زمينه و هدف: در بيماران كاهش سطح هوشياري اغلب به دليل وجود موانع برقراري ارتباط، تشخيص درد كاري دشواراست، لذا اين مطالعه با
توسط پرستاران در تشخيص و پايش درد بيماران دچار كاهش سطح هوشياري بستري دربخش BPS هدف ارزيابي تاثير به كارگيري مقياس
مراقبتهاي ويژه جنرال كه قادر به گزارش درد خود نبودند صورت گرفته است.
مواد و روش ها: اين مطالعه نيمه تجربي بر روي كليه پرستاران شاغل در بخشهاي مراقبت ويژه بيمارستانهاي آموزشي شهر همدان كه به
روش سرشماري 68 نفر بودند، انجام شد. ابتدا توانايي پرستاران در تشخيص درد و تعيين شدت آن در بيماران دچار كاهش سطح هوشياري، در
مجددا توانايي پرستاران در BPS سه حالت استراحت، تغيير وضعيت و ساكشن ترشحات سنجيده شد. بعد از آموزش و به كارگيري مقياس
تشخيص درد و تعيين شدت آن در سه حالت ذكر شده مورد سنجش قرارگرفت.
٪ 20 % وپس از مداخله 56 % در هنگام تغيير وضعيت، قبل از مداخله ، 58 / درحالت استراحت 5 (BPS يافته ها: قبل از مداخله (بكارگيري مقياس
و پس از مداخله 76 ٪ و در هنگام ساكشن ترشحات، قبل از مداخله ، 60 ٪ و پس از مداخله 80 % از پرستارانوجود درد را در بيماران تشخيص
. (p<0/ دادند ( 05
در توانايي تشخيص و پايش درد بيماران دچار كاهش سطح هوشياري، موثر بوده و تيم مراقبت درماني BPS نتيجه گيري: به كارگيري مقياس
را قادر ميسازد تا از روي علائم رفتاري، در بيماراني كه قادر به بيان درد خود نيستند، به طور قابلتوجهي درد را تشخيص و مديريت نمايند
