We report on the complete OPE series for the 6-gluon MHV and NMHV amplitudes
in planar $\mathcal{N}=4$ SYM theory. Namely, we provide a finite coupling
prediction for all the terms in the expansion of these amplitudes around the
collinear limit. These furnish a non-perturbative representation of the full
amplitudes.Comment: 2 pages + reference

Basso, Benjamin

Sever, Amit

Vieira, Pedro

English

arXiv

Krul, W.E.

ARTS repository - University of Groningen

   University of GroningenD.P. Dekkers, Jozef Israels, een succesvol schilder van het vissersgenreKrul, W.E.Published in:Bijdragen en Mededelingen betreffende de Geschiedenis der NederlandenDOI:10.18352/bmgn-lchr.4552IMPORTANT NOTE: You are advised to consult the publisher's version (publisher's PDF) if you wish to cite fromit. Please check the document version below.Document VersionPublisher's PDF, also known as Version of recordPublication date:1997Link to publication in University of Groningen/UMCG research databaseCitation for published version (APA):Krul, W. E. (1997). D.P. Dekkers, Jozef Israels, een succesvol schilder van het vissersgenre. Bijdragen enMededelingen betreffende de Geschiedenis der Nederlanden, 112(3), 444 - 445.https://doi.org/10.18352/bmgn-lchr.4552CopyrightOther than for strictly personal use, it is not permitted to download or to forward/distribute the text or part of it without the consent of theauthor(s) and/or copyright holder(s), unless the work is under an open content license (like Creative Commons).The publication may also be distributed here under the terms of Article 25fa of the Dutch Copyright Act, indicated by the “Taverne” license.More information can be found on the University of Groningen website: https://www.rug.nl/library/open-access/self-archiving-pure/taverne-amendment.Take-down policyIf you believe that this document breaches copyright please contact us providing details, and we will remove access to the work immediatelyand investigate your claim.Downloaded from the University of Groningen/UMCG research database (Pure): http://www.rug.nl/research/portal. For technical reasons thenumber of authors shown on this cover page is limited to 10 maximum.Download date: 11-09-2023444 Recensies D. P. Dekkers, Jozef Israels, een succesvol schilder van het vissersgenre (Dissertatie Universi-teit van Amsterdam 1994; [S. 1.: s. n.], 1994, 456 blz., ISBN 90 9007029 X). Jozef Israels (1824-1911) probeerde zich aan het begin van zijn loopbaan te specialiseren in het deftige genre van de historieschilderkunst. Hij bewonderde Vemet en Delaroche, bij wie hij in Parijs enige tijd les nam; ook Ary Scheffer was een belangrijk voorbeeld. Zijn eigen pogin-gen op dit terrein werden echter maar matig gewaardeerd. De historiekunst vergde investerin-gen die voor een jonge schilder moeilijk waren op te brengen, en van de Nederlandse staat viel na 1848 weinig protectie te verwachten. Weldra verplaatste Israels zijn aandacht naar eigen-tijdse onderwerpen. Het harde en onzekere bestaan van de vissers in Katwijk en Scheveningen leverde de gewenste dramatiek in een entourage van schilderachtige eenvoud. In 1856 vestigde hij zijn naam met 'Langs moeders graf'. Sedertdien bewoog zijn carrière zich vrijwel onafge-broken in stijgende lijn. Zijn stijl werd in de loop der jaren losser en schetsmatiger, maar hij bleef vasthouden aan dezelfde voorstellingswereld van door leed en zware arbeid gegroefde mannen en vrouwen, en aan dezelfde voorliefde voor in elkaar overvloeiende bruin- en grijs-tinten. De kopers, die hij behalve in Nederland eerst vooral in Engeland en Schotland vond, later ook in de Verenigde Staten en Duitsland, waren bereid voor deze werken enorme sommen te betalen. Bij zijn dood werd Israels als een nationale grootheid herdacht. Niet lang daarna begon zijn reputatie te tanen, en inmiddels is er van zijn vroegere roem niet veel meer over. Het proefschrift van Dieuwertje Dekkers behandelt leven en werk van Israels als voorbeeld van een kunstenaarscarrière in het tijdperk van het expanderende kapitalisme. Israels zag dat het kunstpubliek aan het veranderen was; hij vond een onderwerp waarvan hij wist dat het bij de nieuwe rijken in de smaak zou vallen, en hij trad hen met zakelijke argumenten tegemoet. Al snel bouwde hij een netwerk op van contacten met de internationale kunsthandel. Toen zijn werk eenmaal een weg had gevonden naar de collecties van enkele prominente verzamelaars, begonnen ook anderen het als een goede investering te beschouwen. In de loop der jaren wist Israels zijn markt steeds verder uit te breiden. Ofschoon de kritiek hem niet altijd welgezind was, vond hij telkens nieuwe verdedigers die hij met zijn meningen bestookte. Zijn brieven, geschreven in een vermakelijk Engels en Duits van geheel eigen fabrikaat, laten zien hoe vast-houdend hij voor zijn belangen wist op te komen. Om inzicht te krijgen in de mechanismen die in de tweede helft van de negentiende eeuw bijdroegen tot artistiek succes, maakt Dekkers gebruik van een combinatie van kunstsociologie en receptieonderzoek. Na een reeks hoofdstukken over Israels' themakeuze, zijn relaties met de kunsthandel, de verzamelaars en de critici, volgt een catalogusgedeelte waarin zevenentwintig karakteristieke werken en hun geschiedenis in detail worden behandeld. Dit gedeelte heeft vooral documentaire waarde, maar het is, als poging tot een schifting van het omvangrijke oeuvre van Israels, tevens een stap op weg naar rehabilitatie. De gangbare legende dat Israels de groeiende vraag nauwelijks kon bijhouden en de schilderijen nog nat onder zijn handen vandaan liet trekken, weet Dekkers overigens te ontkrachten: de schilder was een te goed ondernemer om de markt door overproductie te bederven. In veel traditionele kunstliteratuur verloopt het proces van erkenning grotendeels buiten de kunstenaar om. De artistieke begaafdheid is een autonoom gegeven, waarvoor vroeger of later waardering ontstaat, maar dat door de reacties die het ontmoet niet wezenlijk wordt beïnvloed. Dekkers toont aan, zoals dat ook meer en meer voor de Franse kunst uit deze periode gebeurt, dat er voor de kunstenaars allerlei mogelijkheden bestonden om sturend op te treden, en dat zij zich daarvan dikwijls scherp bewust waren. De triomfen die Israels, en met hem andere leden van de Haagse School, in zijn tijd vierden hangen niet langer in het luchtledig. Dat is de grote verdienste van dit boek. Toch is het de vraag of het door Dekkers consequent aangehouden Recensies 445 materialistische standpunt niet tot een nieuwe eenzijdigheid leidt, en of het op den duur moge-lijk is om, zoals hier bijna dogmatisch gebeurt, iedere biografische verklaring en ieder esthe-tisch oordeel buiten te sluiten. Het beeld dat Dekkers van Israels geeft als een schilder die met zorgvuldige berekening zijn carrière opbouwde, vertoont hier en daar scheuren. In de jaren 1870 raakte het anekdotische element in zijn werk nog verder op de achtergrond, en begon hij te schilderen op een manier die niet alleen breder, maar ook fletser en somberder was dan tevoren. Deze verandering is vaak gezien als een overgang van 'realisme' naar 'naturalisme'. De kritiek was in het alge-meen afwijzend. Toch hield Israels vol. Waarom deed hij dit? Het is waar dat hij ook voor dit werk spoedig kopers vond, maar vanuit commercieel oogpunt was zijn stijlverandering een onnodig risico. Meer in het algemeen blijkt uit het vele materiaal dat Dekkers aandraagt, dat de kunstmarkt complexer was dan zij soms suggereert. Er was zelden een volledige overeenstem-ming tussen de ambities van de kunstenaar, de tentoonstellingsjury's, de kunsthandel en de kunstkritiek. Of Israels in het bijzonder door joodse afnemers werd begunstigd, zoals Dekkers vermoedt, valt te bezien. Hier zou een vergelijking met het publiek van H. W. Mesdag, de andere internationale vermaardheid uit de Haagse School, nuttig zijn geweest. Ook hoeft het feit dat sommige verzamelaars hun collectie later met winst verkochten niet te betekenen dat zij van het begin af op speculatie uit waren. De tekst is slordig afgewerkt. Een van de aardigste verschrijvingen is de plaats waar Dekkers over de Scheveningse vissers spreekt als 'kunstbewoners'. Dit woord geeft precies aan wat het probleem was in de verhouding van Israels tot zijn onderwerp. Dekkers laat zien hoe al eerder in de negentiende eeuw in de reisliteratuur en de volkskunde een voorstelling werd opge-bouwd van de Noordzeevissers als een levende bezienswaardigheid. Op den duur raakte het pittoreske aspect vermengd met sociale verontwaardiging. Heijermans' Op hoop van zegen (dat Dekkers niet noemt) is het eindpunt van deze ontwikkeling. Het is duidelijk dat Israels op soortgelijke gevoelens een beroep deed. Was dit uitsluitend om er munt uit te slaan? Volgens sommige critici legde hij teveel nadruk op sociale ellende, volgens anderen te weinig. Dekkers wijst met recht op de Nederlandse voorkeur voor huiselijke taferelen als ingrediënt van Israels' roem. Een beschouwing over de veranderende waardering van Rembrandt in de late negen-tiende eeuw had echter niet mogen ontbreken. Zonder twijfel was de veronderstelde overeen-komst met Rembrandt destijds een van de grote aantrekkelijkheden van Israels' oeuvre; en andersom werpt zijn werk licht op de manier waarop Rembrandt toen werd begrepen. De vraag wat Israels heden ten dage kan betekenen, wordt door Dekkers in het midden gela-ten. Slechts éénmaal spreekt zij over een van zijn schilderijen, het vroege 'Langs moeders graf', als 'indrukwekkend'. Aan het slot van het zesde hoofdstuk vergelijkt zij hem met Millet, en constateert: 'De waardering voor Millet is reeds jaren teruggekeerd, die voor Israels laat nog even op zich wachten'. Nu zijn er allerlei redenen om Millet als een groter kunstenaar te zien, en Israels eerder gelijk te stellen met genreschilders zoals Jules Breton. Maar wil Dek-kers deze herwaardering ook werkelijk? Op dit punt is er een ambivalentie die zij in haar boek niet oplost. W. E. Krul H. de Liagre Böhl, Met al mijn bloed heb ik voor u geleefd. Herman Gorter 1864-1927 (Am-sterdam: Balans, 1996, 559 blz., ƒ85,-, ISBN 90 5018 501 0). Herman Gorter leeft voort in zijn poëzie en de essentie van zijn bestaan is gelegen in zijn dichterschap. Die boodschap is in de titel van de biografie vervat en ze wordt herhaald in de 

Dutch

D.P. Dekkers, Jozef Israels, een succesvol schilder van het vissersgenre

University of Groningen

University of GroningenD.P. Dekkers, Jozef Israels, een succesvol schilder van het vissersgenreKrul, W.E.Published in:Bijdragen en Mededelingen betreffende de Geschiedenis der NederlandenDOI:10.18352/bmgn-lchr.4552IMPORTANT NOTE: You are advised to consult the publisher's version (publisher's PDF) if you wish to cite fromit. Please check the document version below.Document VersionPublisher's PDF, also known as Version of recordPublication date:1997Link to publication in University of Groningen/UMCG research databaseCitation for published version (APA):Krul, W. E. (1997). D.P. Dekkers, Jozef Israels, een succesvol schilder van het vissersgenre. Bijdragen enMededelingen betreffende de Geschiedenis der Nederlanden, 112(3), 444 - 445.https://doi.org/10.18352/bmgn-lchr.4552CopyrightOther than for strictly personal use, it is not permitted to download or to forward/distribute the text or part of it without the consent of theauthor(s) and/or copyright holder(s), unless the work is under an open content license (like Creative Commons).The publication may also be distributed here under the terms of Article 25fa of the Dutch Copyright Act, indicated by the “Taverne” license.More information can be found on the University of Groningen website: https://www.rug.nl/library/open-access/self-archiving-pure/taverne-amendment.Take-down policyIf you believe that this document breaches copyright please contact us providing details, and we will remove access to the work immediatelyand investigate your claim.Downloaded from the University of Groningen/UMCG research database (Pure): http://www.rug.nl/research/portal. For technical reasons thenumber of authors shown on this cover page is limited to 10 maximum.Download date: 30-12-2025444 Recensies D. P. Dekkers, Jozef Israels, een succesvol schilder van het vissersgenre (Dissertatie Universi-teit van Amsterdam 1994; [S. 1.: s. n.], 1994, 456 blz., ISBN 90 9007029 X). Jozef Israels (1824-1911) probeerde zich aan het begin van zijn loopbaan te specialiseren in het deftige genre van de historieschilderkunst. Hij bewonderde Vemet en Delaroche, bij wie hij in Parijs enige tijd les nam; ook Ary Scheffer was een belangrijk voorbeeld. Zijn eigen pogin-gen op dit terrein werden echter maar matig gewaardeerd. De historiekunst vergde investerin-gen die voor een jonge schilder moeilijk waren op te brengen, en van de Nederlandse staat viel na 1848 weinig protectie te verwachten. Weldra verplaatste Israels zijn aandacht naar eigen-tijdse onderwerpen. Het harde en onzekere bestaan van de vissers in Katwijk en Scheveningen leverde de gewenste dramatiek in een entourage van schilderachtige eenvoud. In 1856 vestigde hij zijn naam met 'Langs moeders graf'. Sedertdien bewoog zijn carrière zich vrijwel onafge-broken in stijgende lijn. Zijn stijl werd in de loop der jaren losser en schetsmatiger, maar hij bleef vasthouden aan dezelfde voorstellingswereld van door leed en zware arbeid gegroefde mannen en vrouwen, en aan dezelfde voorliefde voor in elkaar overvloeiende bruin- en grijs-tinten. De kopers, die hij behalve in Nederland eerst vooral in Engeland en Schotland vond, later ook in de Verenigde Staten en Duitsland, waren bereid voor deze werken enorme sommen te betalen. Bij zijn dood werd Israels als een nationale grootheid herdacht. Niet lang daarna begon zijn reputatie te tanen, en inmiddels is er van zijn vroegere roem niet veel meer over. Het proefschrift van Dieuwertje Dekkers behandelt leven en werk van Israels als voorbeeld van een kunstenaarscarrière in het tijdperk van het expanderende kapitalisme. Israels zag dat het kunstpubliek aan het veranderen was; hij vond een onderwerp waarvan hij wist dat het bij de nieuwe rijken in de smaak zou vallen, en hij trad hen met zakelijke argumenten tegemoet. Al snel bouwde hij een netwerk op van contacten met de internationale kunsthandel. Toen zijn werk eenmaal een weg had gevonden naar de collecties van enkele prominente verzamelaars, begonnen ook anderen het als een goede investering te beschouwen. In de loop der jaren wist Israels zijn markt steeds verder uit te breiden. Ofschoon de kritiek hem niet altijd welgezind was, vond hij telkens nieuwe verdedigers die hij met zijn meningen bestookte. Zijn brieven, geschreven in een vermakelijk Engels en Duits van geheel eigen fabrikaat, laten zien hoe vast-houdend hij voor zijn belangen wist op te komen. Om inzicht te krijgen in de mechanismen die in de tweede helft van de negentiende eeuw bijdroegen tot artistiek succes, maakt Dekkers gebruik van een combinatie van kunstsociologie en receptieonderzoek. Na een reeks hoofdstukken over Israels' themakeuze, zijn relaties met de kunsthandel, de verzamelaars en de critici, volgt een catalogusgedeelte waarin zevenentwintig karakteristieke werken en hun geschiedenis in detail worden behandeld. Dit gedeelte heeft vooral documentaire waarde, maar het is, als poging tot een schifting van het omvangrijke oeuvre van Israels, tevens een stap op weg naar rehabilitatie. De gangbare legende dat Israels de groeiende vraag nauwelijks kon bijhouden en de schilderijen nog nat onder zijn handen vandaan liet trekken, weet Dekkers overigens te ontkrachten: de schilder was een te goed ondernemer om de markt door overproductie te bederven. In veel traditionele kunstliteratuur verloopt het proces van erkenning grotendeels buiten de kunstenaar om. De artistieke begaafdheid is een autonoom gegeven, waarvoor vroeger of later waardering ontstaat, maar dat door de reacties die het ontmoet niet wezenlijk wordt beïnvloed. Dekkers toont aan, zoals dat ook meer en meer voor de Franse kunst uit deze periode gebeurt, dat er voor de kunstenaars allerlei mogelijkheden bestonden om sturend op te treden, en dat zij zich daarvan dikwijls scherp bewust waren. De triomfen die Israels, en met hem andere leden van de Haagse School, in zijn tijd vierden hangen niet langer in het luchtledig. Dat is de grote verdienste van dit boek. Toch is het de vraag of het door Dekkers consequent aangehouden Recensies 445 materialistische standpunt niet tot een nieuwe eenzijdigheid leidt, en of het op den duur moge-lijk is om, zoals hier bijna dogmatisch gebeurt, iedere biografische verklaring en ieder esthe-tisch oordeel buiten te sluiten. Het beeld dat Dekkers van Israels geeft als een schilder die met zorgvuldige berekening zijn carrière opbouwde, vertoont hier en daar scheuren. In de jaren 1870 raakte het anekdotische element in zijn werk nog verder op de achtergrond, en begon hij te schilderen op een manier die niet alleen breder, maar ook fletser en somberder was dan tevoren. Deze verandering is vaak gezien als een overgang van 'realisme' naar 'naturalisme'. De kritiek was in het alge-meen afwijzend. Toch hield Israels vol. Waarom deed hij dit? Het is waar dat hij ook voor dit werk spoedig kopers vond, maar vanuit commercieel oogpunt was zijn stijlverandering een onnodig risico. Meer in het algemeen blijkt uit het vele materiaal dat Dekkers aandraagt, dat de kunstmarkt complexer was dan zij soms suggereert. Er was zelden een volledige overeenstem-ming tussen de ambities van de kunstenaar, de tentoonstellingsjury's, de kunsthandel en de kunstkritiek. Of Israels in het bijzonder door joodse afnemers werd begunstigd, zoals Dekkers vermoedt, valt te bezien. Hier zou een vergelijking met het publiek van H. W. Mesdag, de andere internationale vermaardheid uit de Haagse School, nuttig zijn geweest. Ook hoeft het feit dat sommige verzamelaars hun collectie later met winst verkochten niet te betekenen dat zij van het begin af op speculatie uit waren. De tekst is slordig afgewerkt. Een van de aardigste verschrijvingen is de plaats waar Dekkers over de Scheveningse vissers spreekt als 'kunstbewoners'. Dit woord geeft precies aan wat het probleem was in de verhouding van Israels tot zijn onderwerp. Dekkers laat zien hoe al eerder in de negentiende eeuw in de reisliteratuur en de volkskunde een voorstelling werd opge-bouwd van de Noordzeevissers als een levende bezienswaardigheid. Op den duur raakte het pittoreske aspect vermengd met sociale verontwaardiging. Heijermans' Op hoop van zegen (dat Dekkers niet noemt) is het eindpunt van deze ontwikkeling. Het is duidelijk dat Israels op soortgelijke gevoelens een beroep deed. Was dit uitsluitend om er munt uit te slaan? Volgens sommige critici legde hij teveel nadruk op sociale ellende, volgens anderen te weinig. Dekkers wijst met recht op de Nederlandse voorkeur voor huiselijke taferelen als ingrediënt van Israels' roem. Een beschouwing over de veranderende waardering van Rembrandt in de late negen-tiende eeuw had echter niet mogen ontbreken. Zonder twijfel was de veronderstelde overeen-komst met Rembrandt destijds een van de grote aantrekkelijkheden van Israels' oeuvre; en andersom werpt zijn werk licht op de manier waarop Rembrandt toen werd begrepen. De vraag wat Israels heden ten dage kan betekenen, wordt door Dekkers in het midden gela-ten. Slechts éénmaal spreekt zij over een van zijn schilderijen, het vroege 'Langs moeders graf', als 'indrukwekkend'. Aan het slot van het zesde hoofdstuk vergelijkt zij hem met Millet, en constateert: 'De waardering voor Millet is reeds jaren teruggekeerd, die voor Israels laat nog even op zich wachten'. Nu zijn er allerlei redenen om Millet als een groter kunstenaar te zien, en Israels eerder gelijk te stellen met genreschilders zoals Jules Breton. Maar wil Dek-kers deze herwaardering ook werkelijk? Op dit punt is er een ambivalentie die zij in haar boek niet oplost. W. E. Krul H. de Liagre Böhl, Met al mijn bloed heb ik voor u geleefd. Herman Gorter 1864-1927 (Am-sterdam: Balans, 1996, 559 blz., ƒ85,-, ISBN 90 5018 501 0). Herman Gorter leeft voort in zijn poëzie en de essentie van zijn bestaan is gelegen in zijn dichterschap. Die boodschap is in de titel van de biografie vervat en ze wordt herhaald in de 

University of Groningen Research Database

  
 University of Groningen
D.P. Dekkers, Jozef Israels, een succesvol schilder van het vissersgenre
Krul, Wessel
Published in:
Bijdragen en Mededelingen betreffende de Geschiedenis der Nederlanden
DOI:
10.18352/bmgn-lchr.4552
IMPORTANT NOTE: You are advised to consult the publisher's version (publisher's PDF) if you wish to cite from
it. Please check the document version below.
Document Version
Publisher's PDF, also known as Version of record
Publication date:
1997
Link to publication in University of Groningen/UMCG research database
Citation for published version (APA):
Krul, W. E. (1997). D.P. Dekkers, Jozef Israels, een succesvol schilder van het vissersgenre. Bijdragen en
Mededelingen betreffende de Geschiedenis der Nederlanden, 112(3), 444 - 445. DOI: 10.18352/bmgn-
lchr.4552
Copyright
Other than for strictly personal use, it is not permitted to download or to forward/distribute the text or part of it without the consent of the
author(s) and/or copyright holder(s), unless the work is under an open content license (like Creative Commons).
Take-down policy
If you believe that this document breaches copyright please contact us providing details, and we will remove access to the work immediately
and investigate your claim.
Downloaded from the University of Groningen/UMCG research database (Pure): http://www.rug.nl/research/portal. For technical reasons the
number of authors shown on this cover page is limited to 10 maximum.
Download date: 10-02-2018
444 Recensies 
D. P. Dekkers, Jozef Israels, een succesvol schilder van het vissersgenre (Dissertatie Universi-
teit van Amsterdam 1994; [S. 1.: s. n.], 1994, 456 blz., ISBN 90 9007029 X). 
Jozef Israels (1824-1911) probeerde zich aan het begin van zijn loopbaan te specialiseren in 
het deftige genre van de historieschilderkunst. Hij bewonderde Vemet en Delaroche, bij wie hij 
in Parijs enige tijd les nam; ook Ary Scheffer was een belangrijk voorbeeld. Zijn eigen pogin-
gen op dit terrein werden echter maar matig gewaardeerd. De historiekunst vergde investerin-
gen die voor een jonge schilder moeilijk waren op te brengen, en van de Nederlandse staat viel 
na 1848 weinig protectie te verwachten. Weldra verplaatste Israels zijn aandacht naar eigen-
tijdse onderwerpen. Het harde en onzekere bestaan van de vissers in Katwijk en Scheveningen 
leverde de gewenste dramatiek in een entourage van schilderachtige eenvoud. In 1856 vestigde 
hij zijn naam met 'Langs moeders graf'. Sedertdien bewoog zijn carrière zich vrijwel onafge-
broken in stijgende lijn. Zijn stijl werd in de loop der jaren losser en schetsmatiger, maar hij 
bleef vasthouden aan dezelfde voorstellingswereld van door leed en zware arbeid gegroefde 
mannen en vrouwen, en aan dezelfde voorliefde voor in elkaar overvloeiende bruin- en grijs-
tinten. De kopers, die hij behalve in Nederland eerst vooral in Engeland en Schotland vond, 
later ook in de Verenigde Staten en Duitsland, waren bereid voor deze werken enorme sommen 
te betalen. Bij zijn dood werd Israels als een nationale grootheid herdacht. Niet lang daarna 
begon zijn reputatie te tanen, en inmiddels is er van zijn vroegere roem niet veel meer over. 
Het proefschrift van Dieuwertje Dekkers behandelt leven en werk van Israels als voorbeeld 
van een kunstenaarscarrière in het tijdperk van het expanderende kapitalisme. Israels zag dat 
het kunstpubliek aan het veranderen was; hij vond een onderwerp waarvan hij wist dat het bij 
de nieuwe rijken in de smaak zou vallen, en hij trad hen met zakelijke argumenten tegemoet. 
Al snel bouwde hij een netwerk op van contacten met de internationale kunsthandel. Toen zijn 
werk eenmaal een weg had gevonden naar de collecties van enkele prominente verzamelaars, 
begonnen ook anderen het als een goede investering te beschouwen. In de loop der jaren wist 
Israels zijn markt steeds verder uit te breiden. Ofschoon de kritiek hem niet altijd welgezind 
was, vond hij telkens nieuwe verdedigers die hij met zijn meningen bestookte. Zijn brieven, 
geschreven in een vermakelijk Engels en Duits van geheel eigen fabrikaat, laten zien hoe vast-
houdend hij voor zijn belangen wist op te komen. 
Om inzicht te krijgen in de mechanismen die in de tweede helft van de negentiende eeuw 
bijdroegen tot artistiek succes, maakt Dekkers gebruik van een combinatie van kunstsociologie 
en receptieonderzoek. Na een reeks hoofdstukken over Israels' themakeuze, zijn relaties met 
de kunsthandel, de verzamelaars en de critici, volgt een catalogusgedeelte waarin zevenentwintig 
karakteristieke werken en hun geschiedenis in detail worden behandeld. Dit gedeelte heeft 
vooral documentaire waarde, maar het is, als poging tot een schifting van het omvangrijke 
oeuvre van Israels, tevens een stap op weg naar rehabilitatie. De gangbare legende dat Israels 
de groeiende vraag nauwelijks kon bijhouden en de schilderijen nog nat onder zijn handen 
vandaan liet trekken, weet Dekkers overigens te ontkrachten: de schilder was een te goed 
ondernemer om de markt door overproductie te bederven. 
In veel traditionele kunstliteratuur verloopt het proces van erkenning grotendeels buiten de 
kunstenaar om. De artistieke begaafdheid is een autonoom gegeven, waarvoor vroeger of later 
waardering ontstaat, maar dat door de reacties die het ontmoet niet wezenlijk wordt beïnvloed. 
Dekkers toont aan, zoals dat ook meer en meer voor de Franse kunst uit deze periode gebeurt, 
dat er voor de kunstenaars allerlei mogelijkheden bestonden om sturend op te treden, en dat zij 
zich daarvan dikwijls scherp bewust waren. De triomfen die Israels, en met hem andere leden 
van de Haagse School, in zijn tijd vierden hangen niet langer in het luchtledig. Dat is de grote 
verdienste van dit boek. Toch is het de vraag of het door Dekkers consequent aangehouden 
Recensies 445 
materialistische standpunt niet tot een nieuwe eenzijdigheid leidt, en of het op den duur moge-
lijk is om, zoals hier bijna dogmatisch gebeurt, iedere biografische verklaring en ieder esthe-
tisch oordeel buiten te sluiten. 
Het beeld dat Dekkers van Israels geeft als een schilder die met zorgvuldige berekening zijn 
carrière opbouwde, vertoont hier en daar scheuren. In de jaren 1870 raakte het anekdotische 
element in zijn werk nog verder op de achtergrond, en begon hij te schilderen op een manier 
die niet alleen breder, maar ook fletser en somberder was dan tevoren. Deze verandering is 
vaak gezien als een overgang van 'realisme' naar 'naturalisme'. De kritiek was in het alge-
meen afwijzend. Toch hield Israels vol. Waarom deed hij dit? Het is waar dat hij ook voor dit 
werk spoedig kopers vond, maar vanuit commercieel oogpunt was zijn stijlverandering een 
onnodig risico. Meer in het algemeen blijkt uit het vele materiaal dat Dekkers aandraagt, dat de 
kunstmarkt complexer was dan zij soms suggereert. Er was zelden een volledige overeenstem-
ming tussen de ambities van de kunstenaar, de tentoonstellingsjury's, de kunsthandel en de 
kunstkritiek. Of Israels in het bijzonder door joodse afnemers werd begunstigd, zoals Dekkers 
vermoedt, valt te bezien. Hier zou een vergelijking met het publiek van H. W. Mesdag, de 
andere internationale vermaardheid uit de Haagse School, nuttig zijn geweest. Ook hoeft het 
feit dat sommige verzamelaars hun collectie later met winst verkochten niet te betekenen dat 
zij van het begin af op speculatie uit waren. 
De tekst is slordig afgewerkt. Een van de aardigste verschrijvingen is de plaats waar Dekkers 
over de Scheveningse vissers spreekt als 'kunstbewoners'. Dit woord geeft precies aan wat het 
probleem was in de verhouding van Israels tot zijn onderwerp. Dekkers laat zien hoe al eerder 
in de negentiende eeuw in de reisliteratuur en de volkskunde een voorstelling werd opge-
bouwd van de Noordzeevissers als een levende bezienswaardigheid. Op den duur raakte het 
pittoreske aspect vermengd met sociale verontwaardiging. Heijermans' Op hoop van zegen 
(dat Dekkers niet noemt) is het eindpunt van deze ontwikkeling. Het is duidelijk dat Israels op 
soortgelijke gevoelens een beroep deed. Was dit uitsluitend om er munt uit te slaan? Volgens 
sommige critici legde hij teveel nadruk op sociale ellende, volgens anderen te weinig. Dekkers 
wijst met recht op de Nederlandse voorkeur voor huiselijke taferelen als ingrediënt van Israels' 
roem. Een beschouwing over de veranderende waardering van Rembrandt in de late negen-
tiende eeuw had echter niet mogen ontbreken. Zonder twijfel was de veronderstelde overeen-
komst met Rembrandt destijds een van de grote aantrekkelijkheden van Israels' oeuvre; en 
andersom werpt zijn werk licht op de manier waarop Rembrandt toen werd begrepen. 
De vraag wat Israels heden ten dage kan betekenen, wordt door Dekkers in het midden gela-
ten. Slechts éénmaal spreekt zij over een van zijn schilderijen, het vroege 'Langs moeders 
graf', als 'indrukwekkend'. Aan het slot van het zesde hoofdstuk vergelijkt zij hem met Millet, 
en constateert: 'De waardering voor Millet is reeds jaren teruggekeerd, die voor Israels laat 
nog even op zich wachten'. Nu zijn er allerlei redenen om Millet als een groter kunstenaar te 
zien, en Israels eerder gelijk te stellen met genreschilders zoals Jules Breton. Maar wil Dek-
kers deze herwaardering ook werkelijk? Op dit punt is er een ambivalentie die zij in haar boek 
niet oplost. 
W. E. Krul 
H. de Liagre Böhl, Met al mijn bloed heb ik voor u geleefd. Herman Gorter 1864-1927 (Am-
sterdam: Balans, 1996, 559 blz., ƒ85,-, ISBN 90 5018 501 0). 
Herman Gorter leeft voort in zijn poëzie en de essentie van zijn bestaan is gelegen in zijn 
dichterschap. Die boodschap is in de titel van de biografie vervat en ze wordt herhaald in de 


NARCIS 

W.E. Krul

Crossref

BMGN - Low Countries Historical Review

D.P. Dekkers, Jozef Israëls, een succesvol schilder van het vissersgenre

Benjamin Basso

Amit Sever

Pedro Vieira

Journal of Physics A Mathematical and Theoretical

Hexagonal Wilson loops in planar ${ \mathcal N }=4$ SYM theory at finite coupling

   University of GroningenD.P. Dekkers, Jozef Israels, een succesvol schilder van het vissersgenreKrul, W.E.Published in:Bijdragen en Mededelingen betreffende de Geschiedenis der NederlandenDOI:10.18352/bmgn-lchr.4552IMPORTANT NOTE: You are advised to consult the publisher's version (publisher's PDF) if you wish to cite fromit. Please check the document version below.Document VersionPublisher's PDF, also known as Version of recordPublication date:1997Link to publication in University of Groningen/UMCG research databaseCitation for published version (APA):Krul, W. E. (1997). D.P. Dekkers, Jozef Israels, een succesvol schilder van het vissersgenre. Bijdragen enMededelingen betreffende de Geschiedenis der Nederlanden, 112(3), 444 - 445.https://doi.org/10.18352/bmgn-lchr.4552CopyrightOther than for strictly personal use, it is not permitted to download or to forward/distribute the text or part of it without the consent of theauthor(s) and/or copyright holder(s), unless the work is under an open content license (like Creative Commons).The publication may also be distributed here under the terms of Article 25fa of the Dutch Copyright Act, indicated by the “Taverne” license.More information can be found on the University of Groningen website: https://www.rug.nl/library/open-access/self-archiving-pure/taverne-amendment.Take-down policyIf you believe that this document breaches copyright please contact us providing details, and we will remove access to the work immediatelyand investigate your claim.Downloaded from the University of Groningen/UMCG research database (Pure): http://www.rug.nl/research/portal. For technical reasons thenumber of authors shown on this cover page is limited to 10 maximum.Download date: 20-06-2022444 Recensies D. P. Dekkers, Jozef Israels, een succesvol schilder van het vissersgenre (Dissertatie Universi-teit van Amsterdam 1994; [S. 1.: s. n.], 1994, 456 blz., ISBN 90 9007029 X). Jozef Israels (1824-1911) probeerde zich aan het begin van zijn loopbaan te specialiseren in het deftige genre van de historieschilderkunst. Hij bewonderde Vemet en Delaroche, bij wie hij in Parijs enige tijd les nam; ook Ary Scheffer was een belangrijk voorbeeld. Zijn eigen pogin-gen op dit terrein werden echter maar matig gewaardeerd. De historiekunst vergde investerin-gen die voor een jonge schilder moeilijk waren op te brengen, en van de Nederlandse staat viel na 1848 weinig protectie te verwachten. Weldra verplaatste Israels zijn aandacht naar eigen-tijdse onderwerpen. Het harde en onzekere bestaan van de vissers in Katwijk en Scheveningen leverde de gewenste dramatiek in een entourage van schilderachtige eenvoud. In 1856 vestigde hij zijn naam met 'Langs moeders graf'. Sedertdien bewoog zijn carrière zich vrijwel onafge-broken in stijgende lijn. Zijn stijl werd in de loop der jaren losser en schetsmatiger, maar hij bleef vasthouden aan dezelfde voorstellingswereld van door leed en zware arbeid gegroefde mannen en vrouwen, en aan dezelfde voorliefde voor in elkaar overvloeiende bruin- en grijs-tinten. De kopers, die hij behalve in Nederland eerst vooral in Engeland en Schotland vond, later ook in de Verenigde Staten en Duitsland, waren bereid voor deze werken enorme sommen te betalen. Bij zijn dood werd Israels als een nationale grootheid herdacht. Niet lang daarna begon zijn reputatie te tanen, en inmiddels is er van zijn vroegere roem niet veel meer over. Het proefschrift van Dieuwertje Dekkers behandelt leven en werk van Israels als voorbeeld van een kunstenaarscarrière in het tijdperk van het expanderende kapitalisme. Israels zag dat het kunstpubliek aan het veranderen was; hij vond een onderwerp waarvan hij wist dat het bij de nieuwe rijken in de smaak zou vallen, en hij trad hen met zakelijke argumenten tegemoet. Al snel bouwde hij een netwerk op van contacten met de internationale kunsthandel. Toen zijn werk eenmaal een weg had gevonden naar de collecties van enkele prominente verzamelaars, begonnen ook anderen het als een goede investering te beschouwen. In de loop der jaren wist Israels zijn markt steeds verder uit te breiden. Ofschoon de kritiek hem niet altijd welgezind was, vond hij telkens nieuwe verdedigers die hij met zijn meningen bestookte. Zijn brieven, geschreven in een vermakelijk Engels en Duits van geheel eigen fabrikaat, laten zien hoe vast-houdend hij voor zijn belangen wist op te komen. Om inzicht te krijgen in de mechanismen die in de tweede helft van de negentiende eeuw bijdroegen tot artistiek succes, maakt Dekkers gebruik van een combinatie van kunstsociologie en receptieonderzoek. Na een reeks hoofdstukken over Israels' themakeuze, zijn relaties met de kunsthandel, de verzamelaars en de critici, volgt een catalogusgedeelte waarin zevenentwintig karakteristieke werken en hun geschiedenis in detail worden behandeld. Dit gedeelte heeft vooral documentaire waarde, maar het is, als poging tot een schifting van het omvangrijke oeuvre van Israels, tevens een stap op weg naar rehabilitatie. De gangbare legende dat Israels de groeiende vraag nauwelijks kon bijhouden en de schilderijen nog nat onder zijn handen vandaan liet trekken, weet Dekkers overigens te ontkrachten: de schilder was een te goed ondernemer om de markt door overproductie te bederven. In veel traditionele kunstliteratuur verloopt het proces van erkenning grotendeels buiten de kunstenaar om. De artistieke begaafdheid is een autonoom gegeven, waarvoor vroeger of later waardering ontstaat, maar dat door de reacties die het ontmoet niet wezenlijk wordt beïnvloed. Dekkers toont aan, zoals dat ook meer en meer voor de Franse kunst uit deze periode gebeurt, dat er voor de kunstenaars allerlei mogelijkheden bestonden om sturend op te treden, en dat zij zich daarvan dikwijls scherp bewust waren. De triomfen die Israels, en met hem andere leden van de Haagse School, in zijn tijd vierden hangen niet langer in het luchtledig. Dat is de grote verdienste van dit boek. Toch is het de vraag of het door Dekkers consequent aangehouden Recensies 445 materialistische standpunt niet tot een nieuwe eenzijdigheid leidt, en of het op den duur moge-lijk is om, zoals hier bijna dogmatisch gebeurt, iedere biografische verklaring en ieder esthe-tisch oordeel buiten te sluiten. Het beeld dat Dekkers van Israels geeft als een schilder die met zorgvuldige berekening zijn carrière opbouwde, vertoont hier en daar scheuren. In de jaren 1870 raakte het anekdotische element in zijn werk nog verder op de achtergrond, en begon hij te schilderen op een manier die niet alleen breder, maar ook fletser en somberder was dan tevoren. Deze verandering is vaak gezien als een overgang van 'realisme' naar 'naturalisme'. De kritiek was in het alge-meen afwijzend. Toch hield Israels vol. Waarom deed hij dit? Het is waar dat hij ook voor dit werk spoedig kopers vond, maar vanuit commercieel oogpunt was zijn stijlverandering een onnodig risico. Meer in het algemeen blijkt uit het vele materiaal dat Dekkers aandraagt, dat de kunstmarkt complexer was dan zij soms suggereert. Er was zelden een volledige overeenstem-ming tussen de ambities van de kunstenaar, de tentoonstellingsjury's, de kunsthandel en de kunstkritiek. Of Israels in het bijzonder door joodse afnemers werd begunstigd, zoals Dekkers vermoedt, valt te bezien. Hier zou een vergelijking met het publiek van H. W. Mesdag, de andere internationale vermaardheid uit de Haagse School, nuttig zijn geweest. Ook hoeft het feit dat sommige verzamelaars hun collectie later met winst verkochten niet te betekenen dat zij van het begin af op speculatie uit waren. De tekst is slordig afgewerkt. Een van de aardigste verschrijvingen is de plaats waar Dekkers over de Scheveningse vissers spreekt als 'kunstbewoners'. Dit woord geeft precies aan wat het probleem was in de verhouding van Israels tot zijn onderwerp. Dekkers laat zien hoe al eerder in de negentiende eeuw in de reisliteratuur en de volkskunde een voorstelling werd opge-bouwd van de Noordzeevissers als een levende bezienswaardigheid. Op den duur raakte het pittoreske aspect vermengd met sociale verontwaardiging. Heijermans' Op hoop van zegen (dat Dekkers niet noemt) is het eindpunt van deze ontwikkeling. Het is duidelijk dat Israels op soortgelijke gevoelens een beroep deed. Was dit uitsluitend om er munt uit te slaan? Volgens sommige critici legde hij teveel nadruk op sociale ellende, volgens anderen te weinig. Dekkers wijst met recht op de Nederlandse voorkeur voor huiselijke taferelen als ingrediënt van Israels' roem. Een beschouwing over de veranderende waardering van Rembrandt in de late negen-tiende eeuw had echter niet mogen ontbreken. Zonder twijfel was de veronderstelde overeen-komst met Rembrandt destijds een van de grote aantrekkelijkheden van Israels' oeuvre; en andersom werpt zijn werk licht op de manier waarop Rembrandt toen werd begrepen. De vraag wat Israels heden ten dage kan betekenen, wordt door Dekkers in het midden gela-ten. Slechts éénmaal spreekt zij over een van zijn schilderijen, het vroege 'Langs moeders graf', als 'indrukwekkend'. Aan het slot van het zesde hoofdstuk vergelijkt zij hem met Millet, en constateert: 'De waardering voor Millet is reeds jaren teruggekeerd, die voor Israels laat nog even op zich wachten'. Nu zijn er allerlei redenen om Millet als een groter kunstenaar te zien, en Israels eerder gelijk te stellen met genreschilders zoals Jules Breton. Maar wil Dek-kers deze herwaardering ook werkelijk? Op dit punt is er een ambivalentie die zij in haar boek niet oplost. W. E. Krul H. de Liagre Böhl, Met al mijn bloed heb ik voor u geleefd. Herman Gorter 1864-1927 (Am-sterdam: Balans, 1996, 559 blz., ƒ85,-, ISBN 90 5018 501 0). Herman Gorter leeft voort in zijn poëzie en de essentie van zijn bestaan is gelegen in zijn dichterschap. Die boodschap is in de titel van de biografie vervat en ze wordt herhaald in de 

https://bmgn-lchr.nl/article/download/URN%3ANBN%3ANL%3AUI%3A10-1-105242/2980

Hexagonal Wilson Loops in Planar $\mathcal{N}=4$ SYM Theory at Finite Coupling

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

ARTS repository - University of Groningen

University of Groningen

University of Groningen Research Database

NARCIS

Crossref

Crossref

ARTS repository - University of Groningen

Hexagonal Wilson Loops in Planar N=4\mathcal{N}=4N=4 SYM Theory at Finite Coupling

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

ARTS repository - University of Groningen

University of Groningen

University of Groningen Research Database

NARCIS

Crossref

Crossref

ARTS repository - University of Groningen

Hexagonal Wilson Loops in Planar $\mathcal{N}=4$ SYM Theory at Finite Coupling