زمينه و هدف: به دليل ا هميت ثبات هموديناميک در بيهوشی، بکارگيری تکنيکها و داروهايی با حداقل اين تغييرات، از اهداف بوده است. کاربرد وسيع پروپوفول در ايجاد آرامبخشی در جراحی آب مرواريد موجب شد تا تأثير استفاده همزمان از کتامين، که اثر تحريکی سمپاتيک دارد، را با آن بررسی نماييم.
مواد و روش:در يک کارآزمايی بالينی دوسوکور روی 110 بيمار کانديد جراحی آب مرواريد که بطور تصادفی ساده به دو گروه تقسيم شده بودند، پس از چکاندن قطره بیحسی موضعی و بعد از تزريق فنتانيل 1 ميليگرم بر کيلوگرم، در يک گروه کتامين 25/0 ميليگرم بر کيلوگرم و در گروه ديگر نرمال سالين در حجم 2 ميليليتر تزريق و انفوزيون پروپوفول تا رسيدن به شماره 3 معيارآرامبخشی رامسيبرقرار شد. فشار خون، ضربان قلب و اشباع اکسيژن شريانی قبل از تزريق دارو يا دارونما و بعد از تزريق آن و سپس هر 2 دقيقه تا 10 دقيقه و سپس هر 5 دقيقه تا اتمام عمل و انتقال به بخش ثبت شد. و نيز زمان ريکاوری و مقدار تجويزی پروپوفول اندازهگيری گرديد. نتايج توسط نرمافزار اسپياساس آناليز شد.
يافتهها:ميانگين فشار خون سيستوليک و دياستوليک در دقايق 2 و6 و فشار سيستوليک دقيقه 4 و نيز فشار دياستوليک بعد از تزريق در گروه کتامين بيشتر بود. ميانگين ضربان قلب بعد از تزريق و 2 دقيقه بعد در گروه کتامين بيشتر بود. مقدار پروپوفول در گروه کتامين کمتر ولی زمان ريکاوری در آن بيشتر بود.
نتيجهگيری: استفاده توأم کتامين پروپوفول گرچه موجب بيشتر شدن زمان ريکاوری میشود ولی ضمن کاهش مقدار پروپوفول، موجب ثبات بهتر هموديناميک در بيماران نيز میگردد
