Fiberoptička bronhoskopija prema video laringoskopiji u zbrinjavanju pedijatrijskog dišnog puta

Abstract

The primary goal of pediatric airway management is to ensure oxygenation and ventilation. Routine airway management in healthy pediatric patients is normally easy in experienced hands. Really difficult pediatric airway is rare and usually is associated with anatomically and physiologically important findings such as congenital abnormalities and syndromes, trauma, infection, swelling and burns. Using predictors of difficult intubation should be mandatory preoperative assessment in pediatric patients. Difficult airway algorithm for pediatric patients has to consist of three parts: oxygenation (A), tracheal intubation (B), and rescue (C). According to this new algorithm, if conventional direct laryngoscopy fails, we have to use alternative glottic visualization device. Do we really need video laryngoscopy? If we look at numbers, we might estimate that conventional laryngoscopy is successful and effective in around 98.5% of cases. Do we need to replace Macintosh laryngoscope with video laryngoscope completely in our routine practice? Should video laryngoscope be available to replace fiberoptic intubation in pediatric airway management? According to the algorithm, fiberoptic-assisted tracheal intubation combined with extraglottic airway devices is the standard of care. Establishment of protocols for equipping and maintaining airway trolleys and regular training in their use must be provided to avoid tissue hypoxia in children with compromised airway.Primarni cilj u upravljanju pedijatrijskim dišnim putem je osigurati oksigenaciju i ventilaciju. Upravljanje dišnim putem kod pedijatrijskih bolesnika je rutina u rukama iskusnog pedijatrijskog anesteziologa. Problematičan dišni put kod pedijatrijskih bolesnika je rijetkost i vezan je za anatomske i fiziološke nalaze kao što su kongenitalne anomalije i sindromi, traume, infekcije, oticanje i opekline. U prijeoperacijskoj pripremi pedijatrijskih bolesnika obvezno je korištenje prediktora za procjenu dišnog puta. Algoritam za teški dišni put kod pedijatrijskih bolesnika sastoji se od tri dijela: oksigenacije (A), intubacije (B) i spašavanja (C). Prema ovom algoritmu, ako se konvencionalnom laringoskopijom ne uspije vizualizirati glotis i realizirati intubacija, potrebno je koristiti alternativne alatke za vizualizaciju glotisa i intubaciju bolesnika. Ako se pogleda statistika, konvencionalna laringoskopija je uspješna i učinkovita u oko 98,5% slučajeva. Trebamo li zamijeniti Macintosh laringoskop video laringoskopom u našem svakodnevnom radu s pedijatrijskim bolesnicima? Je li video laringoskopska (indirektna) intubacija dostojna zamjena za fiberoptičku intubaciju kada je pedijatrijski dišni put u pitanju? Prema algoritmu fiberoptička intubacija u kombinaciji sa supraglotičnim alatkama za zbrinjavanje pedijatrijskog dišnog puta je standard. Uspostava protokola za opremanje, upravljanje i održavanje dišnih putova kod pedijatrijskih bolesnika te redovita obuka u uporabi alatki za zbrinjavanje dišnog puta je neophodna