مقدمه: آموزش بالينی يکی از اجزای اصلی برنامههای دانشجويان پرستاری میباشد و عدم کسب توانمندیهای لازم در اين حيطه از مشکلات دانشآموختگان اين رشته تحصيلی است. بر همين اساس، ضرورت استفاده از روشهای نوين آموزشی برای ارتقای کيفيت آموزش بالينی بيش از پيش دارای اهميت میباشد. يکی از اين راهکارها استفاده از روش مشارکت پرسنل پرستاری در امر آموزش بالينی است. اين پژوهش درصدد شناسايی اثربخشی اين روش بر کارآيی آموزش بالينی بر دانشجويان پرستاری و کاربرد نتايج در جهت حل مشکلات آموزش بالينی صورت گرفته است. روش: در اين پژوهش تجربی، 40 نفر از دانشجويان پرستاری دوره کارآموزی عفونی به صورت تصادفی به دو گروه 20 نفره آزمون و شاهد تقسيم شدند. گروه آزمون روش مشارکت پرستاری و گروه شاهد آموزشهای روتين را دريافت کردند. در پايان دوره کارآموزی مهارتهای بالينی دانشجويان با استفاده از چک ليست بررسی گرديد. به منظور تجزيه و تحليل دادهها از آمار توصيفی جداول توزيع فراوانی مطلق و نسبی، ميانگين و انحراف معيار و جهت بررسی ارتباط بين متغيرها، از آزمون t و از نرمافزار SPSS v.16 استفاده شد. يافتهها: در اين مطالعه، پژوهش در دو گروه آزمون و شاهد از نظر مشخصات دموگرافيکی همگن بودند. در اين پژوهش سنی شرکتکنندهها 87/19، 65% مؤنث و 5/92% مجرد بودند. همچنين گروه آزمون در مهارتهای بالينی از قبيل مهارت در دادن دارو، ارتباط با بيمار، رعايت نکات ايزولاسيون و پانسمان نمره بيشتری نسبت به گروه شاهد کسب نموده و اختلاف معناداری با گروه شاهد داشتند (05/0>p). نتيجهگيری: در روش مشارکت پرسنل پرستاری، فراگيران در داخل گروه و بين گروه، با يکديگر ارتباط برقرار میکنند و همکاری، اعتماد به نفس و درک آنها افزايش میيابد و ميزان يادگيری با اين شيوه بيشتر و کسب مهارتها بهتر از کارآموزی روتين است. لذا اجرای اين روش به شکل گسترده در حرفه پرستاری و ديگر رشتههای علوم پزشکی توصيه میگردد
