research

بررسی تأثير شياف واژينال پروستاگلاندين E2 در القای زايمان با اکسی‌توسين در بارداری طول کشيده

Abstract

نامناسب بودن سرويکس يکی از مشکلات عمده در ختم بارداريهای طول کشيده و از علل افزايش ميزان سزارين در اين گونه بارداريها می‌باشد. پروستاگلاندينها از جمله مواردی هستند که با مکانيسمهای متفاوتی موجب Ripening دهانه رحم می‌شوند. اين مطالعه با توجه به اين مطلب و به صورت يک کارآزمايی بالينی و تصادفی روی 100 خانم بابارداری طول کشيده و دهانه رحم نامناسب انجام گرديد و طی آن نتايج حاصل از اينداکشن با اکسی‌توسين در2 گروه 50 نفری که در يکی از آنها شياف واژينال پروستاگلاندين E2، 8 ساعت قبل از اينداکشن به کار رفته بود، مقايسه شد. بر اساس نتايج به دست آمده در گروه مورد، Bishop score از 69/0±75/0 به 84/0±39/2 افزايش يافته بود(005/0P<) و ميانگين زمان شروع اينداکشن تا زايمان به ميزان قابل توجهی کوتاهتر از گروه شاهد بود(1/280±8/574 دقيقه در مقابل 8/412±04/843 دقيقه)(0005/0P<). ميزان سزارين در 2 گروه تفاوتی نداشت. تنها عارضه استفاده از شياف PGE2 تهوع بود(2 مورد) که با توجه به نتايج فوق می‌توان گفت تجويز شياف واژينال PGE2 اگر چه تأثيری بر روش زايمان ندارد اما موجب افزايش Bishop score سرويکس و کاهش قابل توجهی در طول مدت اينداکشن می‌گردد در حالی که عوارض مهمی نيز ايجاد نمی‌کند

    Similar works