Taha Toros Arşivi, Dosya No: 49-Boyacıköyİstanbul Kalkınma Ajansı (TR10/14/YEN/0033) İstanbul Development Agency (TR10/14/YEN/0033

Durbaş, Refik

Istanbul Sehir University Repository

'VT-son íb
'Ağaç ağaçla konuşmuyor.Bulut gökyüzü ile 'diyen Durbaş, Emirgân Çınaraltı'nın da sessizliğini dillendiriyor. ‘Önce Emirgân Korusu", diyor Refik Durbaş; ama sonra bakıyor ki, 'Korunun bütün kanepeleri boş. Sarı Köşk d e .
B O Ğ A Z ’ D A  G Ü Z :  E M İ R G Â N
Sessiz bedeni sonbaharın
Refik Durbaş
Sonbaharın ilk yağmuru Emirgân’a yağdı. Önce Emir­gân Korusu’na, sonra da Çmaraltı’na... Şairler, sonba­harda Emirgân’a gidin, sessizliği ancak orada yaşaya­bilirsiniz. Sesin sessizliğini; yağmurun, yaprakların, ıs­sızlığın sessizliğini.
Terk edilmiş park kanepelerinin ayak uçlarına vuran dal­
gaların sessizliğini.
Bulutların, atkestaneleriyle çam kozalaklarının yüzüne dü­
şen sessizliğini.
Ihlamur kokusunun gönül çelen sessizliğini.
Sonbaharı Emirgân’da yaşayın önce, sonra dağılın İstan­
bul’un öteki semtlerine, öteki göklerine, denizlerine şairler... 
“Hepiniz Emirgân’a koşacaksınız 
Eylülde veya ekimde” diyen Salâh Birsel’in ne kadar haklı 
olduğunu göreceksiniz.
Hava puslu.
Güneş, dalların ucunda kalmış.
Bir sincap dalların ucuna tırmanıyor, son kez yakalayabi­
lir bir güneş ışığını belki.
Gökyüzünden çiğ yağıyor.
Korunun bütün kanepeleri boş. Sarı Köşk de boş.
Pembe Köşk’te iki masada toplam beş kişi. Öteki sandal­
yeler masaların üzerine kapatılmış.
Bir genç kız sevgilisinin koluna sarılmış.
Bir kadın elinden tutmuş oğlunun, bir şeyler anlatıyor. 
Bir ağacın dibinde yine iki sevgili.
Hiç kimse kimseyle konuşmuyor. İki sevgili konuşmuyor. 
Ağaç ağaçla konuşmuyor. Sincap gün ışığıyla konuşmuyor. 
Bulut gökyüzü ile konuşmuyor.
4
Çınaraltı da böyle. Bütün masalar boş. Sandalyeler ters çev­
rilmiş.
Dalgalar dahi sessiz.
Kuşlar dahi...
Helvacı arabasıyla indi Çınaraltı’nın önüne. Kahvenin önün­
de bir tur attı. Ağacın duldasına yerleştirdi arabayı. Camla­
rını sildi. Küçük Aygaz tüpünü yaktı.
Demek, akşamın vaktidir.
Demek, bu yüzden karardı suların yüzü.
— İlk siftah senden, bereket versin abi...
Emirgân’m yerlileri Çınaraltı’nın ardındaki kahvelerde otu­
ruyor. Herkes birbiriyle âşinâ.
Bulutla ıhlamur ağacının kokusu gibi.
Dalgalarla çınar ağacının yapraklarının sesi gibi.
Sincaplarla oynaşan güneş ışığının yüzü gibi.
Yabancılarsa kimi Emirgân korusunda dolaşıyor, kimi de 
en çok Çınaraltı’nda oturup çay içiyor.
Emirgânlıların lüfer zamanı bir oyunları var ki anlatmaya 
değer.
HİKÂYE: Boğaz’da lüfer olduğu akşamlar Emirgânlılar ba­
lığa çıkarlar. Kimi kıyıdan, kimi sandaldan oltalarını gece­
nin serin sularına salar. Emirgân’ın acar çocukları serin sula­
ra dalıp lüfer vurmuş gibi oltalara asılır. Bir cümbüş, bir kı­
yamettir kopar:
— Çek, geliyor. Lüfer değil bu, lüfer azmanı...
Bu arada balık yerine Emirgân’ın meşhur kâğıt helvası mi­
deye indirilir.
Sonbaharda bir kez olsun şairlere kulak verin ve gidin Emir­
gân’a.
Bir lüfer akşamı yaşamasanız bile sessizliğin o derin sesini 
duyun.
Haydi herkes, ama önce şairler Emirgân’a... □
Ustasından kâğıt 
helvası tarifi
Önce kâğıt helvasının malzemesini sıralayalım. Kâğıt hel­
vası, şu maddelerin karışımından yapılır: Un, yağ, şeker, 
limon tuzu, kabartma tozu, yumurta ve çöğen.
Malzemeyi böylece sıraladıktan sonra şimdi helvanın ya­
pımına geçebiliriz. Önce un, yağ ve şeker harman edilir. 
Buna bir miktar su katılır. Sonra bu malzeme kabartma to­
zu ile birlikte özel olarak hazırlanmış helva kalıplarına dö­
külür. Kalıptan alınan gofrete benzeyen bu malzemenin ara­
sına tatlı da sürüldü mü artık kâğıt helva hazırdır.
Peki helvanın tatlısı nasıl yapılır? T^tlı; yumurta, çöven, 
limon tuzu ve şekerden oluşmakta.
Elbette bu, Nasrettin Hoca'nın “ Un var, şeker var, neden 
helva yapmıyorsunuz”  dediği gibi o kadar kolay değil.
Bize bu tarifi veren Emirgânlı kâğıt helva yapımcısı Ya­
şar Atılgan’ırı söylediği gibi bunun da ince bir hüneri, önem­
li bir gizi var. işin inceliği kısaca, malzemenin ayarında! Yani 
kullanılan malzeme una göre ayarlanmalı. Un, mutlaka lüks 
olmalı. Eğer lüks un kullanılmazsa helvanın rengi değişir. 
Ustanın deyişiyle helva "bayılır.”  Bir İkincisi, makinenin üs­
tünlüğü ustaya bağlı.
Aslında helva makinesi termostatlı, yani kendi kendine 
helva yapımına ayarlı. Unu, şekeri, yağı gramajına göre kul­
landın mı helva yapabiliyorsun. Ama ustanın hüneri, hel­
vayı el kararıyla yapmasında. Ayrıca her un birbirini tutma­
yabilir. Unu tutturmak da çok önemli.
İşte malzemesi bol, tarifi kolay bir helva. Ama yapmadan 
önce yine de bir ustaya danışmakta yarar var...
Yapanın değil, helvanın "bayılmaması”  için... G
Kişisel Arşivlerde İstanbul Belleği 
Taha Toros Arşivi


Boğaz'da güz:Emirgan

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository