دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان زنجان
Abstract
زمینه و هدف: یکی از مهارت های مورد نیاز برای زندگی اجتماعی، مهارت های ارتباطی میان فردی است. ارزیابی مهارتهای میان فردی در عصر حاضر به علت رشد و توسعه شبکههای اجتماعی بسیار حایز اهمیت است. بنابراین ضرورت دارد ابزاری در این زمینه تعبیه شود. این پژوهش با هدف اعتباریابی پرسشنامه مهارتهای ارتباطی میان فردی فترو (2000) در بین دانشجویان دانشگاه تبریز و علوم پزشکی تبریز انجام گرفت.
روش بررسی: در این پژوهش توصیفی، تعداد 750 نفر از دانشجویان دانشگاه تبریز و علوم پزشکی تبریز با روش نمونهگیری تصادفی ساده وارد مطالعه شدند. ابزار جمعآوری دادهها، پرسشنامهی استاندارد آزمون مهـارتهای ارتباطـی میان فردی فتـرو بود که دارای 65 سؤال با مقیاس 5 درجهای لیکرت بود. تحلیل داده ها، با بکارگیری آزمون آماری تحلیل عاملی اکتشافی انجام شد.
یافتهها: از بین 750 نمونه پژوهش، 423 نفر از نمونهها دانشجویان دانشگاه تبریز و 327 نفر از دانشجویان علوم پزشکی تبریز بودند. با اجرای تحلیل عاملی اکتشافی بر روی 65 گویه، 6 عامل استخراج گردید و 54 گویه باقی ماند. برای نام گذاری عاملهای جدید از پرسشنامهی اصلی و پیشینه نظری و پژوهشی استفاده شد. این 6 عامل (همدلی و صمیمیت، ابراز وجود، مهارتهای ارتباطی، توانایی حفظ ارتباطات، حل تعارض و مهارتهای گوش دادن) 26/45 درصد کل واریانس را تبیین میکنند.
نتیجهگیری: با توجه به نتایج حاصل از تحلیل عاملی عاملی اکتشافی، پرسشنامهی جدید نسبت به پرسشنامهی اصلی با تعداد گویه های کمتر و مولفههای بیشتر می تواند برای سنجش مهارتهای ارتباطی میان فردی مورد استفاده محققان قرار بگیرد
