در این مطالعه، اثربخشی یک روش جدید درمانی برای اختلال هراس اجتماعی مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس رویکرد فراشناختی، افکار و عقاید منفی در مورد خود اجتماعی، از سبک پردازش ایجاد شده توسط فراشناختهای فرد به وجود میآیند. بنابراین، درمان بر اصلاح سبک پردازش، قبل، حین و بعد از رویارویی با موقعیت اجتماعی تمرکز میکند.
روشکار: در این تحقیق، طرح مطالعهی موردی همراه با خط پایهی چندگانه و پیگیری سه ماهه به کار برده شد. نمونه از بین مراجعانی که از آبان تا دی سال 1387 به مرکز مشاورهی دانشگاه شیراز مراجعه نمودند، انتخاب گردید. وی تحت 8 جلسه درمان فراشناختی قرار گرفت. در این تحقیق، از چهار مقیاس پرسشنامه فراشناخت هراس اجتماعی، ترس از ارزیابی منفی، اجتناب و آشفتگی اجتماعی و هراس اجتماعی استفاده شد. برای تحلیل دادهها از روش تحلیل نگارهای و تعیین درصد بهبودی استفاده گردید.
یافتهها: در پایان درمان، نتایج حاکی از تغییر معنیدار بالینی و آماری در نمرات به دست آمده از تمام مقیاسهای خاص هراس اجتماعی در مورد این بیمار بود. ضمن اینکه این نتایج در پیگیری نیز حفظ شد.
نتیجهگیری: درمان فراشناختی میتواند درمان کوتاهمدت اثربخشی برای اختلال هراس اجتماعی باشد. ارزیابیهای بیشتری در این زمینه مورد نیاز است
