مقدمه: هدف این تحقیق، ساخت و اعتباریابی مقیاس شکرگزاری اسلامی-ایرانی با تکیه بر چهارچوب اسلامی در فرهنگ ایرانی بود. این مقیاس به گونهای طراحی شد که به طور خاص، شکرگزاری را بر مبنای قرآن و سنت، اندازهگیری کند.
روشکار: تعداد 280 دانشجوی دانشگاه شیراز در تیر ماه سال تحصیلی
1391-1390 از چهار خوابگاه دانشجویی به صورت تصادفی ساده برای شرکت در اعتباریابی مقیاس انتخاب شدند. به منظور تعیین ساختار عاملی مقیاس از روش تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد و پس از آن تحلیل عاملهای اصلی چرخش داده شده مورد استفاده قرار گرفت.
یافتهها: در تحلیل عاملی، از مجموع 50 گویه، 24 گویه حذف و 26 گویه باقی ماند و در نهایت، سه عامل استخراج شد (خردهمقیاسهای اخلاقی، درونی و افعالی). روایی واگرا و همگرای این مقیاس به ترتیب با پرسشنامههای افسردگی بک و نگرشهای مذهبی مسلمانان، رضایتبخش و در جهت مورد انتظار بود (001/0P<، 67/0-=r، 001/0P<، 59/0=r). مقیاس شکرگزاری اسلامی-ایرانی و خردهمقیاسهای آن از همسانی درونی مطلوبی برخوردار بود (آلفای کرونباخ برای 26 گویه 78/0 بود).
نتیجهگیری: مقیاس شکرگزاری اسلامی-ایرانی یک مقیاس کوتاه، معتبر، پایا و قابل کاربرد در فرهنگ اسلامی-ایرانی میباشد
