هدف :يکی از علل اصلی فوت در بيمارانی که دچار ضربه های وارد به سر ميشوند, آسيب های ثانويه مغزی است که پس از ضربه اوليه رخ ميدهد. تجويز داروهای خواب آور وريدی همچون بنزوديازپينها, باربيتوراتها و پروپوفول توام با مخدرها در آرامش و تحمل حمايت تنفسی و کاهش آسيب های ثانويه نقش دارد و باعث بهبودی سريعتر و بهتر شدن پيش آگهی بيماران ميشود. در اين مطالعه اثرات پروپوفول با تيوپنتال بر ميزان فوت و تاثير بر پيش آگهی بيماران با ضربه مغزی شديد بررسی گرديد.
مواد و روشها : 130 بيمار ضربه مغزی با نمره گلاسکو=8 را به مدت 48 ساعت تحت انفوزيون مداوم تيوپنتال سديم يا پروپوفول قرار داده و سپس بيماران را از نظر بهبود علائم بالينی, ميزان فوت و باقيماندن علائم عصبی تا سه ماه پس از ترخيص از بيمارستان مورد بررسی قرار داديم.
نتايج :بيمارانی که پروپوفول دريافت کرده بودند ميزان درصد فوت کمتر و پيش آگهی مطلوب بهتری نسبت به بيمارانی که تيوپنتال گرفته بودند داشتند.
بحث :پروپوفول با محافظت بهتر بافتهای آسيب ديده مغزی از هيدروژن پراکسايد و کاهش متابوليسم مغزی در ساعات اوليه آسيب حاد و نيز بهبود پرفيوژن مغز آن را در برابر آسيبهای ثانويه و عوارض نامطلوب طولانی مدت محافظت ميکن
