عوارض قلبیعروقی از شایعترین و مهلکترین پیامدهای بالینی دیابت نوع 2 است. هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل خطر روانشناختی، اجتماعی و مرتبط با بیماری در پیدایش عوارض قلبیعروقی در بیماران دیابتی نوع 2 بود.
روشکار: در یک مطالعهی توصیفی از نوع همبستگی، تعداد 264 بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 به شیوهی نمونهگیری در دسترس در درمانگاههای سرپایی بیمارستان شریعتی تهران طی ماههای اردیبهشت تا مرداد 1389 انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامهی جمعیتشناختی و خصوصیات بیماری و مقیاسهای کیفیت زندگی، تابآوری و خودمدیریتی دیابت جمعآوری و به کمک رگرسیون لجستیک دو مقولهای به روش ورود همگام با نرمافزار PASW تحلیل گردید.
یافته ها: هموگلوبین گلوکوزیله، نمایهی تودهی بدنی، کیفیت زندگی، تابآوری و خودمدیریتی دیابت قادر بودند به طور معنیداری بیماران دیابتی دارای عوارض قلبیعروقی را از بیماران دیابتی فاقد این عوارض تفکیک نمایند (001/0P<). جنسیت، سن، مدت ابتلا و نوع درمان قادر نبودند به طور معنیدار دو گروه را از هم تفکیک نمایند (05/0<P). طبق تبیین مدل کامل رگرسیون، 97 درصد موارد به درستی طبقهبندی شدند.
نتیجه گیری: هموگلوبین گلوکوزیله، نمایهی تودهی بدنی، کیفیت زندگی،
تابآوری و خودمدیریتی دیابت در پیدایش عوارض قلبیعروقی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 سهیم هستند و این متغیرها میتوانند میزان بالایی از تغییرپذیری عوارض قلبیعروقی را در این بیماران تبیین نمایند. این یافتهها دارای پیامدهای کاربردی در طراحی مداخلات پیشگیرانه از دیابت و عوارض آن است. ادغام این عوامل در برنامههای ارتقای سلامت بیماران دیابتی واجد اهمیت خواهد بود
