Institut ekonomskih nauka; Beogradska bankarska akademija, Fakultet za bankarstvo, osiguranje i finansije
Abstract
Industrijska proizvodnja u Srbiji upola je manja 2012. godine nego 1990.godine. Broj zaposlenih u prerađivačkoj industriji je prepolovljen tokom proteklih dvanaest godina. U istom periodu došlo je i do smanjenja učešća prerađivačke industrije u bruto društvenom proizvodu (sa 21,7% na 16,3%). Tehnološka struktura prerađivačke industrije je nepovoljna – niska-tehnologije učestvuje sa oko 50%, dok visoka tehnologija ima učešće od oko 1% tokom periodna 2001-2012. Izvoz Srbije karakteriše visok deficit i nepovoljna struktura. Srbija izvozi uglavnom proizvode nižeg stepena prerade (preko 55% izvoza), najvećim delom sirovine i polu-proizvode. Ovaj rad ima za cilj da, analizirajući relevantnu literaturu, ukaže na ulogu i značaj industrijske politike za razvoj industrije i privredni razvoj. Industrijska politika, definsana kao svesni napor države da nizom mera podstakne određenu privrednu granu ili sektor, pa čak i preduzeća kao njihove sastavne delove, neophodna je za osvarenje privrednog razvoja viđenog kao transformaciju od tradicionalnih privreda, ka privredama zasnovanim na industrijskoj proizvodnji i naprednim uslugama. Ukratko, industrijska politika je neophodna zbog toga što: (1) tržište ne može da reši problem koordinacije; (2) samo određene aktivnosti, one sa rastućim prinosima, tehnološkim promenama i sinergijama, omogućavaju privredni razvoj, dok druge, koje karakterišu opadajući prinosi, nekvalifikovani ljudske resursi, ekstremne fluktuacije cena, itd. onemogućavaju razvoj; (3) u prisustvu razvijene zemlje, manje razvijena zemlja ne može da razvije industriju bez intervencije države; (4) preduzetnička, vizionarska država investira u oblasti, ključne za ekonomski razvoj, u koje privatni sektor nema motiv da ulaže. Stoga, za oporavak i razvoj industrije u Srbiji neophodna je aktivna uloga države
