گرچه روش ها و رژيم هاي دارويي متعددي براي جلوگيري از باروري ابداع و عرضه شده است، ولي هنوز در مردان، داروي ضدباروري كه تاثير سويي بر صفات ثانويه و تمايلات جنسي نداشته و در عين حال بدون عوارض جانبي باشد در دسترس نمي باشد. در اين پژوهش اثرات ضد باروري فورازوليدون بر فرآيند اسپرماتوژنز و باروري در موش هاي صحرايي نر مورد بررسي قرار گرفت. نتايج به دست آمده نشان داد كه اين دارو با كاهش در توليد، ذخيره، تحرك و تعداد روزانه اسپرم، به طور معني داري ميزان باروري را كاهش داده است. لذا مي تواند به عنوان يك تركيب رهبر (Lead compound) در طراحي و سنتز داروهاي ضد باروري در مردان مورد استفاده قرار گيرد
