چسبندگی و تشکيل باندهای چسبنده يکی از عوارض مهم پس از اعمال جراحی شکم و لگن میباشد که جراحان با آن درگيرند. شايعترين علت انسداد رودهای را در دنيای غرب چسبندگی تشکل میدهد بطوری که علت قريب به 3/1 تمام موارد انسدادهای رودهای چسبندگی میباشد. همچنين علت اصلی بيش از 10 % موارد ناباروری در زنان، تشکيل همين چسبندگيها است. روشهای زيادی عليه تشکيل چسبندگيها پس از اعمال جراحی شکم و لگن تحت بررسی میباشد که قسمت عمده آنها بر روی داروهای ضدالتهابی متمرکز است. در اين مطالعه نيز اثر داروهای گلوکوکورتيکوئيد در تزريق داخل صفاقی برای کاهش تشکيل چسبندگيهای داخل صفاقی مورد بررسی قرار گرفت. چهل موش ( rat ) ماده در 4 گروه 10 تايی بصورت تصادفی تقسيم شدند. پس از بيهوشی (با استفاده از mg 50 کتامين بصورت تزريق داخل صفاقی) برشی طولی 2 سانتیمتری در خط وسط ايجاد شد. شاخ رحم نمايان شد و پس از ايجاد خراش بين دو شاخ رحم mg 10 پودر تالک روی محل خراش ريخته شد. موشها به 4 گروه ( D,C,B,A ) تقسيم شدند. سپس در گروه A ، cc 1 نرمال سالين قابل تزريق بعنوان دارونما، در گروه B ، mg/kg /1 آمپول بتامتازون فسفات، در گروه C ، mg/kg /1 آمپول دگزامتازون و در گروه D ، mg/kg /1 آمپول بتامتازون طويلالاثر تزريق شد. سپس شکم موشها دوخته شد و 4 هفته بعد جهت بررسی چسبندگيها لاپاراتومی تجسسی (در کنار خط برش قبلی) انجام شد. چسبندگيها بروش Modified Swolin ارزيابی گرديد. دادهها مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفتند. در مقايسه چهار گروه اختلاف معنیداری در کاهش ميزان چسبندگیها وجود داشت(04/0= P ). در مقايسه بين گروههای دارويی با گروه کنترل، عمده تفاوت مربوط به بتامتازون LA بود بطوری که تفاوت معنیداری را در کاهش درجه چسبندگی نشان داد(007/0= P ). تفاوت معنیداری در تعداد نقاط چسبنده، ضخامت چسبندگی و قدرت چسبندگی بين گروه بتامتازون LA و گروه کنترل مشاهده شد. در نتيجه بر خلاف مطالعات قبلی که موثربودن بتامتازون ساده و دگزامتازون بصورت دوزهای متعدد خوراکی يا تزريق عضلانی را نيز گزارش کرده بودند، در اين مطالعه فقط اثر بتامتازون طولانی اثر در تزريق داخل صفاقی اثبات گرديد
