زمينه و هدف: در سالهای اخير روشهای القاء بيهوشی بدون شل کننده های عضلانی به دليل عوارض ناشی از
اين داروها به خصوص در اعمال جراحی کوتاه مدت مورد توجه و مطالعه قرار گرفته است که متداولترين آنها استفاده
از اپيوييدهای کوتاه اثر به همراه داروهای هيپنوتيک مانند پروپوفول می باشد. با معرفی سوفلوران به عنوان يک
هوشبر استنشاقی در القاء و نگهداری بيهوشی، به نظر می رسد که می توان از آن در اعمال جراحی که امکان عدم
استفاده از شل کننده های عضلانی است استفاده کرد. در اين مطالعه سعی شده است وضعيت لوله گذاری تراشه در
دو گروه سوفلوران با پروپوفول در هنگام عدم استفاده از شل کنند ه های عضلانی مقايسه شود.
روش مطالعه: مطالعه حاضر به صورت يک کارآزمايی بالينی تصادفی شده دو سو کور طراحی و اجراء شد .
جمعيت هدف شامل کودکان 2 الی 7 سال کانديدای عمل جراحی گوش و حلق و بينی و چشم بوده که طی سالهای
88 و 89 در بيمارستان رسول اکرم (ص) تحت بيهوشی و عمل جراحی قرار گرفته بودند . در گروه پروپوفول،
1ميليگرم/کيلوگرم، رميفنتانيل 2 ميکروگرم/کيلوگرم درعرض 60 ثانيه وپروپوفول 2 ميليگرم / کيلوگرم / ليدوکايين 5
تجويز شد. در گروه سوفلوران، ليدوکايين و رميفنتانيل با همان دوز و سوفلوران تجويز شد. بعد از رسيدن بيماران
50 اقدام به انتوباسيون آنها شد . وضعيت هموديناميک بيماران قبل و بعد از - هر دو گروه به عمق بيهوشی 40
انتوباسيون، سهولت انجام ماسک ونتيلاسيون و لارنگوسکوپی ارزيابی و ثبت شد و بر اساس يافته های مذکور شرايط
اينتوباسيون تراشه تحت عناوين عالی و خوب و ضعيف طبقه بندی شد.
يافته ها: 76 % بيمارانی که پروپوفول و 84 % بيمارانی که سوفلوران دريافت کرده بودند وضعيت انتوباسيون
در .(p=0/ تراشه آنها عالی ارزيابی شد که به لحاظ آماری اختلاف مشاهده شده بين دو گروه معنيدار نمی باشد ( 356
بدست نيامد و در باقی بيماران وضعيت انتوباسيون (poor) هيچيک از دو گروه وضعيت انتوباسيون تراشه ضعيف
تراشه خوب بدست آمد. توزيع فشار خون سيستوليک، دياستوليک و ضربان قلب دو گروه طی مدت زمان پيگيری به
لحاظ آماری اختلاف معنيداری با يکديگر نداشتند.
نتيجه گيری: با توجه به يافته های اين مطالعه و همچنين بر اساس يافته های قبلی، سوفلوران می تواند اثرات
مشابه و بی خطری در مقايسه با پروپوفول در لوله گذاری بدون شل کننده عضلانی در کودکانی که کانديدای اعمال
جراحی گوش و حلق و بينی و چشم هستند، داشته باشد
