در اين تحقيق، سطح فيلم های پلی استايرن با استفاده از ليزر اکسايمر ArF با طول موج nm 193و در تعداد پالسهای متفاوت 1، 5 و 10 اصلاح شد. تغييرات سطحی با استفاده از ميکروسکوپ نيروی اتمی( AFM )، ميکروسکوپ الکترونی روبشی ( SEM )، بازتاب کلی تضعيف شده تبديل فوريه مادون قرمز ( ATR-FTIR ) و اندازهگيريهای زاويه تماس بررسی شد. جهت بررسی تغييرات زيست سازگاری سطح پلياستايرن بعد از تابش دهی توسط ليزر، از کشت سلول های L 929 استفاده شد.
تصاوير SEM و AFM حاکی از ايجاد نانو ساختارهايی بر روی سطح پلی استايرن بعد از تابش دهی بود. اين تصاوير نشان داد با افزايش تعداد پالس ها، اندازه ساختار های ايجاد شده بيشتر شد. بررسی تغييرات آبدوستی و انرژی آزاد سطحی نمونه ها نشان داد، پس از اصلاح نمونه ها توسط ليزر با 1 پالس ابتدا قطبيت سطح افزايش و پس از آن با افزايش تعداد پالسها به 5 و 10 کاهش يافت. بررسی تغييرات شيميايی توسط طيف ATR-FTIR نشاندهنده تشکيل شدن گروه های قطبی مثل پراکسيد و هيدروکسيل بر روی سطح پلی استايرن بعد از انجام پرتودهی با ليزر است. نتايج حاصل از کشت سلولی نشانگر افزايش زيست سازگاری پلی استايرن اصلاح شده با ليزر بود
