پژوهش حاضر به بررسی رابطهی سلامت روان، هوش معنوی و افکار ناکارآمد در دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان در سال تحصیلی 88-1387 پرداخته است.
روشکار: نمونهی تحقیق شامل 370 دانشجو (108 پسر و 255 دختر) بود. ابزار مورد استفاده، پرسشنامهی سلامت عمومی گلدبرگ 4، پرسشنامهی افکار ناکارآمد (DAS) و پرسشنامهی خودگزارشی هوش معنوی 24 (SISRI-24) بوده است. برای تحلیل نتایج از روش همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی به روش ورود مکرر استفاده شد.
یافتهها: بین هوش معنوی و سلامت روان همبستگی مثبت معنیدار (01/0P<) و بین هوش معنوی و افکار ناکارآمد و بین سلامت روان و افکار ناکارآمد نیز همبستگی منفی معنیدار وجود دارد (01/0P<). تحلیل رگرسیون نشان داد که هوش معنوی و نیز افکار ناکارآمد، قادر به پیشبینی قسمتی از واریانس سلامت روان میباشند.
نتیجهگیری: هوش معنوی و افکار ناکارآمد دانشجویان، بر سلامت روان ایشان موثر میباشد
