Taha Toros Arşivi, Dosya No: 103-Çarşılarİstanbul Kalkınma Ajansı (TR10/14/YEN/0033) İstanbul Development Agency (TR10/14/YEN/0033

Mehmed Kemal

Istanbul Sehir University Repository

n
20 MAYIS 1992 ÇARŞAMBA
T
politik a ve ötesi
MEHMED KEMAL
Bir Krepen Pasajı Vardı...
Krepen Pasajı'nın çarşı kapısından girince sola düşen 
meyhanenin sahibi Rüstem, biraz sonra gelip yanıma iliş­
ti.
“ Biliyor musunuz?” dedi. "Buraları yıkıyorlar.” 
“ Neden?”
“ Mülk sahibi davayı kazandı, bize çıkın diyor.”
“ Hani tarihi yapıydı burası?”
“ Değilmiş, öyle karar vermişler.”
Krepen Pasajı’nı yıllar öncesi bilenlerdenim. Vaktiyle 
Aşmalı Mescit’te, Beyoğlu Balıkpazarı’nda bazı içkili yer­
ler vardı. Devam edenlerin kesesine göre, ucuz olan bu 
yerler, bir dönemin bohem sanatçılarının uğrağıydı. Onlar 
gidiyor diye buraya çokça gelenler olurdu. Onları çekin, 
geleni de olmazdı, gideni de. “ Lambo neresi, Cumhuriyet 
neresi, Mustafa’nın Şaraphanesi ne yana düşer, Laternalı 
Köşe hangisidir” diye soranlar vardır. Çoğu bugün yok. 
Şöyle bir düşünüyorum da buralara kimler gelmezdi? Sait 
Faik, Cahit Irgat, Orhan Veli, Suavi Koçer, Haşmet Akal, 
Ferruh Başağa, Fikret Adil, Turhan Seyfioğlu, Salih To­
zan... Buraların çoğu yıkılmış, çoğu da kapanmıştır.
Gözlerimin önünden şöyle bir geçenler var. Park Otel’in 
balkonu, Lebon, Markiz, Nisuaz, Moskova, Petrograt, Sir- 
keci’de İstanbul Lokantası, Pandelli, Nil, Viyana, Fişer... 
Daha neresi? Gece kulüpleri vardı: Kulüp 12, Tosun’un 
Yeri, Fuaye, Kulis.
Demek Krepen Pasajı da tarihe karışıyor!.. Buranın ge­
diklisi Mösyö Rober’e soruyorum:
“ Mösyö Rober, bunlar birer kilise vakfı değil mi, nasıl yı­
karlar?”
“ içlerinde kilise vakfı olanlarda var, olmayanlarda... El­
bet bir punduna getirilenler de bulunur.”
Krepen Pasajı’nda sıra sıra masalar dizilidir. Bir orta 
masa var ki oraya kim gelirse ilişir. Meyhanenin bol kadın­
lı masası orasıdır. Pasajdaki ünlü meyhaneler Bayram’ın 
Neşe’si ile içerideki İmroz’dur. Rüstem’in yeri garson Me- 
miş’in yeridir. Memiş bir ‘neşeli omlet’ yapar ki tadı da­
maklardan çıkmaz.
Çiçek Pasajı bir gece Degüstasyon’la birlikte çökünce, 
oradaki içkili yerler kendilerine bir yer aradılar. Çoğu Kre­
pen Pasajı’na taşındı. Içkiciler bir süre burada barındı. 
Günün birinde Krepen Pasajı da yıkıldı, imdada Çiçek Pa- 
sajı’nın onarılması yetişti. Ancak Çiçek Pasajı eskisi gibi 
olmadı. Dalan, belediye başkanı olunca pasajdakileri ör­
gütledi, burasını turistik bir yere çevirdi.
Çiçek Pasajı gene var ama yerli değil, yabancı (yani tu­
ristik). Sanatçı keseleri de turistiğe pek dayanmıyor. Çi­
çekçiler kapandı, pasaj silme meyhane oldu.
Gidilen yerler güzel olduğu gibi gidilmeyen yerler de 
güzel... Kişinin ayağının alışması, dostlarını bulması da o 
yerleri güzelleştirir. Bana, bazen sorarlar:
“ Nereye çıkıyorsun?”
“ Çıktığım belli bir yer yok.”
“ Bir yere çıksan da eskiden olduğu gibi biz de gelsek, 
belli bir yerde toplansak...”
“Olur” derim, ama gene belli bir yere çıkamam. Kentin 
trafiği beni öldürüyor. Akatlar’dan BabIâli’ye otobüsle de 
olsa, taksi ile de olsa, özel araba ile de olsa bir-bir buçuk 
saatte ancak ulaşabiliyorum. Akşamı da sabahı gibi. Cad­
delerin biraz tenhalaştığı saatleri seçeceğim de yoğun 
trafikten kurtulacağım. Geç kaldı mı, insanın hapı yuttuğu­
nun resmidir. Eskiden böyle miydi? Sokaklar gibi insanın 
ruhu da sıkılıyor.
Şimdi konuştuğumuzda, “ Eskiden bir Krepen Pasajı 
vardı" diye oyalanıyoruz. Oyalanmasak elden ne gelir ki!.. 
İmroz da, Kadir’in Yeri de arka sokağa taşındı. Krepen Pa­
sajı da öteki yerler gibi bir hayal oldu...
Kişisel Arşivlerde İstanbul Belleği


Bir krepen pasajı vardı

http://openaccess.marmara.edu.tr//bitstream/11424/177925/2/001501690006.pdf

Bir krepen pasajı vardı

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository