معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ايران
Abstract
هدف: هدف از اين بررسی مقايسه نگرانی کودکان بهنجار و کودکان بيمار مضطرب شهرستان دشتستان از نظر ميزان نگرانی بوده است.
روش: پژوهش حاضر از نوع پژوهشهای پس رويدادی است. اين بررسی در دو مرحله مقدماتی و اصلی اجرا گرديد. نخست در مرحله مقدماتی، پس از بررسی پايايی و روايی ابزارهای پژوهش در مرحله اصلی، اجرای نهايی آزمونها، بر روی آزمودنيهای شرکت کننده انجام گرديد و دادههای بدست آمده با يکديگر مقايسه شدند. آزمودنيهای بيمار را يک گروه 30 نفری (17 دختر و 13 پسر) و آزمودنيهای بهنجار را يک گروه 50 نفری (26 دختر و 24 پسر) تشکيل ميدادند. گروهها از نظر سن، جنس و تحصيلات همتاسازی گروهی شدند. سن آزمودنيها از 8 تا 14 سال و تحصيلاتشان از کلاس دوم دبستان تا سوم راهنمايی بود. ابزارهای به کار برده شده عبارت بودند از: سياهه نگرانی کودکان، پرسشنامه نگرانی کودکان و مقياس تجديد نظر شده اضطراب آشکار کودکان.
يافتهها: اين پژوهش نشان داد بين دو گروه کودکان بهنجار و بيمار از نظر شاخصهای نگرانی تفاوت معنيداری وجود دارد و آزمودنيهای بيمار نسبت به آزمودنيهای بهنجار نگرانی شديدتری گزارش کردند. در بررسی تأثير سن و جنسيت بر شاخصهای نگرانی، نتايج نشان داد که کودکان بزرگتر اغلب راجع به عملکرد فردی و کودکان کوچکتر راجع به آسيب شخصی نگرانيهای بيشتری را داشتند و همچنين شمار موارد نگرانيهای پسران بيش از دختران بود. در بررسی شاخصهای نگرانی در گروههای مختلف بيماران، نتايج نشان داد که بين نوع بيماری و شاخصهای نگرانی ارتباط معنی داری وجود ندارد
