مقدمه: به نظر میرسد که پرستاران تازه فارغالتحصيل، توانمندیهای لازم را طی تحصيل کسب نمیکنند و اين امر در آمادگی حرفهای آنان به عنوان پرستاران تازه کار ايجاد اختلال مینمايد. مطالعه حاضر با هدف تبيين تجارب پرستاران تازه کار در مورد آمادگی حرفهای آنان پس از فارغالتحصيلی صورت گرفته است. روش: اين يک مطالعه کيفی است که برای تحليل دادهها از روش تحليل محتوای کيفی قراردادی استفاده شده است. جامعه مورد مطالعه، پرستاران تازه کار شاغل در بيمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اراک بودند. نمونهگيری هدفمند انجام شد. گردآوری دادهها از طريق مصاحبههای انفرادی نيمه ساختاری صورت گرفت که در نهايت 16 پرستار تازه کار و 4 پرستار با سابقه در پژوهش شرکت نمودند. يافتهها: طی تحليل دادهها 3 درونمايه و 8 طبقه پديدار شدند. درونمايهها و طبقات استخراج شده شامل چالشهای آموزش (چالشهای آموزش نظری، چالشهای آموزش بالينی، و گسست آموزش و بالين)، ويژگیهای مربی (دانش و مهارت مربی و چالش مربی در برقراری ارتباط) و شرايط دانشجو (انگيزه و علاقه دانشجو، تجارب کاری دوره دانشجويی، و مسايل اقتصادی دانشجو) میباشند. نتيجهگيری: آمادگی حرفهای دانشجويان فارغالتحصيل از مباحث پرچالش میباشد. در پژوهش حاضر، مشارکتکنندگان معتقد بودند که چالشهای موجود در آموزش نظری و بالينی در دوره دانشجويی، دانش و مهارت مربيان و انگيزه دانشجويان پرستاری مواردی هستند که میتوانند بر آمادگی حرفهای پرستاران تازه کار تأثيرگذار باشند. با توجه به نتايج حاصل، به نظر میرسد برنامهريزی لازم جهت رفع مشکلات مطرح شده میتواند موجبات آموزش صحيح و ايجاد صلاحيت و مهارتهای لازم در دانشجويان پرستاری جهت ايفای نقش به عنوان پرستاران تازه کار را فراهم آورد
