آنفلوآنزای پرندگان یک بیماری بسیار واگیردار با اهمیت اقتصادی و بهداشت عمومی میباشد که منشأ خسارات اقتصادی فراوان در سطح
جهان م یباشد. ویرو سهای آنفلوآنزای پرندگان بطور طبیعی تعداد زیادی از پرندگان وحشی و اهلی را درگیر می نماید. پرندگان وحشی
آبزی )اردکها، غازها، و قوها( و پرندگان ساحلی به عنوان مخازن اصلی ویروسهای آنفلوانزا مطرح هستند. ویروس های آنفلوآنزا از
طریق ترشحات تنفسی و مدفوع دفع می گردند. ویروسهای فوق حاد در بدن طیور سیستمیک شده و در گوشت طیور و تخم مرغ نیز قابل
شناسایی م یباشند. دفع ویروس یک روز بعد از تلقیح، در گوشت و سه روز بعد در تخم مرغ قابل ردیابی هستند. در مطالعات تجربی،
دفع ویروسهای آنفلوانزای فوق حاد و کم حدت در مدفوع و ترشحات تنفسی یک تا دو روز بعد از تلقیح آغاز میشود و تا چندین روز ادامه
می یابد که این دور ههای دفع ویروس در پرندگان مختلف، متفاوت م یباشد. دوره عفونت زایی در طیور مبتلا به ویرو سهای آنفلوآنزای
کم حدت نسبت به ویروس های آنفلوآنزای فوق حاد، طولانی تر بوده و میزان دفع ویروس در آنها بیشتر م یباشد. با توجه به مطالعات
صورت گرفته در خصوص مقدار و نحوه دفع ویروس در پرندگان مختلف، عقاید متفاوتی در خصوص کارایی نمون ههای سواب کلواک و نای
جهت شناسایی ویرو سهای آنفلوآنزای کم حدت و فوق حاد وجود دارد. دفع بالاتر ویروس در کلواک نسبت به ترشحات تنفسی می تواند
به دلیل تکثیر ویروس در کلیه ها و بورس در نتیجه عفونت عمومی باشد. در برنام ههای مراقبت بیماری آنفلوآنزا م یبایست از هردو نوع
این نمون هها بهره جست.
m
