آزمایش بر روی حیوانات آزمایش و تحقیق بر روی حیوانات در دو سطح با تحقیقات جراحی تلفیق شده است. ابتدا این که مشکلات گیجکنندهای که در طبابت با آنها مواجه هستیم، برای ساده کردن و یافتن راه حلشان به آزمایشگاههایی که در آن جا بر روی حیوانات تحقیق میشود، برده میشوند و دیگر این که معمولاً در گسترش و آزمودن روشها و رویکردهای جدید نسبت به امر مراقبت و تسکین بیماریها و ناتوانیها، حیوانات اولین موارد تحت آزمایش محسوب میشوند. آزمایش بر روی حیوانات به عنوان تحقیقی مفید هم برای انسان هم برای حیوانات درک و پذیرفته شده است. تحقیقات علمی و زیست پزشکی بر روی حیوانات، دارای تاریخچهای طولانی، پربار و مهیج میباشد. گذر از این تاریخچه در خلال یک پاراگراف بیعدالتی نسبت به بسیاری از محققان و کارهای بیشمار آنان در این زمینه خواهد بود. فهرستی طولانی از اسامی جراحان، از آناتومیستها و طبیعتشناسان توسط جان هانتر (John Hunter 1728-1793) و فهرست اسامی فیزیولوژیستها توسط کلودبرنارد (Claud Bernard 1813-1878) ارائه شده است. هانتر لیگاتور شریانی را به عنوان درمانی برای آنوریسم پس از مطالعه بر روی گردش خون جانبی در گوزن ارئه داد. وی همچنین انجام آزمایشات مربوط به پیوند اعضاء را به امید یافتن راهی برای پیوند دندان در انسان بر روی پرندگان هدایت کرد. در پایان عصر روشنگری او ارزش تحقیق بر روی حیوانات را برای فعالیتهای پزشکی مربوط به انسان پیشبینی نمود. برنارد نحوه کارکرد کبد و پانکراس را توضیح داد و از مفهوم Milieu Interieur (محیط داخلی که در آن زمان مفهومی جدید بشمار میرفت) طرفداری نمود. در آستانه شکلگیری علوم طبیعی و پزشکی مدرن او با پافشاری در استفاده از روشهای تجربی دقیق و مشخص در مطالعه مشکلات زیستشناسی، در پیشرفت علوم پزشکی نقش به سزایی داشته است. این تاریخچه دلیل قانعکنندهای بر این مدعا است که پیشرفت در پزشکی بالینی به طور عمده وابسته به پیشرفت در علوم پایه بوده و آزمایش بر روی حیوانات روش کلیدی بسیار ضروری بوده و هنوز هم هست. حجم زیادی از حقایق و دانش قابل توجه و تأثیرات متقابل در فیزیولوژی، فیزیوپاتولوژی، بیوشیمی، میکروبیولوژی، مورفولوژی طبیعی و پاتولوژیک ریشه در تحقیقات بر روی حیوانات دارد که در مورد ارزش آن نمیتوان اغراق نمود. این رشتههای علمی پایههای علمی برای پزشکی و جراحی معاصر محسوب میشوند
