دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان زنجان
Abstract
زمینه و هدف: دستیابی به حداکثر پیشرفت تحصیلی از جمله اهداف عالی آموزش است. سازگاری اجتماعی مهمترین نشانهی سلامت روان می-باشد. از آنجاییکه هیچ یک از پژوهش های داخلی ٬ به مطالعهی رابطه پیشرفت تحصیلی و سازگاری اجتماعی در دانشجویان دندانپزشکی نپرداخته، برآن شدیم که به انجام تحقیق حاضر بپردازیم. روش بررسی: در سال تحصیلی 90- 1389 تعداد 87 نفر از دانشجویان دندانپزشکی قزوین وارد مطالعهی توصیفی تحلیلی شدند. بدین نحو که براساس شمارهی دانشجویی ، مشخصات فردی و نیز معدل تحصیلی سه ترم اخیر دانشجویان مشخص شد . بسته به سیر پیشرفت تحصیلی چهار دسته پرسشنامهی کالیفرنیا (سوالات مشابه با فونت متفاوت ) در اختیار دانشجویان قرار گرفت. نهایتاً داده های مطالعه توسط و آزمون خی دو،آزمون تحلیل واریانس و آزمون T مستقل آنالیز آماری شدند . یافته ها: بین جنسیت و سازگاری اجتماعی و پیشرفت تحصیلی رابطهی معنا داری وجود نداشت 05/0p> بیشترین نمرهی میانگین سازگاری در دانشجویان با پیشرفت تحصیلی ثابت دیده شد. بین پیشرفت تحصیلی و سازگاری اجتماعی و مولفه های اجتماعی شدن و مسوولیت پذیری رابطهی معنا داری یافت نشد.( 05/0p> ) نتیجه گیری: علی رغم اینکه نتایج این مطالعه شاید به دلیل انتخاب دانشجویان ترم های بالاتر،توجه متولیان آموزش را به ارزیابی سلامت روانی دانشجویان و انجام اقدامات در راستای ارتقاء پیشرفت تحصیلی جلب مینماید
