زمینه و هدف: چسبندگی یکی از مشکلات شایع پس از اعمال جراحی شکمی و عامل درصد بالایی از بیماریهایی مانند: انسداد روده کوچک، نازایی و درد مزمن ناحیه شکمی است. هدف از این مطالعه بررسی اثر محلول نرمال سالین در جلوگیری از ایجاد چسبندگی پس از اعمال جراحی شکمی در نمونه موشهای صحرایی میباشد. مواد و روشها: در این تحقیق از تعداد 30 سرموش صحرایی ماده بالغ نژاد Albino Wistar به وزن 250-200 گرم استفاده گردید. موشها به صورت تصادفی به 3 گروه 10 تایی شامل: گروه نرمال سالین(NS) ، گروه شاهد و گروه بدون مداخله (تنها جهت مقایسه تغییرات وزنی)، تقسیم شدند. جهت انجام مطالعه پس از بیهوشی عمومی حیوان، برشی به طول 3 سانتیمتر روی خط میانی شکم داده شد. سکوم و سطح قدامی غشای سروزی آن با استفاده از گاز استریل اندکی خراش داده شد. در گروه شاهد سکوم (پس از ایجاد خراش) به مدت 1 دقیقه در هوای آزاد قرارگرفت و در گروه NS میزان 1 میلیلیتر محلول نرمال سالین داخل حفره پریتوئن ریخته شد و شکم بسته شد. سپس تمام حیوانات در شرایط کاملاً یکسان از لحاظ خوراک، دما و رطوبت نگهداری و پس از 2 هفته معدوم شدند. میزان چسبندگی در ناحیه شکمی این حیوانات از دو طریق مشاهده ماکروسکوپی و بررسی پاتولوژیک بوسیله رنگآمیزی هماتوکسیلین- ائوزین ارزیابی شد. در تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون غیر پارامتریک Kruskal-Wallis همراه با آنالیزآماری Mann-Whitney U و از نرم افزار SPSS 13.5 استفاده گردید و اختلاف معناداری در این مطالعه P- value≤ 0.05 در نظر گرفته شد. یافتهها: مشاهدات ماکروسکوپی در قالب دو شیوه ارزیابی شدت چسبندگی و درصد چسبندگی ارائه گردید و نشان از کاهش معنادار (
