معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ايران
Abstract
هدف: پژوهش حاضر به منظور بررسی ميزان تأثير احتمالی سامانه پيامرسانهای عصبی دوپامينرژيک در اختلال وسواسی- جبری انجام شده است.�
روش: اين پژوهش، يک بررسی آزمايشی دو سرکور است که تأثير ترکيب دارويی فلوکستين- هالوپريدول با ترکيب فلوکستين- دارونما را در دو گروه دوازده نفری مقايسه میکند. بيماران مبتلا به اختلال وسواسی- جبری براساس معيار تشخيصی DSM-IV انتخاب شده و به کمک يک پرسشنامه جمعيتشناختی و مقياس سنجش اختلال وسواسی- جبری يل- براون مورد بررسی قرار گرفتند.
يافتهها: نتايج نشان داد پاسخ درمانی از هفته اول در بيماران مصرفکننده هالوپريدول- فلوکستين نسبت به بيماران گروه�دارونماـ فلوکستين تااندازهای بهتر بود. اين ميزان تفاوت در پاسخ درمانی،�در ويزيت سوم (پايان هفته چهارم) معنیدار بود.
نتيجه: میتوان نتيجه گرفت افزون بر تأثيرگذاری سامانه پيامرسان عصبی سروتونين در ايجاد و شکلگيری اختلال وسواسی- جبری، سامانه دوپامينرژيک هم میتواند نقشی در پاتوفيزيولوژی اختلال وسواسی- جبری داشته باشد
