Taha Toros Arşivi, Dosya No: 35- Nişantaşı-Maçkaİstanbul Kalkınma Ajansı (TR10/14/YEN/0033) İstanbul Development Agency (TR10/14/YEN/0033

Çeşnici, Bekri

Istanbul Sehir University Repository

Fo
to
ğr
af
: 
H
AS
AN
 D
EN
İZ
O F R A  Bekri Çeşnici
1 1 \n-ı ,v
Yekta Restaurant 
Zaman, aşklar ve tatlar
£ £  A  lişan taşı’na doğru giderken Konak 
sinemasını geçince köşede, çocuk- 
I « tuğumuzda yaptığımız oyuncak 
tahta evleri anımsatan, kuldi, kemerli, 
alacalı-bulacalı, şirin mi şirin bir ev vardır.
« Çağdaş Türk mimarisine geçiş döneminin 
belki de en önemli ismi Mimar Vedat’ın 
1910’lardan kalma kendi evidir bu. Zemin 
katında yıllardan beri küçük (60 kişilik), ama 
sevimli, seviyeli bir lokanta vardır, bilen bi­
lir. Kapısındaki bir pirinç levhada Yekta ve 
Yekta Işıtan, İstanbul’un en geniş dost çev­
resine sahip, toplumsal yaşamın en çok sevi­
len kişilerindendir.
Nasıl olmasın ki. Mimar Vedat Tek’in kı­
zı Selime ile Belçika’da elektrik mühendisli­
ği eğitimi görmüş olan Yekta Bey, 1940’lar 
Istanbulu’nun dilinden düşmeyen bir “aşk 
hikâyesi” yaşamışlardır. Çağına göre son 
kerte modern büyümüş, ailesinin 18 yaşında 
Paris’e gönderdiği Selime ile, bembeyaz giy­
sileri ve “dandy” tavırları ile tüm genç kız­
ların yüreğini hoplatan kolejli Yekta, 
birbirlerine tutulmuşlar ve tüm engellere, kıs­
kançlıklara karşın 1944’te birlikteliklerini ev­
lilikle noktalamışlardır. Bu birliktelik, tam 
38 yıldır sürüyor. Arada iyi-kötü günler ol­
du. Yekta Bey, dostlarının bildiği gibi ağır 
bir rahatsızlık geçirdi. Şimdi iyiye gidiyor... 
Ama ben, en kötü günlerde bile, 20 yıla ya­
kındır tanıdığım Selime Hanım’m neşesini, 
umudunu, iyimserliğini yitirdiğini görmedim. 
Lokantacı, ressam ve turizm tercüman- 
rehberi olan Selime Hanım, karşımda yine 
birbirinden iyi konuştuğu çeşitli dilleri bir­
birine karıştırarak, espriler yaparak konuşu­
yor, anlatıyor.
Yekta Restaurant’ın her köşesine bir ünlü
çiftin anıları sinmiş sanki... Eğlenmek kadar 
eğlendirmeyi de seven çift, önce adada Yek­
ta Bey’in babasından kalma köşkün ahırını, 
ünlü “ Yak Kulüb”e dönüştürmüşler, sonra 
Vedat Bey’in evinin alt katını bir lokantaya... 
Selime Hanım, resmi filan bir yana bırakmış, 
mutfağa girmiş, 3 yıl yemekleri kendisi yap­
mış. Bu arada 2 genç çocuğu yanma alıp ye­
tiştirmiş, bunlardan Hayri usta, şimdi 
Yekta’nın baş aşçısı. Sonraları yalnızca “ne­
zaret eder” olmuş. Ve Yekta, son aylarda zo­
runlu bir birkaç aylık kapanmanın dışında 
kapılarını 33 yıldır kapamamış.
Selime Hanım, lokantanın baştan beri 
Türk, Fransız ve İtalyan mutfakları arasın­
da bir denge kurmak amacında olduğunu 
söylüyor.”
13 Ocak 1983’te, Cumhuriyet’teki “ Ağız 
Tadıyla” köşesinde, böyle anlatmış Yekta’- 
yı mimar, eleştirmeh, değerli yazar dostum 
Atillâ Dorsay. Tabii serde mimarlık da olun­
ca, daha Yekta’ya girmeden binasından ya­
kalamış, öyküyü Atillâ.
Yıllar sonra Yekta (Yak)’ya bilmem kaçın­
cı gidişmde (bu kez yazmak içindi), duvar­
da Atillâ’nın yazısını gördüm. İlginç 
mimariyi ve seçkin Mimar Vedat Tek’in kızı 
Selime ile Yekta Bey’in 1940’larda başlayan 
aşkını ince biçemiyle dile getiren Atillâ Dor­
say, “ Her köşesine bir UnlU çiftin anılan sin­
miş olan Yekta”yı genelde beğeniyor, 
ızgaralarını övüyor, patates kızartmasını ye­
rerken de zaten nice lokantada doğru dürüst 
bir patates kızartma bulunmadığını söyleyip 
Yekta’yı okurlarına salık veriyordu.
Gerçekten ilginç mekânı, salonun incik cin­
cik ile fazla doldurulmuş izlenimini verme­
sine karşın, hoş ‘ambiance’ı ile Yekta’yı her
zaman için “ Dürüst bir restaurant” olarak 
tanımlamak mümkün diye düşünmüşümdür.
“ Dürüst restaurant da ne ola ki” derse­
niz. “ Verdiğinizin karşılığını aldığınız, bel­
ki de parmak ısırtan cinsten değil; ama yine 
de belirli bir düzeyin altına hiç düşmeyen or­
tanın çok üstünde, sizi belki umulmayacak 
hoş sürprizlerle karşılamamakla birlikte, düş 
kırıklığına da uğratmayan yer,” yanıtını ve­
rebilirim.
1950 yılından önce, pastahane olarak ku­
rulan, sonra bir süre kafeterya olarak çalı­
şan, daha sonra yirmi yılı çok aşkın süredir 
önce kulüp, 1980 yılında derneklerin feshe­
dilmesinden sonra restoran olarak süren (za­
ten YAK adı da Yeşil Ada Kulübü’nden gelen 
kulübün işlevi yalnızca olay çıkarabilecek 
olanları uzak tutmakla sınırlıydı) “ Yekta” 
kendine özgü İspanyol omleti ve diğerleri, 
gerçekten belirli kalitenin altına hiç düşme­
yen, kimi zaman nice seçkin yere taş çıkar­
tan şatobriyanı, şokola suflesi, krep süzeti ve 
“ günün yemeği”  ile İstanbu l’da 
‘gidilebilecek’ yerlerdendi. Gerçi artık son yıl­
larda Yekta dükkâna uğramıyordu; ama Atil­
lâ ’nın da dediği gibi aşk öyküsünü 
sürdürüyordu. “Yekta”. Yekta’yı yitireli yıl­
lar oluyor, artık onun adını taşıyan restoran- 
var; ama kendisi yok. Aşklar bile yenik 
düşüyor zamana. Belki de aşklar sürüyor; 
ama aşkların tarafları yenik düşüyorlar za­
mana. “ Yekta” ya son gittiğimde, pencere­
den yolu izlerken, “ aşkların bile yenik 
düştüğü zamana tatların yenik düşmesine ne­
den şaşmalı” diye düşündüm.
Acaba Yekta’da tatlar da artık eskisi gibi 
değil miydi?
Yoksa bayramın hemen ertesinde gitmemiz 
nedeniyle, istenen kıvamda etin bulunama­
dığı bir zamana denk düştüğüm için mi bu 
duyguya kapılmıştım?.. Ya da zamana yenik 
düşen, ben ve tat duygum muydu?
Bu soruların yanıtını veremedim Yekta’­
da, tıpkı bir gün sonra gittiğim bir zamanla­
rın ünlü Boğaz meyhanelerinden, tartışmasız 
en iyi Dalık yenen yerlerinden olan geçmişin 
leb-i derya bugünün leb-i kazık (cinas fatu­
raya değil, önünden geçen Kazıklı Yola’dır) 
“ Kuyu RestauranP'da olduğu gibi...
Damağınızı pek şenlendirmeyen bir kalkan 
yediğiniz Kuyu’da, aynı soruyu iki kişi, 100 
bin liraya soruyorsunuz, Yekta’da ise 65 bin 
liraya...
Evet aşklar, tatlar, fiyatlar ve zamanlar... 
Kimler kime yenik düşüyorlar?
Her şeye karşın kötü zamana rastlayan bir 
tek denemeyle Yekta’nın “ dürüst restoran” 
sıfatının ortadan kalktığını sanmıyor ve de­
ğerli yazar dostum Atillâ Dotsay’ın bir za­
manlar benim de paylaştığım tada çağrısına 
katılıyorum. □
YEKTA Restaurant, Vali Konağı Cad­
desi, Nişantaşı Tel: 148 11 83“ Yekta Restaurant" yirmi yılı aşkın bir süredir müşterilerine hizmet veriyor.
Kişisel Arşivlerde İstanbul Belleği 
Taha Toros Arşivi


Zaman, aşklar ve tatlar

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository