شناسایی عوامل موثر در برقراری ارتباط دانشجو و استاد از دیدگاه دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

Abstract

زمینه و هدف: آموزش موثر جدا از مهارتهای علمی لازم، مستلزم استفاده صحیح از روشهای ارتباطی موثر در محیط‌های آموزشی است این امر ممکن نیست مگر با شناخت کامل عوامل موثر در برقراری ارتباط. از همین رو این مطالعه با هدف شناسایی عوامل موثر در برقراری ارتباط میان دانشجو و استاد از دیدگاه دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی تعداد 52 تن از دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران طی سال تحصیلی 90-91 مورد پژوهش قرار گرفتند. داده‌های مورد نیاز توسط پرسشنامه‌ای که اعتبار محتوایی آن توسط 15 تن از اعضای هیأت علمی خبره و صاحب نظر در زمینه آموزش پزشکی و پایایی آن با روش آزمون قبل و بعد 70/0 و پایایی بین سوالات با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ 89/0=α بررسی و تایید شده بود در سه حیطه فردی، حرفه‌ای و علمی که دارای 28 گویه بود جمع آوری گردید. سپس داده‌های بدست آمده توسط نرم افزار SPSS ویرایش 18، مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت و با استفاده از روشهای آمار توصیفی در قالب توزیع فراوانی، جدول، تعیین درصد و آزمون مجذور کای ارائه گردید. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد 44 تن از دانشجویان احترام به دانشجو(3/86%)، 40 تن به روز بودن استاد(4/78%)، 39 تن فن بیان و تدریس توأم با علاقه(71%) و در نهایت 38 تن رازداری(71%) را در زمره مهمترین عوامل موثر در برقراری ارتباط بین دانشجو واستاد می‌دانند. نتیجه گیری: براساس نتایج حاصل از این مطالعه می‌توان اینگونه نتیجه گیری کرد که عوامل فردی نظیر فن بیان و تدریس توام با علاقه، و عوامل اخلاقی همچون احترام به دانشجو و رازداری در مقایسه با سایر عوامل از قبیل عوامل حرفه‌ای و علمی تاثیر بیشتری در برقراری ارتباط موثر بین دانشجو و استاد دارد