مقدمه: سوانح و حوادث، عمدهترین همهگیری غیرواگیر در قرن حاضر است و از ديرباز به عنوان عاملی مخرب و مرگزا براي انسان شناخته شدهاند. با توجه به گستردگي خسارت ناشي از حوادث و نبود آمار دقيق در استان خوزستان، این پژوهش با هدف تعیین الگوی اپیدمیولوژیک آسیبهای ناشی از حوادث در مصدومان مراجعهکننده به بخش اورژانس بیمارستانهای استان خوزستان در سال 1387 انجام گرفت.
روش: مطالعۀ حاضر از نوع توصیفی و مبتنی بر اطلاعات جمعآوری شده در برنامۀ ثبت مصدومان ناشی از سوانح و حوادث بود که در سال 1387 به بخش اورژانس بیمارستانهای استان خوزستان مراجعه کرده بودند.
یافتهها: از مجموع 86235 مصدوم ثبت شده در 20 شهرستان خوزستان، بيشترين فراواني مربوط به گروه سني20 تا 29 سال با 7/33 درصد و بيشترين سوانح و حوادث 5/70 درصد مربوط به مردان است. بر اساس نوع حادثه، حوادث ضربه با 8/17 درصد و بر اساس منطقۀ وقوع حادثه، 5/76 درصد حوادث در مناطق شهری رخ داده بود، همچنین بر اساس محل وقوع حادثه، بیشترین فراوانی مصدومیت مربوط به منزل با 4/42 درصد و کوچه و خیابان با 5/33 درصد بود. همچنین بین جنس و نوع حادثه، رابطۀ آماری معنیداری به دست آمد.
نتیجهگیری: سوانح و حوادث در جوامع امروزی به عنوان یک پدیدۀ تصادفی تلقی نمیشوند، بلکه فرایندی است که با انجام برنامهریزی میتوان از میزان آنها کاست. در این مطالعه، الگوی سوانح و حوادث در استان خوزستان بررسی شد که اطلاعات آن را میتوان بهعنوان پایهای برای انجام برنامهریزی برای کاهش آنها به کار بر
