مقدمه : شرايط پرتنش و غير قابل پيشبينی در بخش پيش بيمارستانی باعث تحميل فشارهای روانی زياد بر کارکنان فوريتهای پزشکی شده که میتواند در بلند مدت آثار و عواقب جدی در پی داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان فرسودگی شغلی، ابعاد و عوامل مرتبط با آن در کارکنان عملياتی فوريتهای پزشکی شهرستان شاهرود در سال 1392 انجام شد.
مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفی-همبستگی بر روی 114 نفر از کارکنان عملياتی فوريتهای پزشکی شهرستان شاهرود که بطور در دسترس انتخاب شده بودند، انجام شد. ابزار مورد استفاده شامل فرم اطلاعات فردی و شغلی و "پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاچ" " Maslach Burnout Questionnaire " بود که ﭘﺲ از ﺗﺎﯾﯿﺪ رواﯾﯽ ﻣﺤﺘﻮا و ﭘﺎﯾﺎﯾﯽ ﺑﻪ روش ﺑﺎزآزﻣﺎﯾﯽ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﺮﻓت. دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافتهها : فرسودگی شغلی در اکثر کارکنان از لحاظ تکرار (78/53 درصد) و شدت (82/43 درصد) در سطح متوسط قرار داشت. بين فرسودگی شغلی با سن ( 001/0 P< ) ، سابقه کاری ( 02/0 P= ) و ساعت کاری ( 001/0 P< ) همبستگی مثبت معنی دار وجود داشت، اما با وضعيت تأهل و ميزان تحصيلات همبستگی معنیداری مشاهده نشد.
نتيجهگيری: فرسودگی شغلی در بين کارکنان فوريتهای پزشکی در حد متوسط بود که با افزايش سن و سابقه کاری، فرسودگی شغلی نيز در اين کارکنان افزايش میيابد. پيشنهاد می شود آموزش در راستای کاهش و تعديل عوامل تأثيرگذار اجرا گردد
