مقدمه: بيمارستانها به دليل نقش بسيار مهمي که در جهت تأمين، حفظ و ارتقاي سلامت ايفا ميکنند از اهميت بسياري برخوردارند. حفظ قابليت و عملکرد بيمارستان در زمان بحران از اين جهت حائز اهميت است که بتواند ضمن انجام وظايف جاري، توان پاسخگويي به حجم زياد بيماران و مجروحين را داشته باشد. شاخص ايمني بيمارستان يکي از شاخصهايي است که به کمک آن ميتوان ميزان کارايي بيمارستان را در زمان بحران تعيين کرد. مطالعه حاضر به منظور تعيين شاخص ايمني بيمارستان در زمان بحران در يکي از بيمارستانهاي وابسته به سازمان تأمين اجتماعي در شهر تهران انجام شده است.
روشها: اين پژوهش از انواع پژوهشهاي کاربردي است که در انجام مراحل مختلف آن برحسب ضرورت از روشهاي کيفي و کمي استفاده شده است. بيمارستان مورد بررسي از 4 ساختمان تشکيلشده و جامعه پژوهش را واحدها، بخشها و پرسنل بيمارستان تشکيل دادهاند. در اين پژوهش جهت گردآوري دادهها از روشهای مشاهده، مصاحبه و چکليست استاندارد «پاهو» (مطابق دستورالعمل WHO/PAHO) استفاده شد که به کمک آن شاخص ايمني بيمارستان (در سه حيطه سازهاي، غيرسازهاي و عملکردي) و سطح خطرپذيري آن تعيين گرديد. برای بررسی اعتبار محتوای صوری ابزار اندازه گیری، از اساتید صاحبنظر در زمینه مدیریت بیمارستان بهره گرفته شد.
يافتهها: نتايج اين مطالعه نشان داد که بيمارستان مذکور با توجه به شاخصهاي سهگانه با معدل 25/0 در گروه C قرار گرفته است و گروه C بيمارستانهايي هستند که در صورت وقوع بحران، ايمني ساختار و ساکنين را تأمين نكرده و عملکرد معمول خود را نيز از دست ميدهند.
نتيجهگيري: با سنجش شاخص ايمني بيمارستان و محاسبه ميزان ايمني آن در برابر بحران ميتوان تعيين نمود که يک بيمارستان تا چه اندازه ميتواند در برابر يک بحران به حفظ ساختار و عملکرد خود بپردازد. به کمک اين شاخص تصميمگيران و سياستگذاران قادر خواهند بود، اولويت انجام مداخلات مديريتي و عمراني در حيطه بهداشت و درمان را تعيين نمايند
