زمینه و هدف: بیدار شدن از بیهوشی و خارج کردن لوله تراشه م یتواند با سرفه، آژیتاسیون و تغییرات همودینامیک همراه باشد. بيدار
شدن آرام از بيهوشي با حداقل تغ ييرات هموديناميك ب هويژه در بيماران قلبي- عروقي حايز اهميت است. رمیفنتانیل ممکن است این پاس خها
را کاهش دهد لذا ما اثرات ادامه انفوزیون رمیفنتانیل را بر روی مشخص ههای ریکاوری مثل سرفه و پاس خهای قلبی عروقی پس از بیهوشی
عمومی بررسی کردیم.
مواد و رو شها: در یک مطالعه آیند هنگر، دوسوکور تصادفی 60 بیمار بالغ 40 - 18 سال تحت جراحی بینی با بیهوشی بر پایه رمیفنتانیل
مورد مطالعه قرار گرفتند. طی فاز بیدار شدن از بیهوشی در گروه درمان 1 دوز رمیفنتانیل از 1- 1/ 0 م كيروگرم ب هازاي هر يكلوگرم در دقيقه به
0/02 م كيروگرم ب هازاي هر يكلوگرم در دقيقه و در گروه درمان 2 به 05 / 0 م كيروگرم ب هازاي هر يكلوگرم در دقيقه کاهش یافت در حال یکه در
گروه کنترل انفوزیون رمیفنتانیل قطع شد و برای حفظ شرایط ی کسان در این گروه انفوزیون پلاسبو )نرمال سالین( جایگزین رمیفنتانیل شد.
يافت هها: طی فاز بیدار شدن از بیهوشی، شیوع و شدت سرفه در هر دو گروه نسبت به گروه کنترل کمتر بود. همچنین هر دو گروه ضربان
قلب آهست هتری نسبت به گروه کنترل داشتند. میزان فشار خون سیستمیک در گروه درمان 1 با گروه کنترل تفاوتی نداشت ولی در گروه
درمان 2 نسبت به دو گروه دیگرکمتر بود. زمان بیدار شدن از بیهوشی و خارج کردن لوله تراشه در گروه درمان 2 نسبت به دو گروه دیگر
افزایش یافته بود.
نتيجه گيري: انفوزیون رمیفنتانیل با دوز 05 / 0 م كيروگرم ب هازاي هر يكلوگرم در دقيقه شیوع و شدت سرفه، تا ریکاوری و افزایش فشارخون
سیستمیک در زمان بیدار شدن از بیهوشی را کاهش م یدهد ولی زمان بیدار شدن از بیهوشی را طولانی م یکند. در حالیکه انفوزیون
رمیفنتانیل با دوز 02 / 0 م كيروگرم ب هازاي هر يكلوگرم در دقيقه بدون آنکه زمان بیدار شدن از بیهوشی را طولانی کند تنها روی سرفه و ضربان
قلب موثر است
