مقدمه: داشتن روابط مثبت و سالم با ديگران، کليد رشد و کمال آدمی است و برقراری روابط بين فردی مطلوب از مهمترين عوامل موفقيت در حرفهی پرستاری است. هدف از اين مطالعه تعيين رابطهی بين سبک دلبستگی و روابط بين فردی در پرستاران بود. روش: در اين مطالعهی توصيفی 260 نفر از پرستاران شاغل در مراکز آموزشی- درمانی شهر همدان در سال 1392 از طريق نمونه-گيری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در اين مطالعه مقياس سبک دلبستگی بزرگسالان (RAAS) Revised Adult Attachment Scale و مقياس روابط بين فردی از پرسشنامه هوش هيجانی بار- اون بود. دادهها با آمارتوصيفی (ميانگين، انحراف معيارو خطای انحراف معيار) و آمار استنباطی (آزمون تحليل واريانس يکطرفه و آزمون تعقيبی شفه) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت يافتهها: نتايج نشان داد که اکثريت پرستاران (3/76%) دارای سبک دلبستگی ايمن بودند و بين سبکهای دلبستگی با روابط بين فردی آنها ارتباط وجود دارد (01/0P≤) به طوری که پرستاران با سبک دلبستگی ايمن روابط بين فردی بهتری داشتند. نتيجهگيری: سبک دلبستگی نقش مؤثری در برقراری روابط بين فردی ايفا میکند. افرادی که از سبک دلبستگی ايمن برخوردار هستند روابط بين فردی مناسبتری برقرار میکنند و همين امر بر فعاليتهای حرفهای آنها اثر گذار اس
