انسان همواره با زلزله به عنوان مخاطرهاي طبيعي در طول تاريخ مواجه بوده است و زيانهاي فيزيکي، اجتماعي، اقتصادي و زيستمحيطي فراواني را بر اثر آن متحمل شده است. بهترين راه مقابله با اين تهديد، ايجاد و حفظ آمادگي است که يکي از راهکارهاي اساسي، آگاهي از درجۀ آسيبپذيري شهر در مقابل آن است.
روش: معيارهاي مختلفي در مدلسازی آسيبپذيري شهر دخيل هستند که اکثر آنها ماهيت مکاني دارند، لذا مدلسازی آسيبپذيري يک مسئله ارزيابي چندمعياره مکاني ميباشد. در اين تحقيق 11 شاخص آسيبپذيري توسط کارشناسان و مطالعه تحقيقات گذشته استخراج شد و مدلسازی در شرايط عدم قطعيت با استفاده از منطق فازي و ترکيب خطي وزندار صورت پذيرفت.
نتيجهگيري: با توجه به اينکه نزديک به 70 درصد ساختمانهاي شهر بابل از آسيبپذيري متوسط به بالا برخوردارند، ميتوان شهر بابل را شهری آسيبپذير در مقابل زلزله دانست که بايد اقدامات اساسي مديريت بحران قبل وقوع زلزله در دستور کار مسئولان مربوطه قرار بگير
