar ve köşelere dağılmış cazip eserler kalmıştır. Onlardan biri Bagdad yakı­
nındaki Mescid-i Kazımayn’dir ve tanınmış Alman bilgini Ernst Kühnel binayı 
ve altın kubbelerini tanıtıp zikrederken, mescidin Şah îsma’il’e ait ve 1519 ta­
rihli olduğunu söylüyor, bk. adı geçen eser, S. 184.
23 Teşkil-i Şahinşahi-yi Safaviyye. S. 208.
24 Bu kabın tarihlerinin teşhisi ve tayini hususunda sayın Profesör Dr. 
‘Abbas Zamani’ye yardımlarından dolayı teşekkürü borç bilirim.
ŞAH ÎSM AÎL-İ SA FE V t’YE AİT KUPA 269
dan olarak, Sultan Selim’in hâzinesine girmiş olabilir. Bazı İranlı bilginler de 
bu konuya değinmişlerdir. Örneğin Dr. Ahmad-ı Tacbahş, Kitâb-ı Iran dar 
Zaman-ı Safaviyya!da sayfa 288 de «.....  Bu tür kapların bir miktarı İstan­
bul Topkapı Sarayı Müzesinde mevcuttur....» demekte ve ayrıca «... Top- 
kapı Sarayı müzesinde bir bel kayışı vardır. Şah İsma’il’in adı ve üzerinde 
913 tarihi yazılıdır. Buna ilâveten, altınla süslü gümüş kaplar, adı anılan 
müzede mevcuttur ve belki Osmanlı Sultanı Selim, Şah İsmail ile yaptığı sa­
vaşın ganimetleri cümlesinden olarak onları elde etmiş olabilir» diyor. An­
cak hatırlatalım ki, bu ana kadar Çaldıran Savaşı ganimetlerinin tam listesi 
bulunmamıştır ve tarihçilerden hiç biri de bu kupayı anmamıştır. Bu sebeble 
üzerinde durduğumuz kupanın Osmanlı Sarayına Yavuz Sultan Selim tara­
fından getirildiği kesinlikle söylenemez. İran ve Osmanlı ilişkilerinin Şah 
İsmail’den sonra devam etmesi sebebi ile, daha sonraki yıllarda, hediye ola­
rak bu kupa Osmanlı sarayına gönderilmiş olduğu da düşünülebilir. Bu gü­
zel kupa Osmanlı sarayına ne şekilde ve ne zaman gelmiş olursa olsun üzerin­
deki yazı Şah İsmail’i Safevî’nin resmî lâkabıdır. Bu lâkab sikkelerinin üze­
rindeki yazılar, mescidler ve diğer eserlerdekiler ile aynıdır. Tarihî kaynak­
lar da bunu teyid etmektedir. Kabın şekli ve süslemesi Safevî devri başların­
daki sanat özelliklerini yansıtır. Bütün bu özelliklerden anlaşılacağı gibi üze­
rinde durduğumuz kupa Şah İsmail zamanında onun adına yapılmış olan er­
ken Safevî sanatının günümüze gelen en güzel eserlerindendir.
F. MALEKZADEH - Levha I 271
Şekil 1 — İstanbul, Topkapı Sarayı’nda bulunan Şah îsmail-i Safavîye
âit kupa.
272 F. MALEKZADEH - Levha II
Şekil 2 — Sulûs hattı ile boyun yazıtının ilk kısmı ( J jUI jlLl İl
Şekil 3 Sülüs hattı Ue boyun yazısının ikinci kısmı ( ,^1 J |y |
F. MALEKZADEH -Levha III 273
Şekil 4 — Sülüs hattı ile boyun yazısının üçüncü kısmı ( ^ ¿ J  I j l i  «Lt)
Tarih Enstitüsü Dergisi: F. - 18
274 F. MALEKZADEH - Levha IV
Şekil 5 — Sülüs hattı ile boyun yazısının dördüncü kısmı <6^ 1. J U  -0)1 ^U-)
F. MALEKZADEH -Levha V 275
Şekil 6
Şekil 7 — Şah İsmail’e âit bir 
sikke (Tehran, İran Bastan mü­
zesi).
Şekil 8 — Şah İsmail’e âit (7 
nolu) sikkenin diğer yüzü (Teh­
ran, İran Bastan müzesi).
276 F. MALEKZADEH - Levha VI
Şekil 9 — Şah İsmail’e âit bir 
sikke (Tehran, Iran Bastan mü­
zesi).
Şekil 10 — Şah İsmail’e âit (9 
nolu) sikkenin diğer yüzü (Teh­
ran, Iran Bastan müzesi).
Şekil 11 — Şah İsmail’e âit bir 
sikkenin bir yüzü (Tehran, Iran 
Bastan müzesi).
Şekil 12 — Şah İsmail’e âit (11 
nolu) sikkenin diğer yüzü (Teh­
ran, Iran Bastan müzesi).
Kişisel Arşivlerde İstanbul Belleği 
Taha Toros Arşivi


İstanbul Topkapı Sarayı Müzesinde bulunan Şah İsmail-i Safevi'ye ait kupa

http://openaccess.marmara.edu.tr//bitstream/11424/137071/2/001580172010.pdf

İstanbul Topkapı Sarayı Müzesinde bulunan Şah İsmail-i Safevi'ye ait kupa

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository