University Business Academy Novi Sad, Faculty of Law for Commerce and Judiciary
Abstract
Predmet rada je razmatranje prehrambenog suvereniteta i agroekonomije kao alternativnih modela ekonomskog i ruralnog razvoja zasnovanih na očuvanju životne sredine i progresivnoj realizaciji prava na hranu i na zdravlje. Ovi koncepti su se razvili kao odgovor na štetne posledice preovlađujućeg korporativnog režima proizvodnje hrane na kvalitet i bezbednost hrane, zdravlje ljudi, ekosistem i prirodne resurse. Prehrambeni suverenitet omogućava sitnim poljoprivrednim proizvođačima i potrošačima u lokalnoj zajednici da steknu demokratsku kontrolu nad osnovnim elementima sistema proizvodnje hrane i ekspoatacijom zemljišta, voda, šuma i drugih resursa. Uz primenu agroekologije kao nauke i seta praksi, prehrambeni suverenitet doprinosi smanjivanju ruralnog siromaštva stvaranjem novih poslova i povećanjem prihoda, kao i poboljšanju ishrane i zdravlja ljudi. Nakon višedecenijske borbe neposrednih sitnih poljoprivrednih proizvođača širom sveta za sticanje prehrambenog suvereniteta, ono je nedavno priznato i od strane UN. Krajem 2018. godine postalo je i posebno pravo pojedinaca i zajednica usvajanjem Deklaracije Generalne skupštine UN o pravima seljaka i drugih ljudi koji rade u ruralnim oblastima. Cilj rada je da se ukaže na značaj i potrebu uključivanja prehrambenog suvereniteta i agroekologije u relevantne javne politike u Republici Srbiji radi poboljšanja položaja poljoprivrednih proizvođača i stanovništva u ruralnim oblastima i očuvanja prirodnih resursa, kao i radi realizacije prava ljudi na kvalitetnu, pristupačnu i bezbednu hranu
