زمينه و هدف: اين مطالعه به بررسي تاثير آمينوفيلين با دوز 1 ميلي گرم بر كيلوگرم و زمان ريكاوري پروپوفل در بيماراني كه با بيهوشي وريدي
توسط پروپوفل نگهداري شدند ميپردازد. از طرفي با توجه به اثرات شناخته شده آمينوفيلين بر روي انقباض عضلاني قلب و افزايش برو نده
قلبي، تاثير آن بر تغييرات هموديناميك پروپوفل نيز مورد مطالعه قرار مي گيرد.
2 ميلي گرم بر / 0 ميكروگرم بر كيلوگرم و پروپوفل 5 / مواد و روش ها: در اين كارآزمايي دوسوكور تصادفي ساده در 154 بيمار سوفنتانيل 2
0 ميلي گرم بر كيلوگرم تزريق و لوله گذاري ناي انجام شد. تزريق پروپوفل با مقدار 200 ميكروگرم بر كيلوگرم در دقيقه / كيلوگرم و آتراكوريوم 5
ادامه يافت. در پايان با قطع تزريق پروپوفل، بيماران به دو گروه تقسيم شده، در گروه مورد آمينوفيلين 1ميلگرم بر كيلوگرم و درگروه شاهد نرمال
سالين تزريق شد. ضربان قلب، فشارخون و درصد اشباع اكسيژن شرياني قبل و بعد از تزريق و هر 2دقيقه تا زمان خروج لوله تراشه و هر 5 دقيقه
18 مورد بررسي قرار گرفتند. SPSS تا زمان ترخيص ثبت شد. زمان خروج لوله تراشه و اقامت در ريكاوري نيز ثبت گرديد. نتايج توسط نرم افزار
6 و 8 و بلافاصله پس از اكستوباسيون، و اشباع اكسيژن ،4 ، 6 و 8، ضربان قلب در دقايق 2 ، يافته ها: فشار خون متوسط شرياني در دقايق 2
شرياني در دقايق 2 و 4 ،و 5 و 10 پس از خارج كردن لوله تراشه، در گروه آمينوفيلين بالاتر بود. زمان ترخيص نيز كوتاهتر بود.
نتيجه گيري: آمينوفيلين با دوز 1 ميلي گرم بر كيلوگرم موجب تسريع ريكاوري پروپوفل شده و م يتواند افت فشارخون و كاهش ضربان قلب
ناشي از پروپوفل را كنترل نمايد