Taha Toros Arşivi, Dosya Adı: Nazım Hikmet.





Not: Gazetenin "Al Gözüm Seyreyle" köşesinde yayımlanmıştır.İstanbul Kalkınma Ajansı (TR10/14/YEN/0033) İstanbul Development Agency (TR10/14/YEN/0033

Özgentürk, Işıl

Istanbul Sehir University Repository

AL GOZUM SETREYLE
IŞIL ÖZGENTÜRK ^
Postacı Nâzım Hikmet
2 H aziran  Ç arşam ba günü gazetem  C um hu- 
riyet’in birinci sayfasına bakarken gözlerim  dol­
du. Tam ortada T ürk iye’nin N A TO ’dan çıkm a­
sını, h içb ir ülkeye asker gönderm em esin i ve 
m evcut A m erikan üslerin in  kapatılm asını talep 
ed en  g en c ec ik  in sa n la rın  ta ş ıd ığ ı p an k a rtta  
C h e’nin en sevdiğim  bereli fotoğrafı vardı, yan 
tarafta da 41 yıl önce uğursuz b ir Ü ç H az iran ’da 
yitirdiğim iz kom ünist şair Nâzım Hikm et’in an­
nesi Cemile Hamm tarafından  yapılm ış en çok 
N âzım  olan  portresi.
Sanki dünyanın en son iki rom antiği b ir say­
fada buluşm uş, bana, b ize b ir şeyler söyler gi­
biydiler. G ene her zam anki g ibi hayat b ilg ileri­
ni, k itap b ilg ilerin i bize aktarm ak, bunları ye­
n id e n  ta r t ış ­
m ak , y en id en  
u m u t d o lm ak  
iç in  b ir  araya 
gelm işlerdi.
B ir an 
C h e ’yi hapiste 
N âz ım  H ik ­
m e t’iri şiirleri­
ni okurken düşündüm . O  şiirlerden ona kim  b i­
lir ne um utlar, ne insanlık  halleri ulaşmıştır. Che 
onun kim i şiirlerini m utlaka yüksek sesle oku­
m uştur, bazı şiirlerini de fısıldayarak. Belki de 
bazıların ı sadece kendine okum uştur. K aranlık  
hapis hücresinde m utlaka um utsuz anları ol­
m uştur, karanlık  hücreleri b ilen  pek çok dünya 
vatandaşı gibi, işte  o zam an şair şöyle dem iştir 
ona . Bir gün eğer/benden uzak/karanlık bir
yağmur gibÇcanım sıkarsa yaşama V tekrar Ga- 
zali’yi oku./Ve Pirayende’m benim yben emi- 
nim/sen sadece merhamet duyacaksın/ölümün 
karşısında onun/ümitsiz yalnızhğı/ve muhteşem  
korkusuna... Bilmiyorum neden/aklımda hep/il- 
könce senden duyduğum /Çankınlı bir cümle 
var: ‘Pamukladı mıydı kavaklar/kiraz gelir ar­
dından.' /Kavaklar pamukluyor Gazali’de^fa- 
kat/görmüyor, üstat, kirazın geldiğini/ölümü iba­
deti bundandır.”
N âzım  H ik m et’in sadece karan lık  hücre ler­
de zam anın  geçm esin i bek leyenlere m i, hayır 
onun  hepim ize, yo lda yürürken , âşık  o lduğu ­
m uz insanı te rk  ederken, çocuğum uzun  başını 
okşarken , işim izde bunalırken , sürgünde va­
tan  hasre tiy le  yan ıp  tu tu şu rken  in sanoğ luna 
y ap ılan  her h ak sız lık ta  yü reğ im iz  ezilirken , 
evet, bü tün bun la r o lurken  onun her zam an b i­
ze  söy led iğ i b ir söz, fısıldadığı b ir dize vard ır 
ve b iz  fark ında o lm asak  da o sözler, dizeler,
■  Arkası 8. Sayfada
AL GÖZÜM SETREYLE
IŞIL ÖZGENTÜRK
Postacı Nâzım Hikmet
■  Baştarafi Arka Sayfada
davranışlar gelir bizi bulur. Çünkü o bizim için her za­
man şefkatli, sabırlı bir öğretmen oldu ve kapımızı her 
an çalan, yorulmak bilmeyen bir postacı. En çok da pos­
tacı olmayı severdi, kendisi söyler:
“...Çocukken postacı olmak isterdim^şairlik filan 
yoluyla değil ama/basbaya, sahici postacı. /Renkli 
kalemlerle çizilirdi bin türlü resim/hep aynı posta­
cının, Nâzımın resmi/Jül Vernin romanlarıyla coğ­
rafya kitaplarına, /işte, köpeklerin çektiği kızağı/sü- 
rüyorum buzun üzerinde, /ışıldıyor kuzey şafa- 
ğı/konserve kutularıyla posta paketlerinde./Bering 
boğazını geçiyorum. /Yahut işte bozkırda gölgesin­
de ağır bulutların/askcr mektubu dağıtıp ayran içi­
yorum./Yahut ta büyük şehrin uğultulu asfaltmda- 
yım, /çantamda yazıları yalnız büyük müjdele­
ri n/yalnız umutların. /Yahut çölde, yıldızların altın­
dayım. /Bir küçük kız ateşler içinde hasta. /Kapı ça­
lınıyor gece yarısı: Posta/Küçük kızın gözleri açıldı 
mavi mavi. /Babası yarın akşam dönüyor hapislik- 
ten/O karda kıyamette bendim bulan o evi, /komşu 
kıza bendim telgrafı getiren. /Çocukken postacı ol­
mak isterdim...”
Evet o her zaman geleceğini bildiğimiz bir postacı­
dır. Her gün kapımızı çalar, bazen sevdiği kadınlardan 
söz eder ve o kadınlar anında bizim dostlarımız olur­
lar. Bazen bir mapushaneden bir mektup yollar ve biz 
Topal Yunus’la ceviz ağacının aşkını öğreniriz ve ce­
viz ağacına âşık Yunus yüreğimizi ısıtır. Öyledir, onun 
mektupları dünyanın her yerinden gelir, kapımızın al­
tından usulca atılır ve biz hep şaşırmaya devam ederiz. 
Bazen Küba’nın sıcak güneşinde kendi evini yapan ya­
pıcıların, gülen yüzlerini yanı başımızda hissederiz, 
bazen gizemli bir Prag gecesinde aşk acılan çekerek 
gençliğimizi bulmak için dolanıp dururuz.
O mektuplardan kayınların ne kadar Rus, kavallann 
da ne kadarTürk olduğunu öğreniriz. Bir kadının deli­
ce sevilebileceğini, ölümün kara bir pelerine dolanıp bir 
şairin peşine düşebileceğini de. Yaşamın bütün acılan- 
na, bütün mutsuzluklanna rağmen bin bir renkli oldu­
ğunu ve bize bir armağan olarak sunulduğunu da. Bir 
de bakarız renklerin dilini çözmüşüz.
İhanetin ve kinin şiddetini de öğreniriz, gurbet duy­
gusunun ne denli köklü olduğunu da. Kentlerimizi sev­
meyi de öğreniriz, anılarımıza sahip çıkmayı ve asla piş­
man olmamayı da. Evet o bir postacıdır ve biz ne ka­
dar şanslıyız, o postacı çok cömert ve tüm yaşamını 
bizimle paylaşacak kadar insan, evet en çok İnsan!
isilozgenturk^superonline.conı
C * £ • • 9
Kişisel Arşivlerde İstanbul Belleği 
Taha Toros Arşivi


Postacı Nazım Hikmet

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Istanbul Sehir University Repository