ماهیت چندبعدی و پیچیده اختلال وسواسی جبری، بررسی و به کارگیری درمانهای جدید را ایجاب میکند. پژوهش حاضر جهت بررسی اثربخشی الگوی فراشناختی ولز بر درآمیختگی افکار بیماران مبتلا به اختلال وسواسی جبری، به عنوان یکی از ابعاد مهم باورهای فراشناختی طراحی شد.
روشکار: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری با گروه شاهد اجرا شد. از بین تمام بیماران مبتلا به اختلال وسواسی جبری مراجعهکننده به درمانگاههای روانشناختی شهر شیراز در سال 1387، 24 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه مساوی آزمون و شاهد قرار گرفتند. گروه آزمون 8 هفته درمان فراشناختی ولز را تجربه کردند، در حالی که گروه شاهد تنها پیگیری شدند. آزمون درآمیختگی افکار به عنوان ابزار ارزشیابی در پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری پس از 2 ماه به کار گرفته شد. دادهها با شاخصهای توصیفی و آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره، توسط نرمافزار آماری SPSS تحلیل شدند.
یافتهها: بیماران گروه آزمون در نمرهی کل درآمیختگی افکار و هم چنین در نمرات سهگانه درآمیختگی، کاهش معنیداری نسبت به گروه شاهد در پسآزمون و پیگیری نشان دادند (001/0> P).
نتیجهگیری: به کارگیری الگوی فراشناختی ولز در بیماران مبتلا به اختلال وسواسی جبری در کاهش علایم درآمیختگی افکار آنان موثر است
