مقدمه: اقدامات بهداشتي در شرايط اضطراري يکي از اموري ميباشد که ميتواند با اجراي مناسب، خسارات ناشي از بلايا را بکاهد و بحران بهداشتي ايجاد شده را کنترل کند.اين امر نيازمند آگاهي و دانش مسئولان بهداشت،امداد و نجات، دانشجويان بهداشت و حتي مردم در زمينة شرايط اضطراري است.
مواد و روشها: اين پژوهش يک مطالعة توصیفی-پیمایشی است که بهصورت مقطعي و بااستفاده از پرسشنامه محقق ساخته که روايي و پايايي آن بررسي گرديده، انجام شده است. پرسشنامة طراحي شده مشتمل بر سؤالاتي در زمينة اطلاعات فردي، سطح آگاهي و نگرش نسبت به اقدامات بهداشتي در شرايط اضطراري بوده است.اين مطالعه در بين 263 نفر از دانشجويان دانشگاه علوم پزشکي تهران که به روش نمونهگيري تصادفی طبقه ای متناسب باحجم انتخاب شدند،انجام شده است. آزمونهاي t تک نمونه ای، من ويتني، کروسکال- واليس وtbکندال آزمونهاي مورد استفاده در اين مطالعه بوده اند.تمامي دادهها به وسيلة نرمافزار SPSS16 تجزيه و تحليل شده اند.
يافتهها: نتايج مطالعه نشان داد كه 2/11 درصد دانشجويان آگاهي خوب،7/66 درصد آگاهي متوسط، و1/22 درصد آگاهي ضعيف و همچنين 4/76 در صد نگرش بينابيني نسبت به اقدامات بهداشتي در شرايط اضطراري دارند.در بين زنان و مردان از لحاظ ميزان آگاهي و نگرش تفاوت معنيداري مشاهده نگرديد. از نظر سطح آگاهي و نگرش تفاوت آماري معنيداري در بين گروههاي سني در سطح 05/0= α مشاهده گرديد.
نتيجهگيري: آگاهي مناسب نسبت به اقدامات بهداشتي در شرايط اضطراري يک امر مهم تلقي ميگردد. به علت اينكه برخي از دانشجويان آگاهي خوبي در اين زمينه ندارند، لازم است براي دانشجويان دانشگاه علوم پزشکي دورههاي آموزشي در این رابطه گنجانده شود
