مقدمه: پيمان شکنی در تعهد زناشويی آسيب زننده ترين مشکلی است که تمامی رابطه زناشويی را متأثر از خود می سازد. هدف پژوهش حاضر مقايسه طرحواره های ناسازگار اوليه و نگرش صميمانه در مردان متأهل پيمان شکن و غير پيمان شکن می باشد. روش ها: روش پژوهش از نوع علی- مقايسه ای است. ابزار پژوهش پرسشنامه جمعيت شناختی، پرسشنامه فرم کوتاه طرحواره های ناسازگار شناختی يانگ و پرسشنامه نگرش صميمانه بود. داده های به دست آمده از پژوهش از طريق آزمون تی مستقل و رگرسيون خطی و همبستگی پيرسون تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: يافته های پژوهش نشان داد بين نگرش صميمانه و طرحواره های شناختی در مردان پيمان شکن و غيرپيمان شکن تفاوت وجود داشت (006/0>P). همچنين بين نگرش صميمانه در گروه پيمان شکن و غير پيمان شکن تفاوت معناداری وجود داشت (024/0>P). همچنين، طرحواره های شناختی را در گروه مردان پيمان شکن می تو ان از طريق نگرش های صميمانه پيش بينی کرد (0001/0>P). نتيجه گيری: يافته های پژوهش نشان داد که مردان پيمان شکن احساس نياز به صميمت بيشتری را در رابطه زوجی خود دارند و چنانچه احساس به صميمت در رابطه زوجی برآورده نشود به احتمال بيشتری اقدام به رابطه خارج از ازدواج خواهند کرد. کليد واژه: نگرش صميمانه، طرحواره اوليه ناسازگار، پيمان شکنی
