مقدمه: بهزیستی ذهنی جزء روانشناختی کیفیت زندگی میباشد و بنا بر نتایج پژوهشها، نوع اهداف زندگی و ویژگیهای شخصیتی اهمیت زیادی در پیشبینی بهزیستی ذهنی دارند لذا پژوهش حاضر به منظور بررسی نقش اهداف زندگی و ویژگیهای شخصیتی در بهزیستی ذهنی بزرگسالان صورت گرفت.
روشکار: در این پژوهش توصیفی-همبستگی 200 بزرگسال (25 تا 60 سال) ساکن در منطقهی 6 شهر تهران با استفاده از نمونهگیری تصادفی چندمرحلهای انتخاب و با پرسشنامههای پنج عامل بزرگ شخصیت، رضایت از زندگی، عاطفهی مثبت و منفی و اهداف زندگی مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادهها با نرمافزار SPSS نسخهی 17 و ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون همزمان و سلسلهمراتبی تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج ضریب همبستگی نشان داد اهداف درونی، اهداف بیرونی و ویژگیهای شخصیتی با بهزیستی ذهنی رابطهی مثبت و روانرنجورخویی با بهزیستی ذهنی رابطهی منفی دارند (05/0>P). نتایج رگرسیون همزمان نشان داد رابطهی بهزیستی ذهنی با اهمیت بیرونی، منفی (01/0>P) و با دستیابی بیرونی، مثبت (05/0>P) است. همچنین نتایج رگرسیون سلسلهمراتبی نشان داد اهداف زندگی قادر به پیشبینی بهزیستی ذهنی هستند (0001/0>P، 09/0 =2R) اگر چه نسبت به پیشبینیکنندههای قوی ویژگیهای شخصیتی سهم نسبتا کمی دارند (0001/0 >P، 49/0=2R).
نتیجهگیری: با توجه به این که بنا بر نتایج، اهداف زندگی قادر به پیشبینی سهمی از بهزیستی ذهنی است که توسط ویژگیهای شخصیتی پیشبینی نمیشود لذا پیشنهاد میشود روانشناسان به منظور درک بهتری از نقش اهداف زندگی به بررسی آن در شرایط متفاوت فرهنگی-اقتصادی بپردازند
