مقدمه: اجرا و پيگيری منظم امور در بخشهای اورژانس امری حياتی است. در اين بخش بايد از هر عامل مخرب مثل تعارض بين پرستاران که بر فعاليتهای بخش اثر منفی دارد، جلوگيری شود . اين مطالعه با هدف تعيين همبستگی تعارض پرستاران و هوش هيجانی سرپرستاران بخش اورژانس در مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی ايران در سال 1392 انجام گرفت.
مواد و روش ها: در اين مطالعهی توصيفی- همبستگی، ا نتخاب نمونه ها به روش سرشماری بود و از بين 143 نفر از سرپرستاران و پرستاران بخش اورژانس مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی ايران، 125 پرستار و 8 سرپرستار (مجموعاً 133نفر) در مطالعه شرکت کردند. ابزارهای جمعآوری داده ها شامل "پرسشنامه هوش هيجانی شرينگ" " Schering Emotional Intelligence Questionnaire "(برای سرپرستاران) و "پرسشنامه تعارض شغلی دوبرين" ( Dobrin Job Conflict Questionnaire ) (برای پرستاران) بود. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 21 تجزيه و تحليل شد.
يافتهها: ميانگين نمره تعارض پرستاران با 13/4 ± 28/12 از 15 نمره در وضعيت "متوسط" و ميانگين نمره هوش هيجانی سرپرستاران با 83/7 ± 20/110 از 165 نمره در وضعيت "خوب" قرار داشت. بين هوش هيجانی سرپرستاران و تعارض پرستاران همبستگی معناداری وجود نداشت (34/0- = r و 41/0= p ).
نتيجهگيری: بررسی عوامل ايجادکنندهی تعارض بين پرستاران بايد در اولويت کاری سرپرستاران بخش اورژانس قرار گيرد. به منظور بهبود عملکرد سرپرستاران، پرستاران و در نهايت کل بخش اورژانس پيشنهاد میگردد نسبت به برگزاری کلاسها يا کارگاههای آموزشی در جهت ارتقاء هوش هيجانی آنان اقدام گردد
